Jan Paweł II
«QUI ENIM DILIGIT». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ KAJETANIE STERNI
Rzym, 04 listopada 2001 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo” (Rz 13, 8).
Czcigodna Służebnica Boża Kajetana Sterni, odkrywając, że Pan powołuje ją do całkowitego poświęcenia się służbie potrzebującym, dała wymowne świadectwo ewangelicznej miłości, poświęcając całe swoje życie realizacji zamysłu Ojca, który jest zamysłem miłości i zbawienia. Urodziła się 26 czerwca 1827 roku w Cassoli, w diecezji Padewskiej i prowincji Vicenza. Od najmłodszych lat, idąc za przykładem rodziców, umacniała swoją wiarę przez częste i gorliwe korzystanie z sakramentów. Nie miała jeszcze szesnastu lat, gdy poślubiła Liberale Crocego, wdowca i ojca trojga dzieci. Zaledwie po ośmiu miesiącach małżeństwa mąż zmarł, pozostawiając ją w stanie błogosławionym. Dziecko, które urodziła, wkrótce jednak zmarło. Służebnica Boża z macierzyńską miłością otoczyła opieką dzieci zmarłego męża. Jeden z krewnych oskarżył ją niesłusznie, jednak nie żywiła do niego urazy, lecz wielkodusznie mu przebaczyła i doprowadziła do pojednania w rodzinie. Utwierdziwszy się w zamiarze życia zakonnego, wstąpiła jako postulantka do klasztoru sióstr kanosjanek w Bassano. Wkrótce jednak, po śmierci matki, musiała powrócić do domu rodzinnego, aby zaopiekować się młodszym rodzeństwem. Także to doświadczenie przyjęła z wielką wytrwałością i jeszcze gorliwiej modliła się o poznanie woli Bożej. Idąc za radą swojego kierownika duchowego, około dwudziestego siódmego roku życia rozpoczęła posługę w przytułku dla ubogich, z którym pozostała związana aż do śmierci. Z wielką miłością opiekowała się opuszczonymi i chorymi, widząc w ubogich oblicze Chrystusa. Pragnąc podobać się Bogu, którego kochała niepodzielnym i wiernym sercem, całkowicie zawierzyła się Opatrzności i w Chrystusie znajdowała potrzebną siłę do pełnienia swojej posługi miłości, nie tracąc odwagi mimo licznych trudności.
W 1865 roku założyła Zgromadzenie Sióstr Bożej Woli, aby służyć ubogim. W 1875 roku biskup Vicenzy Jan Antoni Farina zatwierdził pierwsze konstytucje nowego zgromadzenia. Służebnica Boża była dla swoich sióstr wzorem życia konsekrowanego, nieustannie ukazując im przykład cnót i wyprzedzając je w gorliwej służbie Bogu oraz budowaniu Jego królestwa.
Roztropnie kierowała założonym przez siebie zgromadzeniem i wiernie pełniła dzieła sprawiedliwości oraz miłości wobec Boga i bliźniego. Podejmowała liczne ofiary i umartwienia, dobrowolnie rezygnując z własnych wygód. Gardząc dobrami doczesnymi, wiernie zachowywała ewangeliczne ubóstwo. Na wzór Boskiego Mistrza poddawała się woli Ojca oraz swoich przełożonych. W sposób godny podziwu dochowała czystości we wszystkich etapach swojego życia: najpierw jako żona, następnie jako wdowa, a w końcu jako osoba konsekrowana. Bogata w zasługi i cnoty zasnęła pobożnie w Panu 26 listopada 1889 roku.
Ze względu na szerzącą się opinię świętości w 1960 roku rozpoczęto proces informacyjny, który zakończono w 1964 roku. Po dopełnieniu wszystkich czynności przewidzianych prawem w naszej obecności 22 stycznia 1991 roku został ogłoszony dekret o heroiczności cnót, a 24 kwietnia 2001 roku zatwierdzono dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacyjna odbyła się w Rzymie 4 listopada 2001 roku.
Dzisiaj więc na placu przed Patriarchalną Bazyliką Watykańską, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacji:
„Spełniając życzenie naszych Braci Jánа Hirki, biskupa Preszowa, Pietro Giacomo Nonisa, biskupa Vicenzy, Jorge Ferreira da Costa Ortigi, arcybiskupa Bragi, Juana Luisa kardynała Cipriani Thorne, arcybiskupa Limy, Michele kardynała Giordano, arcybiskupa Neapolu, oraz Juana Maríi Uriarte Goricelay, biskupa San Sebastián, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Pawłowi Piotrowi Gojdičowi, Metodemu Dominikowi Trčce, Janowi Antoniemu Farinie, Bartłomiejowi Fernandesowi dos Mártires, Alojzemu Tezzy, Pawłowi Mannie, Kajetanie Sterni i Marii Pilar Izquierdo Albero przysługiwał tytuł Błogosławionych oraz aby można było obchodzić ich święto: Pawła Piotra Gojdiča dnia 17 lipca, Metodego Dominika Trčki dnia 25 sierpnia, Jana Antoniego Fariny dnia 14 stycznia, Bartłomieja Fernandesa dos Mártires dnia 18 lipca, Alojzego Tezzy dnia 26 września, Pawła Manny dnia 16 stycznia, Kajetany Sterni dnia 26 listopada oraz Marii Pilar Izquierdo Albero dnia 27 lipca każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Wypada szczególnie podkreślić miłość i wielkoduszność tej wybitnej niewiasty, która swoją działalnością wyświadczyła wiele dobra rodzinie oraz ubogim i ludziom prostym, mając zawsze przed oczyma wskazania Ewangelii. ragniemy zatem, aby ludzie naszych czasów, zachęceni świadectwem tej Błogosławionej, starali się czynić to, co naprawdę należy stawiać ponad wszystko.
Po wygłoszeniu, zgodnie ze zwyczajem, przemówienia o życiu, cnotach i dziełach nowych Błogosławionych oddaliśmy im cześć i jako pierwsi z głęboką pobożnością wezwaliśmy ich wstawiennictwa.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 4 listopada 2001 roku, w dwudziestym czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
