Jan Paweł II
«VITA VESTRA ABSCONDITA». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ BŁOGOSŁAWIONA MARIA KRESCENCJA HÖSS ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 25 listopada 2001 r.
Jan Paweł, Biskup Sługa Sług Bożych na wieczną rzeczy pamiątkę
„Wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu!” (Kol 3, 3).
Błogosławiona Maria Krescencja Höss umiłowała milczenie i samotność, aby z największą uwagą wsłuchiwać się w Ewangelię i całkowicie ukryć się w Chrystusie. Złączona z Nim najściślejszą więzią przyjaźni, wysławiała Boga świętością swojego życia i gorliwością apostolską.
Urodziła się 20 października 1682 roku w diecezji Augsburg w Bawarii z pobożnych rodziców katolickich, którzy starannie wychowali ją w wierze i zgodnie z zasadami życia chrześcijańskiego. Już jako dziecko odznaczała się szczególną skłonnością do cnót i z wielkim pragnieniem poznawała naukę chrześcijańską. Szczególną miłością otaczała Najświętszy Sakrament, który stał się prawdziwym centrum jej życia duchowego i pokarmem wewnętrznej pobożności. Pomagała rodzicom w pracach domowych oraz w warsztacie tkackim. Wszyscy, zarówno katolicy, jak i luteranie, podziwiali jej wielką miłość do Boga oraz dobroć okazywaną bliźnim, zwłaszcza ubogim. Choć pragnęła poświęcić się życiu konsekrowanemu, przeszkodą było ubóstwo jej rodziny. Dzięki pomocy luterańskiego burmistrza miasta mogła w 1703 roku wstąpić do klasztoru Sióstr Trzeciego Zakonu św. Franciszka w Mayerhof koło Kaufbeuren. Ledwie przywdziała habit zakonny, a już wyróżniała się gorliwością i wiernym zachowywaniem reguły zakonnej. Po ukończeniu nowicjatu, w czasie którego wzrastała we wszystkich cnotach, złożyła śluby zakonne i porzuciwszy imię Anna, przyjęła imię Maria Krescencja. Początki życia zakonnego nie były dla niej łatwe. Ufając jednak Panu, wytrwale trwając w posłuszeństwie i pokorze, przezwyciężyła wszystkie trudności, a następnie pełniła we wspólnocie różne obowiązki. Była furtianką, a równocześnie opiekowała się chorymi siostrami. Później została mistrzynią nowicjatu, wychowując nowicjuszki przede wszystkim własnym przykładem, dobrocią i gorliwością w działaniu. Gdy w 1740 roku została wybrana przełożoną klasztoru, wspólnota rozkwitała cnotą i zachowaniem karności zakonnej. Doświadczała także szczególnych łask mistycznych i starała się służyć Bogu w swoich bliźnich. Swoją wiarę wyrażała przez pokorę i wytrwałość, z wielką ufnością powierzając się Bożej Opatrzności i nieskończonemu miłosierdziu oraz miłując Boga z całego serca i ze wszystkich sił. Szczególną czcią otaczała Jezusa Ukrzyżowanego i Najświętszy Sakrament, a także Najświętszą Maryję Pannę, którą pragnęła naśladować w umiłowaniu milczenia, nieustannym zjednoczeniu z Bogiem i czystości. Była mądrą i roztropną doradczynią. Wielu ludzi z Niemiec, Bawarii i Węgier — katolików i protestantów, ludzi prostych i szlachetnie urodzonych, świeckich i duchownych — zwracało się do niej po pewną radę. Szczodrze wspierała ubogich, siostrom zakonnym okazywała matczyną troskę, a miłosierdzie wszystkim proszącym o pomoc. Cierpienia ciała i duszy przyjmowała jako środki upodobnienia się do Chrystusa. Zwykła była powtarzać: „Moim życiem jest miłość, a miłość jest cierpieniem, ponieważ nie ma prawdziwej miłości bez Ukrzyżowanego.” Zapadłszy na ciężką chorobę, zmarła w Panubn5 kwietnia 1744 roku, w uroczystość Paschy, w Kaufbeuren. Opinia o jej świętości szybko się rozpowszechniła, również za sprawą łask, których Bóg udzielał za jej wstawiennictwem.
Biskup Augsburga rozpoczął proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny już w 1775 roku. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności wymaganych prawem papież Leon XIII dnia 7 października 1900 roku zaliczył ją do grona Błogosławionych. W celu przygotowania kanonizacji Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych zbadała i uznała cudowne uzdrowienie przypisywane wstawiennictwu Marii Krescencji, które miało miejsce w 1986 roku. Dlatego 18 grudnia 2000 roku w naszej obecności został ogłoszony dekret o cudzie. Za zgodą Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu 13 marca 2001 roku postanowiliśmy, że obrzęd kanonizacji odbędzie się w Rzymie 25 listopada tegoż roku.
Dzisiaj zatem przy grobach Apostołów w Rzymie uznaliśmy za stosowne uroczyście wypowiedzieć następującą formułę kanonizacji:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Józef Marello, Paula Montal Fornés od św. Józefa Kalasantego, Leonia Franciszka Salezja Aviat i Maria Krescencja Höss są świętymi, i wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali cześć jako święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Po wypowiedzeniu tych słów z wielką radością zwróciliśmy się do wszystkich obecnych, aby uczcić tę nową Świętą i ukazać jej przykład jako szczególnie aktualny dla naszych czasów. Bóg zechciał bowiem, aby przez tę wybitną niewiastę cały Kościół został ubogacony świadectwem cnót i dobrych uczynków, a jej przykład nadal przynosił obfite owoce w życiu wiernych.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 25 listopada 2001 roku, w dwudziestym czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
