Jan Paweł II
«ESTOTE ERGO». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ BŁOGOSŁAWIONY JÓZEF MARELLO ZOSTAJE WPISANY DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 25 listopada 2001 r.
Jan Paweł, Biskup Sługa Sług Bożych na wieczną rzeczy pamiątkę
„Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5, 48).
Józef Marello swoim znakomitym życiem i gorliwą działalnością pasterską dał prawdziwie autentyczną interpretację tego ewangelicznego wezwania, obierając sobie za wzór na drodze do świętości duchowej św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Tego świętego Patriarchę błogosławiony Józef Marello uważał za przewodnika i mistrza życia duchowego, za wzór niemal nieosiągalnego życia ewangelicznego i ukrytego (Pisma, 226).
Urodził się 26 grudnia 1844 roku w Turynie z rodziców odznaczających się głęboką pobożnością chrześcijańską. Po śmierci matki szukał duchowego wsparcia u swojej niebieskiej Matki, czczonej w tym mieście pod wezwaniem Matki Bożej Pocieszenia (Consolata). Przebywając w miejscowości San Martino Tanaro (obecnie San Martino Alfieri), w okolicy Asti, pod kierunkiem proboszcza Giovanniego Battisty Torchio nauczył się szczególnego umiłowania Eucharystii, posługi przy ołtarzu i katechizmu. Odczuwając powołanie do kapłaństwa, wstąpił do Seminarium Duchownego w Asti i z zapałem postępował na drodze do świętości. Po otrzymaniu święceń kapłańskich 19 września 1868 roku został mianowany sekretarzem biskupa Asti, Carlo Savio. Urząd ten pełnił z wielką gorliwością przez trzynaście lat. Równocześnie z wielkim oddaniem troszczył się o rozwój życia duchowego, zwłaszcza wśród młodzieży i duchowieństwa. 14 marca 1878 roku założył Zgromadzenie Oblatów św. Józefa, ukazując Opiekuna Odkupiciela jako wzór najgłębszej więzi z Wcielonym Słowem. W 1883 roku objął kierownictwo dawnego klasztoru św. Klary, gdzie rozwijał działalność na rzecz ubogich, ludzi starszych i wykluczonych przez społeczeństwo. Mianowany biskupem Acqui w 1889 roku z wielką gorliwością otaczał swoją pasterską troską wiernych świeckich i duchowieństwo, dając przykład życia godnego naśladowania, a szczególnie niestrudzonej troski o jedność Kościoła. W swoich listach pasterskich podejmował najważniejsze zagadnienia teologiczne i duchowe: pokutę, wychowanie młodzieży w rodzinie, szerzenie wiary oraz misyjną działalność Kościoła. Wypełniając posługę biskupią, głosił słowo Boże wszystkim wiernym, aby umocnieni w wierze, nadziei i miłości wzrastali w Chrystusie, a wspólnota diecezjalna dawała świadectwo miłości, którego domagał się Pan. Zmarł 30 maja 1895 roku w Savonie, pełniąc obowiązki pasterskie i zastępując nieobecnego biskupa diecezjalnego.
Błogosławiony Józef Marello z wielką pokorą starał się ukrywać bogactwo swojego życia duchowego. Jednak po jego śmierci opinia o jego świętości szeroko rozpowszechniła się wśród wiernych, alumnów seminariów duchownych, kapłanów i osób zakonnych, a także znalazła uznanie u naszych Poprzedników: śp. Leona XIII, św. Piusa X i Benedykta XV. Świadectwa te zostały zebrane podczas procesu informacyjnego przeprowadzonego w diecezjach Asti i Acqui w latach 1924–1928, a następnie uzupełnione w dodatkowym procesie informacyjnym przeprowadzonym w diecezji Acqui w latach 1941–1942.
Nasz czcigodny Poprzednik, śp. Paweł VI, dnia 12 czerwca 1978 roku orzekł, że Józef Marello praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne i kardynalne oraz cnoty z nimi związane. My sami zatwierdziliśmy cud przypisywany wstawiennictwu Józefa Marella i 26 września 1993 roku ogłosiliśmy go błogosławionym podczas naszej podróży duszpasterskiej do umiłowanej diecezji Asti. Następnie Opatrzność Boża zechciała potwierdzić świętość błogosławionego nowym znakiem przez cudowne uzdrowienie, które za jego wstawiennictwem dokonało się w 1998 roku w Peru. W naszej obecności 18 grudnia 2000 roku został ogłoszony dekret o tym cudzie. Po wysłuchaniu zgodnych opinii zgromadzonych Kardynałów i Biskupów postanowiliśmy, aby obrzęd kanonizacji odbył się w Rzymie 25 listopada 2001 roku, w uroczystość Naszego Pana Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
Dzisiaj zatem, w Patriarchalnej Bazylice św. Piotra, wobec niezliczonej rzeszy Ludu Bożego oraz bardzo licznie zgromadzonych Pasterzy Kościoła, z wielką radością wypowiedzieliśmy następującą formułę kanonizacji:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że błogosławieni Józef Marello, Paula Montal Fornés od św. Józefa Kalasantego, Leonia Franciszka Salezja Aviat i Maria Krescencja Höss są świętymi, i wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali cześć jako święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Po wypowiedzeniu tej formuły uznaliśmy za stosowne podkreślić w naszym przemówieniu, że ten wybitny i szlachetny mąż pozostawił niezwykłe świadectwo głębokiej pobożności i godnych podziwu dzieł miłosierdzia. Należy bowiem do grona tych ludzi wielkiego ducha, którzy wszystkich z łagodnością zachęcali, wszystkim spieszyli z pomocą i wszystkich pokrzepiali dobrocią niosącą zbawienie. Dlatego jawi się on wszystkim jako jaśniejący wzór, z którego nieustannie promieniują wiara katolicka i gorliwość apostolska, docierając do jak największej liczby ludzi.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 25 listopada 2001 roku, w dwudziestym czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
