1985.11.17 – Rzym – Rady Ewangeliczne. Przemówienie na Anioł Pański

Drodzy bracia i siostry, rzymianie i pielgrzymi!

Trzech nowych błogosławionych powiększyło dzisiaj zastępy Kościoła niebieskiego, trzy dusze, które poświęciły się Bogu w życiu zakonnym.

Luigi Campidelli, młody wieśniak z Romami: osiągnął on doskonałość poprzez codzienne życie w Zgromadzeniu Pasjonistów, którego był członkiem.

Maria Teresa Gerhardinger, Niemka o silnym charakterze, która czerpiąc ze swego charyzmatu, założyła zakon Ubogich Sióstr Szkolnych Naszej Pani.

Rebecca Ar-Rayes de Himlaya, obdarzona również silnym charakterem mieszkanka biblijnego i umiłowanego Libanu, która osiągnęła szczyty świętości poprzez długoletnie cierpienie, poczynając od przedwczesnego sieroctwa aż po ślepotę i paraliż.

Trzy różne osobowości, których wspólną cechą jest wielkoduszne pójście za ideałem rad ewangelicznych: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa.

„Rady ewangeliczne — głosi Sobór Watykański II — są darem Bożym, który Kościół otrzymał od swego Pana i z łaski Jego ustawicznie zachowuje” (Lumen gentium, 43).

Są darem, którego z woli Boga i dzięki Jego dobroci nie może nigdy zabraknąć; ale dar ten zostaje złożony w ręce człowieka, który staje się odpowiedzialny za jego przyjęcie i danie nań odpowiedzi.

Sobór poświęcił temu ważnemu w życiu Ludu Bożego czynnikowi wnikliwe rozważania, ukazując wartość praktykowania rad jako „znaku”, jako szczególnego świadectwa ewangelicznego: „Każdy zaś do ślubowania rad ewangelicznych powołany usilnie starać się winien o to, aby wytrwał i wzniósł się wyżej w tym powołaniu, do którego Bóg go wezwał, dla przysporzenia świętości Kościołowi, na większą chwałę jednej i niepodzielnej Trójcy, która w Chrystusie i przez Chrystusa jest źródłem i początkiem wszelkiej świętości” (Lumen gentium, 47).

Postać młodzieńca, wyniesionego dziś na ołtarze przypomina nam o trosce o młodzież, nazywaną „nadzieją Kościoła” (por. Grauissimum educationis, n. 2), którą Sobór wyraził w różnych dokumentach.

Duszpasterzom, a zwłaszcza biskupom, Vaticanum II zalecił poświęcenie szczególnej uwagi młodym pokoleniom oraz ukazał z sympatią i ufnością różnorodne aspekty ich pełnej formacji.

Młodzież dnia dzisiejszego urodziła się w latach Soboru. Bieg dziejów umieścił ją w zasięgu oddziaływania jego dziedzictwa.

Zbliżające się obrady Synodu, których celem będzie uczczenie Soboru w dwadzieścia lat od jego zakończenia, przyciągną także uwagę młodzieży. A Ojcowie synodalni pamiętać będą o zasobach energii mężczyzn i kobiet jutra i o czekających ich zadaniach.

Oby za pośrednictwem Matki niebieskiej przemyślenia, które są celem Synodu, wniosły nowe energie duchowe do organizmu Kościoła, tak aby nasza młodzież mogła dostrzegać w nim z coraz żywszą wyrazistością młode oblicze Chrystusa.

L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 1985, nr 10-11-12 (72-74) s. 26