Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO OJCÓW ROGACJONISTÓW W GROTTAFERRATA
Grottaferrata, 29 grudnia 1984 r.
Najdrożsi!
1. Bardzo się cieszę, że mogę być tutaj z wami, przełożonymi i klerykami Rogacjonistami, z okazji świąt Bożego Narodzenia. Przybyłem, aby odwiedzić żłóbek, który przygotowaliście, ale także, aby mieć radość spotkania z wami i wspólnej modlitwy w okresie uroczystej pamiątki narodzin Boskiego Odkupiciela.
Serdecznie pozdrawiam przełożonego generalnego i dziękuję za skierowane do mnie słowa; pozdrawiam każdego z was, drodzy młodzi, którzy w tym domu skupienia i formacji przygotowujecie się do kapłaństwa i do misji pasterskiej, idąc za duchowością i wskazaniami waszego czcigodnego założyciela, sługi Bożego Hannibala di Francia.
Obok żłóbka, a więc w miejscu ubóstwa i pokory, w którym Jezus zechciał się narodzić, jeszcze mocniej uwydatniają się ideały, które pobudzały i oświecały waszego założyciela i które przekazał swoim synom i córkom duchowym.
2. Żył on w czasach niełatwych, ale nigdy nie lękał się ani epoki, ani ludzi i nie tracił czasu na próżne rozmowy. Było wielu ludzi cierpiących z powodu biedy, nędzy, opuszczenia; wielu osieroconych było szczególnymi ofiarami trudnej sytuacji: i wtedy należało przyjść z pomocą tym ubogim, kochać ich, chronić i bronić – tak jak czynili to już św. Jan Bosko, ojciec Ludwik z Casorii, ks. Orione, ks. Murialdo i wielu innych.
Na mocy niektórych ustaw rządowych zostało zamkniętych wiele klasztorów, a zakonnicy rozproszeni (29 maja 1855 r., 7 lipca 1866 r.) i wtedy konieczna była obecność wielu kapłanów dobrze przygotowanych, a przede wszystkim całkowicie oddanych głoszeniu Ewangelii i praktykowaniu miłości.
Można by powiedzieć, że przyjęcie rzeczywistości ludzkiej i historycznej oraz jej uświęcenie stanowią elementy zasadnicze duchowości Hannibala di Francia, urzeczywistnione konkretnie w stałym i całkowitym wykonywaniu dzieł miłosierdzia oraz w wytrwałej modlitwie o powołania kapłańskie i zakonne.
I właśnie to jest orędzie, które słyszymy od Dzieciątka Jezus: On nie przyszedł, aby zmienić historię ani naturę człowieka; narodził się, aby nauczyć nas przyjmować ludzką historię, bo w niej kryje się zamysł nieskończonej mądrości i nieustannej opatrzności, oraz aby uczyć nas kochać każdego człowieka, by go zbawić. Przyszedł, aby objawić prawdę, która zbawia i przynieść łaskę, która uświęca. „Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali – łaskę po łasce” (J 1,16).
3. Trwajcie więc z entuzjazmem i z zaangażowaniem w dziele waszej formacji duchowej, kulturalnej i społecznej. Ilość dobra, które jutro będziecie mogli zasiewać, zależy w dużej mierze od ofiarności, z jaką przeżyjecie te lata przygotowania do waszej przyszłości. Starajcie się stawać świętymi zakonnikami, uświęcającymi innych.
Ojciec Hannibal di Francia nie troszczył się tak bardzo o liczbę powołań, ale o ich jakość; chciał uświadomić, że bycie kapłanem i sprawowanie kapłaństwa nie jest „zawodem”, lecz powołaniem Bożym, które najpierw trzeba wypraszać wytrwałą modlitwą, a potem realizować poprzez całkowite i wielkoduszne oddanie.
Przyjmujcie i zachowujcie z radością i powagą charyzmat Rogacjonistów, modląc się o powołania, wspierając je w służbie ubogiej młodzieży i biednych. Nigdy nie mówcie „nie”, naśladując go w jego duchowości eucharystycznej i w jego heroicznej miłości, zawsze mając przed oczyma wielką zachętę Chrystusa: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Mt 9,28).
W biografii waszego założyciela czytamy, że zawsze czuł się głęboko szczęśliwy, iż przed imieniem Hannibal nosił imię Maria, widząc w tym od chrztu szczególną przynależność do Najświętszej Maryi Panny. Cieszcie się także i wy z miłości i modlitwy do Maryi, naszej Matki, prosząc Ją o wytrwanie w powołaniu i o wasze przyszłe życie pasterskie: niech całe będzie poświęcone ideałom, które Chrystus głosił od Betlejem aż po Kalwarię. To jest największa służba, jaką możecie ofiarować waszym braciom.
Życząc z serca wszelkiego dobra na nowy rok wam tutaj obecnym, wszystkim członkom zgromadzenia Rogacjonistów oraz wszystkim Siostrom Córkom Bożej Gorliwości, udzielam z serdecznym uczuciem mojego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
