Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR ZAKONNYCH I ŚWIECKICH RZYMSKIEJ PARAFII MARYI – ŚWIĘTEJ MATKI ODKUPICIELA
Rzym, 10 kwietnia 1988 r.
Tor Bella Monaca to „rzeczywistość większa od nas, wobec której potrafimy dawać tylko małe odpowiedzi”: to słowa jednego z dwóch obrońców sumienia, którzy posługują w Centrum Słuchania Caritas przy parafii. Słowa pełne cierpienia, ale również nadziei, wobec wymagającej misji w trudnej dzielnicy, pełnej problemów, lecz nie niemożliwej. Dowodzą tego dotychczasowe owoce tej młodej wspólnoty parafialnej — etapy drogi wiary i miłości przedstawione Papieżowi podczas spotkania z różnymi środowiskami dorosłych działających w parafii Maryi – Świętej Matki Odkupiciela
Rada Duszpasterska, Rada Ekonomiczna, Grupa Caritas, siostry oraz pozostałe grupy parafialne ofiarowują swojemu Biskupowi owoce swojej pracy — centrum wsparcia, grupę seniorów, świetlicę dla dzieci, przede wszystkim romskich, ośrodek dla uzależnionych — prosząc o wsparcie i wskazania na przyszłość.
Podejmując słowo Papież tak odpowiada:
Wasza parafia, która jest młoda, pozostaje i pozostanie zawsze w Rzymie jako pamiątka roku Odkupienia 1983. Ale równocześnie wasza parafia, rodząc się pod tytułem Matki Odkupiciela, jest również znakiem prorockim: niemal przewidziała inny rok nadzwyczajny — rok maryjny, rok, w którym została ogłoszona encyklika Redemptoris Mater, tak jak nazywa się wasza parafia: parafia Matki Odkupiciela.
Proście o rady — i każdy czyni to nie tylko dla siebie, ale także dla własnej grupy, a są one różne: Rada Duszpasterska, grupa Caritas, siostry wraz ze swoimi zgromadzeniami. Chcę nie tylko mówić krótko, ale chcę też dać radę, która może pomóc wszystkim, wracając do Redemptoris Mater, do Matki Bożego Odkupiciela. Sobór mówi nam — a radzę wszystkim studiować Sobór Watykański II, szczególnie studiować Lumen gentium, a w Lumen gentium studiować ostatni rozdział — ten o macierzyńskiej obecności Dziewicy i o misterium Chrystusa i Kościoła. Tam znajdują się słowa, które stanowią przewodnie światło dla całego naszego roku maryjnego, ale mogą również stanowić przewodnie światło dla każdego z was, dla waszych różnych grup i waszych różnych zadań: Sobór mówi nam, że Maryja nas poprzedza, poprzedza nas na drodze wiary, nadziei i zjednoczenia z Chrystusem.
Maryja nas poprzedza i Kościół patrzy na Nią jako na swój doskonały wzór — w wierze, w nadziei i w zjednoczeniu z Chrystusem. Myślę, że ta rada może być uznana za stosowną dla wszystkich, możliwą do zastosowania i bardzo konkretną. Cały Kościół, każdy i wszyscy, musi patrzeć ku Niej, ku Matce Chrystusa. Kiedy Ona idzie, nie powinniśmy patrzeć tylko po to, by obserwować, ale powinniśmy być uczniami Chrystusa; powinniśmy być tymi, którzy chcą iść za Chrystusem i pragną wypełniać Jego Ewangelię, chcą budować Kościół, chcą budować go w tym świecie, który nazywa się Rzymem, w tej peryferii, w tej dzielnicy, w tym świecie — powiedziałbym — tak specyficznym, trudnym pod wieloma względami, ale w którym być może są także pewne aspekty uprzywilejowane, łatwiejsze, mimo iż w tym środowisku trudnym.
Jeśli będziecie podejmować tę drogę wiary i nadziei, patrząc na Maryję, odnajdziecie ją zawsze. Ona jest Matką dobrych rad.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
