Jan Paweł II
SŁOWO DO SIÓSTR ZAKONNYCH I DZIECI PODCZAS WIZYTY W RZYMSKIEJ PARAFII NAJŚW. MARYI IN DOMNICA ALLA NAVICELLA
Rzym, 18 listopada 1990 r.
Pierwsze spotkanie wizyty duszpasterskiej Jana Pawła II we wspólnocie Santa Maria in Domnica odbywa się w kościele San Stefano Rotondo. Tutaj Ojciec Święty spotyka się z dziećmi z dzielnicy oraz z przedstawicielkami żeńskich zgromadzeń zakonnych działających na terenie parafii. Jeden z uczniów szkoły podstawowej jako pierwszy kieruje pozdrowienie do Papieża. Oto słowa, które następnie wypowiedział Jan Paweł II.
Jestem bardzo rad, że po tylu latach znajduję się w tym kościele San Stefano Rotondo, ponieważ zawsze go kochałem od czasów, kiedy byłem młody, trochę mniej młody niż ci chłopcy, ale zawsze młody. Cieszę się, że w tym kościele mogę spotkać dusze konsekrowane, siostry, zakonnice z różnych rodzin, które tutaj reprezentują swój charyzmat, swoje powołanie do tego, aby być znakiem królestwa niebieskiego na ziemi. Choć są znakiem królestwa niebieskiego, są bardzo blisko ziemi, problemów ziemi, ludzkich dziejów, ludzkiego cierpienia i są bardzo blisko rodzin i dzieci.
Cieszę się, że zastaję tutaj także dzieci ze szkoły przedszkolnej, z okresu przedszkolnego. Słuchałem dobrych mówców i nauczyłem się także czegoś. Na przykład powiedziano mi, że często widzą Papieża w telewizji. Ja muszę powiedzieć, że widzę go bardzo mało. Ale to daje mi już pewne pocieszenie. Jeśli wy go widzicie, to mi wystarczy. Ja jestem z tego zwolniony.
Usłyszałem coś, co bardzo mi się podobało, a mianowicie, że dzieci bardzo się angażują w różne przedmioty szkolne, a także w katechezę. To „także” bardzo mi się podoba i powinno być podkreślone dwa razy. Trzeba zaangażowania w katechezę, aby przyjąć słowo Boże, aby przyjąć wszystko, co przygotowuje was do coraz dojrzalszego życia chrześcijańskiego, co przygotowuje was do życia z Jezusem i w Jezusie Chrystusie oraz do udziału w życiu samego Boga. To właśnie przynosi nam Jezus. On przynosi nam wiele nauk, wiele wskazań, wiele rad, zaleceń dla dobrego kroczenia drogą życia ludzkiego. Ale przynosi nam więcej, przynosi nam udział w życiu Trójcy Przenajświętszej. Jest to coś, co przerasta nasze ludzkie umysły, ale co pojmujemy, przyjmując Chrystusa sakramentalnie. W Eucharystii wchodzimy w tę rzeczywistość nadprzyrodzoną.
W końcu jestem rad, że znajduję tutaj wraz z dziećmi także ich rodziców, jak również inne osoby z ich rodzin, nauczycieli i wychowawczynie. Pozdrawiam wszystkich z serca i wszystkim dziękuję za to, co czynią dla formacji dzieci i dla ich przygotowania do dojrzałego życia z punktu widzenia ludzkiego i chrześcijańskiego.
Razem z kardynałem wikariuszem, z biskupem pomocniczym dla Sektora Centrum oraz z waszym proboszczem dziękujemy wszystkim za to spotkanie i ofiarowujemy błogosławieństwo, powierzając się waszej modlitwie za wszystkie nasze zadania, za całe nasze posługiwanie Piotrowe: modlitwie sióstr zakonnych, dzieci, rodziców i innych, którzy im towarzyszą.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
