Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW PIELGRZYMKI ZORGANIZOWANEJ PRZEZ STOWARZYSZENIE CÓREK SERCA MARYI
Rzym, Aula Pawła VI, 25 maja 1991 r.
Najdrożsi bracia i siostry!
1. Cieszę się, że mogę was przyjąć, i wszystkich was serdecznie pozdrawiam w Panu. Wydarzenie, które w tym roku wspominacie — dwusetna rocznica założenia Stowarzyszenia Córek Serca Maryi — jest ważne i znaczące nie tylko dla was, lecz dla całego Kościoła. Postanowiliście uczcić je różnymi obchodami, wśród których znalazła się także ta wizyta u Następcy Piotra. Dziękuję wam z serca za postawę głębokiej wiary i kościelnej wierności, która was ożywia. Miłość do Chrystusa i do Kościoła stanowi dziedzictwo duchowe, które odziedziczyliście po waszych czcigodnych Założycielach.
2. Minęło dwieście lat od narodzin waszego Instytutu, powstałego w dramatycznym okresie Rewolucji Francuskiej; dziś rozwija się on pomyślnie i z wielkim zapałem apostolskim działa w Europie, Afryce i Azji. Żyje bowiem ponad 2 500 sióstr zakonnych rozsianych po całym świecie, służących Kościołowi i braciom w duchu ufnego posłuszeństwa i gorącej miłości.
Boża Opatrzność, która towarzyszyła wam przez te stulecia, pomoże zawsze trwać w wierności waszemu szczególnemu charyzmatowi. Oczywistym i poruszającym dowodem tej nadprzyrodzonej opieki są życiorysy ojca Picota i matki Marii Adelaidy, które dobrze znacie.
Oboje, niesłusznie uwięzieni i poddani wszelkim próbom, znaleźli w miłości do Eucharystii i w intensywnej modlitwie siłę potrzebną do wytrwania w świętych zamiarach. I przekazali Córkom Serca Maryi tę samą duchową odwagę.
Ponadto obydwoje dostąpili łaski śmierci w kościele, o wczesnym poranku, podczas adoracji Najświętszego Sakramentu (ona — 26 kwietnia 1818 r., on — 9 stycznia 1820 r.). Jak wielkie przykłady pozostawili wam, najdroższe siostry, wasi Założyciele! Jakie świadectwo wierności Chrystusowi i Jego Ewangelii zostaje w sposób szczególny ofiarowane wam — uczniom i młodzieży, którzy kształtujecie się w szkole tak ofiarnych apostołów wiary!
3. Ich pełne dramatycznych wydarzeń życie oraz ich stała apostolska gorliwość niech będą dla was zachętą, aby wytrwać w ufności wobec Bożej Opatrzności. Tak pisał ojciec Picot do matki Marii Adelaidy: „Trzeba uratować z nami od rozbicia jak najwięcej ludzi. W tym celu poszerzcie wasze serca: pragnijcie wszystko czynić, wszystko znosić, byleby tylko zdobyć jakąś duszę dla Chrystusa!” (P. Picot,Epistula, 30 kwietnia 1791). Idąc ich śladami, będziecie pobudzane do aktywnego i wytrwałego zaangażowania na rzecz przemiany społeczeństwa.
Kontynuujcie, najdroższe Córki Serca Maryi, a także wy — najdrożsi uczniowie i członkowie rodzin — niosąc wszędzie poprzez wasze świadectwo to orędzie nadziei.
Niech wspiera was opieka Maryi, której ojciec Piotr Picot de Clorivière i Maria Adelaida de Cicé byli zawsze oddani. Niech wam również towarzyszy moje błogosławieństwo.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
