Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO KAPŁANÓW, OSÓB KONSEKROWANYCH I ALUMNÓW W KATEDRZE MAZARA DEL VALLO
Mazara del Vallo (Trapani), Katedra Najświętszego Zbawiciela, 08 maja 1993 r.
1. Pozdrawiam was wszystkich z miłością, najdrożsi Kapłani, Zakonnicy, Zakonnice i Alumni tej umiłowanej diecezji Mazara del Vallo, którzy zgromadziliście się w kościele katedralnym, aby spotkać Następcę Piotra. Dziękuję wam za wasze serdeczne przyjęcie. W sposób szczególny kieruję serdeczną myśl do waszego Pasterza, najdroższego Księdza Biskupa Emanuele Catarinicchii, któremu dziękuję za piękne słowa, jakie skierował do mnie w waszym imieniu. W tym bardzo krótkim spotkaniu, które jednak stanowi szczególne doświadczenie kościelne, chciałbym móc dotrzeć do każdego z serdecznym uściskiem w Panu. Pragnę przede wszystkim podziękować wam za posługę, jaką spełniacie dla Kościoła. Kontynuujcie ją ofiarnie, w jedności myśli i serca z waszym biskupem, działając z pełną dyspozycyjnością dla wspólnych celów duszpasterskich wspólnoty diecezjalnej. Wasza posługa z pewnością nie jest łatwa: czasem musi przeciwstawiać się mentalności mafijnej, inspirującej postawy, które stanowią poważne wyzwania dla waszej działalności duszpasterskiej. Dostrzegając to, co Episkopat i duchowieństwo sycylijskie uczyniły, aby uzdrowić tę wyspę z plagi mafii, zachęcam wszystkich, by z odnowioną ufnością wytrwali w tym zaangażowaniu, fundamentalnie ważnym dla przyszłości całej wspólnoty. Bądźcie szczególnie blisko młodych, zbyt często ogłuszanych licznymi wezwaniami współczesnego społeczeństwa, często kuszonych łatwym sukcesem, narkotykami i przemocą. Umiejcie być dla nich autentycznymi wychowawcami, zdolnymi pomóc dojrzewającym osobowościom odkryć w sobie prawdę i wolność Bożego zamysłu.
2. Wam, zakonnicy i zakonnice, powierzona została wielka misja bycia świadkami radykalizmu Ewangelii i prymatu miłości Boga. Umiejcie zatem proponować współczesnemu światu ofiarne świadectwo wartości ducha, w pełnej komunii z prezbiterium diecezjalnym i oddając na służbę Kościołowi charyzmaty właściwe każdemu waszemu Zakonowi i Instytutowi. W sposób szczególny dziękuję wam, zakonnice, za przykład włączenia się w całość duszpasterstwa zarówno diecezjalnego, jak i parafialnego i zachęcam was, abyście kontynuowały tę cenną współpracę, nigdy nie tracąc z oczu ducha waszej konsekracji, lecz karmiąc go wytrwałą modlitwą i słuchaniem Pana.
3. Moja serdeczna myśl kieruje się teraz ku wam, drodzy alumni, źrenico oka wspólnoty diecezjalnej. Dziękując Panu za pocieszający wzrost powołań kapłańskich i zakonnych, odnotowany w ostatnich latach, zachęcam was, drodzy młodzi, nadziejo tego umiłowanego Kościoła, do coraz większego zaangażowania w waszą formację ludzką i duchową. Formacja, najdrożsi Bracia i Siostry, jest dla wszystkich stałym wysiłkiem, który ma wam towarzyszyć przez całe życie, czyniąc was zawsze gotowymi odpowiadać na liczne wyzwania obecnego momentu dziejowego. Formacja oparta zasadniczo na modlitwie i miłości: na autentycznej miłości do Pana i na bezinteresownym darze z siebie dla innych.
Powierzam to pragnienie, jak również każdy wasz projekt duszpasterski Najświętszej Maryi Pannie, Królowej Apostołów, udzielając każdemu apostolskiego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
