Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR UCZESTNICZĄCYCH W KAPITULE GENERALNEJ ZGROMADZENIA CÓREK MIŁOSIERDZIA I KRZYŻA
Rzym, Sala Konsystorza, 03 stycznia 1994 r.
Najdroższe Siostry „Córki Miłosierdzia i Krzyża”!
1. U kresu waszej Kapituły Generalnej zapragnęłyście ponownie spotkać się z Papieżem, aby wysłuchać jego słowa i okazać Mu waszą stałą i gorącą wierność. Bardzo się cieszę, że mogę was przyjąć i skierować moje serdeczne pozdrowienie do Przełożonej Generalnej, ponownie potwierdzonej w jej posłudze, do Sióstr z Rady, a także – za waszym pośrednictwem – do wszystkich waszych sióstr rozsianych we Włoszech, w Rumunii, w Etiopii, w Meksyku.
Po uroczystych ceremoniach upamiętniających stulecie waszego Instytutu, zakończonych w czerwcu ubiegłego roku 1993 i po zakończeniu obecnie Kapituły Generalnej, trzeba na nowo podjąć drogę ascetycznego i apostolskiego zaangażowania z jeszcze większą intensywnością i zapałem, idąc za przykładem i nauczaniem waszej Założycielki, Sługi Bożej siostry Marii Róży Zangàra. Każda Kapituła pragnie bowiem być zasadniczym momentem refleksji i ożywienia w życiu Zgromadzenia. Niech Pan pobłogosławi wasze postanowienia, wasze intencje, wasze projekty apostolatu i miłości oraz niech obdarzy was cennym darem wewnętrznej radości, pogody ducha, siostrzanej bliskości, entuzjazmu dla ideału konsekracji i miłości wobec braci, tak aby wzbudzić liczne nowe powołania dla waszej Wspólnoty.
2. W samej nazwie waszego Zgromadzenia zakonnego nosicie już jasno określony i precyzyjny program: jesteście bowiem „Córkami Miłosierdzia i Krzyża”.
W tym okresie liturgicznym nasze serca ponownie napełniły się radością, gdy wspominaliśmy Narodzenie Pańskie; ale dobrze wiemy, że to Dziecię, narodzone w ubóstwie i ciszy stajenki, przyszło po to, aby cierpieć i umrzeć przybite do Krzyża na Kalwarii.
Zgodnie z głęboką intuicją świętego Pawła, przyjętą z radykalnym przekonaniem przez waszą czcigodną Założycielkę, wszyscy jesteśmy dziećmi Krzyża i wiemy, jak powinniśmy postępować! Program podstawowy został ogłoszony przez samego Jezusa: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze swój krzyż i niech Mnie naśladuje” (Łk 9, 23). Tak pisała siostra Maria Róża: „O Krzyżu, który zostałeś zabarwiony Krwią Niepokalanego Baranka… Tobie się powierzam: bądź Ty moją podporą!”. Tylko Krzyż, na którym umiera Jezus, Syn Boży, niewinnie skazany jako Ofiara uwielbienia i zadośćuczynienia, daje wyjaśnienie cierpieniu i śmierci, które ciążą nad historią ludzkości.
Jednocześnie jesteście także „Córkami Miłosierdzia”: jest to tytuł i program o wielkiej godności i łagodnym, a zarazem wymagającym zobowiązaniu. W historii ludzkiej, tak poranionej bólem i tak uciśnionej przez grzech, Jezus, który jest „światłością w ciemnościach”, objawił miłosierdzie Boga i ukazał się jako przebaczenie i miłosierdzie wobec wszystkich cierpiących. „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a Ja was pokrzepię” (Mt 11, 28). A do faryzeuszów mówił: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: ‘Miłosierdzia chcę, a nie ofiary’. Nie przyszedłem bowiem powołać sprawiedliwych, lecz grzeszników” (Mt 9, 12–13). Wasza Założycielka twierdziła, że jesteście posłane na ziemię, aby ukazywać dobroć Boga i miłość Serca Chrystusa i do trzech ślubów pragnęła dodać te, które dotyczą praktykowania dzieł miłosierdzia oraz służby chorym, nawet za cenę własnego życia. Chciała krótko mówiąc, abyście były bohaterkami miłosierdzia i miłości!
3. Na początku nowego okresu życia po Kapitule Generalnej polecam was z całego serca „Maryi, Matce Bożego Miłosierdzia”: niech Najświętsza Maryja Panna zawsze was oświeca i towarzyszy wam, niech was umacnia i wspiera, abyście zawsze i wszędzie były na miarę waszego powołania, pomimo trudności i napięć współczesnego społeczeństwa, które mamy kochać i ratować. Wszystko bowiem dokonuje się po to, abyśmy mogli wierzyć bardziej niezłomnie i miłować bardziej ofiarnie!
Korzystam chętnie z tej okazji, aby polecić wam i wszystkim waszym siostrom gorliwą i wytrwałą modlitwę o pomyślny przebieg licznych i bardzo ważnych działań Kościoła w nowo rozpoczętym roku, wśród których znajduje się Synod Biskupów poświęcony Życiu Konsekrowanemu, zapewniając was równocześnie o mojej pamięci w modlitwie i podczas Mszy Świętej.
A teraz z życzliwą serdecznością udzielam wam i całemu waszemu Zgromadzeniu apostolskiego błogosławieństwa!
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
