Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR MISJONAREK
ŚW. KAROLA BOROMEUSZA
Rzym, 16 grudnia 1995 r.
Czcigodna Przełożona Generalna,
Najdroższe Siostry Misjonarki św. Karola Boromeusza!
1. Cieszę się, że mogę skierować do was serdeczne słowo powitania, przyjmując was po zakończeniu dziesiątej Kapituły Generalnej, którą odbyłyście w setną rocznicę założenia waszego Instytutu. Pozdrawiam was wszystkie z serdecznością, kierując szczególną myśl do siostry Marissonii Daltoé, której życzę ofiarnej i owocnej posługi dla Zgromadzenia, zgodnie z liniami odnowy i konkretnych działań na najbliższe sześć lat, wypracowanymi w trakcie obrad kapitulnych.
Jubileusz stulecia waszej Rodziny zakonnej był z pewnością bodźcem do ponownego przemyślenia i pogłębienia autentycznych intuicji, które skłoniły Czcigodnego biskupa Jana Chrzciciela Scalabriniego, we współpracy z ojcem Józefem Marchettim i siostrą Assuntą Marchetti, do powołania do życia waszego Zgromadzenia, założonego 25 października 1895 roku w Piacenzy, aby nieść pociechę i troskę Kościoła sierotom oraz ludziom zmarginalizowanym w świecie emigracji.
Dziś jesteście obecne w dwudziestu krajach, czynnie włączone w życie ludzi, w kontekście ich przemieszczania się, aby być migrantkami pośród migrantów, budowniczymi pokoju i obrończyniami życia.
Charyzmat, który wyróżnia waszą działalność apostolską, ma swoje źródło w kontemplacji Chrystusa ubogiego i cierpiącego i prowadzi do miłości bez granic. Ta wymagająca droga wiary i miłości daje wam w szczególny kontakt z dziećmi, kobietami i osobami starszymi, żyjącymi w sytuacjach niepewności lub marginalizacji.
Wymaga to — jak słusznie podkreśliłyście w refleksjach kapitulnych — mentalności i postawy duchowej o wyraźnie kobiecym rysie służby i daru z siebie, która pozwala wam być mocnymi i wolnymi wobec pokus sekularyzmu i indywidualizmu, a zarazem zawsze otwartymi, by w imię Boga przyjmować każdego, kto zwraca się do was i puka do drzwi waszego serca.
2. Wasza codzienna działalność apostolska pozwala ponadto na kontakt z różnymi językami i kulturami, z rzeczywistościami i problemami wciąż nowymi w porównaniu z tymi, które znałyście w krajach pochodzenia. Pielęgnujcie, najdroższe Siostry, ducha misyjnego, który was charakteryzuje, poprzez nieustanną modlitwę; podejmujcie poważną drogę formacji, która uczyni was zdolnymi do przyjmowania z ofiarnością i otwartością nauczania Magisterium, a także do pogłębiania tych nauk humanistycznych, które mogą pomóc w waszej misji. Wymaga się bowiem od was umiejętności słuchania z dyspozycyjnością i zrozumieniem tych, którzy zwracają się do was po moralne i ludzkie wsparcie, oraz zdolności rozeznawania sytuacji, w których działacie, aby móc inkulturować orędzie ewangeliczne.
Bycie misjonarkami w świecie narastającej ludzkiej mobilności skłania was również do przyjęcia charakterystycznej postawy wędrowania, gotowości do udania się wszędzie tam, dokąd wezwie was Opatrzność i pośle Kościół. Świat oczekuje, abyście były misjonarkami nadziei i solidarności, dając świadectwo wartościom właściwym waszej tożsamości skalabryniańskiej, takim jak otwartość na uniwersalne wartości, wolność wewnętwzna i dystans wobec dóbr, pokora i prostota, wysiłek inkulturacji i gościnność. Wymiar Waszej konsekracji Chrystusowi pobudza was do stałej i szeroko zakrojonej działalności ewangelizacyjnej oraz do systematycznej i aktualnej katechezy, zgodnie z rozumieniem tej misji przez waszego Założyciela, biskupa Scalabriniego, nazwanego przez mojego czcigodnego Poprzednika Piusa IX „Apostołem Katechizmu”.
3. Najdroższe Siostry! Jubileusz stu lat od założenia, wraz z dopiero co przeżytą Kapitułą Generalną, są wydarzeniami, które dostarczyły wam wielu okazji do refleksji nad charyzmatem Instytutu oraz nad waszą misją w Kościele i w świecie. Umiejcie wprowadzić w życie to, co Duch wam podpowiedział i bez wahania kontynuujcie z radością i wielkodusznością waszą szczególną służbę wobec potrzebujących braci.
Niech Najświętsza Maryja Panna, która towarzyszy trudom każdego misjonarza, zawsze was wspiera swoim wstawiennictwem i pomaga wam przeżywać intensywnie ten czas bezpośredniego przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia, abyście mogły w pełni doświadczyć radości i pokoju, które Zbawiciel przynosi wszystkim ludziom.
Z takimi życzeniami z serca udzielam wam tutaj obecnym oraz całemu waszemu Zgromadzeniu szczególnego Apostolskiego Błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
