Paweł VI
PRZEMÓWIENIE Z OKAZJI 50. ROCZNICY ZAŁOŻENIA INSTYTUTU ZAKONNEGO „MISJONAREK SZKOŁY”
Rzym, 28 sierpnia 1974 r.
To spotkanie jest dla nas i dla was niczym wejście do spokojnej oazy: chcielibyśmy mieć więcej czasu, aby zatrzymać się przy was na dłużej, zwłaszcza z gorliwą Matką Tincani, gdyby tylko intensywne zajęcia tego poranka i już późna godzina na to pozwalały. Niemniej jednak, to spotkanie, mające miejsce z okazji pięćdziesiątej rocznicy założenia waszej Unii Świętej Katarzyny ze Sieny, nazwanej przez naszego Poprzednika Piusa XI „Misjonarkami Szkoły”, sprawia nam wielką i szczerą radość.
W tych dniach wspominałyście z poruszeniem i z wdzięczną modlitwą etapy rozwoju waszego Instytutu – od jego początków po dzisiejszy rozwój, tak hojnie błogosławiony przez Boga, z coraz liczniejszymi działaniami i rozprzestrzenianiem się waszych domów, od Włoch po Indie i Pakistan. Tam właśnie zaniosłyście świadectwo waszego poświęcenia Bogu, waszej miłości do Kościoła i służby duszom w apostolacie szkolnym.
Cieszymy się, dostrzegając w tych cechach istotne zalety Instytutu, a jednocześnie wskazując wam właściwy kierunek dla kontynuacji pracy, której się poświęcacie.
Jesteście duszami poświęconymi Panu, w tym stanie, który – jak mówi Sobór Watykański II – „wierniej naśladuje i ustawicznie uobecnia w Kościele tę formę życia, jaką przyjął Syn Boży, przyszedłszy na świat, aby pełnić wolę Ojca, i jaką zalecił uczniom, którzy poszli za Nim.” (Lumen gentium, 44). Wasza forma życia ma przedłużać misję Jezusa Nauczyciela, Jezusa, wiecznej Mądrości Ojca, który oświeca każdego człowieka i otwiera mu źródło prawdy i światła. Jakie to godne zadanie, program i odpowiedzialność, które zobowiązują was do kształtowania swojego życia na wzór Zbawiciela, czerpania siły z eucharystycznej bliskości z Nim i z medytacji nad Jego Słowem, aby z Nim, w Nim i dla Niego wypełniać swoją misję.
Jesteście także zakorzenione w Kościele, który pragniecie kochać, służyć mu, być mu posłuszne, a także ofiarować mu swoje życie, pracę i trudy – w duchu św. Katarzyny ze Sieny, z którą wasza Unia jest głęboko związana duchowym pokrewieństwem, a także przez przynależność do Zakonu Dominikanów. Kościół! Jak bardzo odczuwamy w tej relacji miłości źródło żywotności waszej Unii, jej wierności tradycji, a zarazem nowoczesności dostosowanej do znaków czasu. Możemy śmiało powiedzieć, że nasza epoka to epoka Kościoła: wszyscy jesteśmy wezwani, by być jego integralną częścią i strukturą wspierającą. Kościół potrzebuje wysiłku, lojalności i ofiary nas wszystkich, swoich dzieci. Osiągnięcia pierwszego półwiecza życia Instytutu powinno umocnić was w służbie Kościołowi i zachęcić do poszukiwania coraz szerszych i bardziej dostępnych form tej posługi.
Wreszcie, jesteście apostołkami szkoły, odpowiedzialnymi za jedno z najważniejszych i najtrudniejszych zadań dla dobra młodzieży. Sama nazwa, którą nosicie, przypomina wam o oddaniu, które nie jest rutyną ani zwykłym obowiązkiem zawodowym, lecz inspirowane jest wysiłkiem misyjnym. Wasza „misja” to szkoła! Sobór poświęcił jeden ze swoich dokumentów „bardzo ważnemu obowiązkowi wychowania”, nazywając „wspaniałym i naprawdę ważnym powołaniem tych, którzy, współpracując z rodzicami i działając w imieniu społeczności ludzkiej, podejmują się obowiązku wychowania w szkole”. Takie powołanie wymaga szczególnych cech umysłu i serca, starannego przygotowania oraz gotowości do stałego odnawiania i dostosowywania się (Gravissimum educationis, 5).
Chwała wam, które czynicie ze szkoły szczególne pole apostolatu. Życzymy wam, abyście czerpały wzór waszej działalności z tego soborowego dokumentu, aby była ona zawsze owocna i aktualna.
Kochane Misjonarki Szkoły! Dziękujemy wam za uczucia, które żywicie wobec Stolicy Piotrowej i „słodkiego Chrystusa na ziemi”. Także w tym dziedzictwie, tak charakterystycznym dla św. Katarzyny, widzimy znak płodności, którą pięćdziesiąta rocznica potwierdza w sposób świetlany. Widzimy również źródło pociechy i wsparcia dla nas, którzy dźwigamy ten ogromny ciężar. Wspierajcie nas zawsze swoją modlitwą i ofiarą. Odwdzięczamy się wam tą miłością ojcowską, która z troską was otacza, jak czynili to nasi Poprzednicy, oraz naszym szczególnym Apostolskim Błogosławieństwem.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
