Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymSynod Biskupów o życiu konsekrowanym (1994 r.)Wypowiedzi Ojców Synodalnych Bp Ubaldo Ramón Santana Sequera FMI, Siła Kościoła

Bp Ubaldo Ramón Santana Sequera FMI, Siła Kościoła

Redakcja

Bp Ubaldo Ramón Santana Sequera FMI

Ordynariusz Ciudad Guayana (Wenezuela)

Siła Kościoła. Wypowiedź w trakcie Synodu 

7 października 1994 r. – Rzym, VIII Kongregacja Synodu

 

Przemawiając we własnym imieniu, pragnę zająć się niektórymi szczególnie znaczącymi aspektami, które jak mi się wydaje, charakteryzowały życie zakonne w okresie posoborowym. Życie zakonne przeżyło głęboką i pełną odnowę, która przyniosła wspaniałe owoce w Kościele, jak również w wielu dziedzinach życia społecznego. Nie był to proces chemicznie czysty; miał bowiem swoje blaski i cienie, wzloty i upadki, lecz patrząc z perspektywy wiary, dostrzegamy przewagę blasków nad cieniami.

Wśród świateł zapalonych dzięki świadectwu życia zakonnego na historycznym szlaku Ameryki Łacińskiej, możemy wyszczególnić:

  1. odważne otwarcie się na rzeczywistości świeckie, po to by dać w nich świadectwo Jezusowi Chrystusowi i odpowiedzieć na najpilniejsze wyzwania;
  2. powrót do chrzcielnych korzeni konsekracji, który spowodował zacieśnienie więzów między zakonnikami i zakonnicami a świeckimi i w konsekwencji ukazał bogactwa i potrzeby tej relacji;
  3. powrót do źródła własnego pierwotnego charyzmatu, który odnowił wiele instytutów i spowodował rozkwit nowych form dawania świadectwa radykalizmu ewangelicznego oraz odpowiadania twórczo i odważnie na potrzeby nowej ewangelizacji;
  4. pojawienie się form duchowości dostosowanych do ewangelizacji inkulturowanej, co sprzyja konsekracji Bogu, naśladowaniu Chrystusa i prowadzeniu w Kościele misji inspirowanej przez nowe wartości odkryte w ludzie;
  5. zakonnice stanowią jeden z bardziej wyraźnych znaków tego, w jaki sposób Kościół odpowiedział na potrzeby ewangelizacji biednych. Model ewangelizacji stosowany przez zakonnice, charakteryzujący się wrażliwością i współczuciem, otworzył drzwi procesowi humanizacji, koniecznemu do lepszego ukazania Kościoła jako sakramentu zbawienia.

Wreszcie, życie zakonne stanowi obecnie decydującą siłę, na którą Kościół musi liczyć, chcąc dotrzeć z Ewangelią Jezusa Chrystusa do nowych areopagów współczesnej kultury. My, biskupi, musimy wiedzieć, jak należy pobudzać, rozumieć, rozeznawać rzeczywistość, aby wyeliminować to, co nieodpowiednie i promować to, co dobre, i co w końcu przeważa w życiu zakonnym Ameryki Łacińskiej.

L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 1995, nr 1 (169) s. 30

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda