Kapucyni w Jerozolimie: Centrum „światłości świata”

W Jerozolimie bracia kapucyni otwarzyli w tym roku centrum duchowości i religijnej formacji świeckich, w odrestaurowanych budynkach z lat trzydziestych, które zostały zwrócone zakonowi przez rząd Izraela.

 
"Ja jestem światłością świata" (J 8,12) – to motto centrum, które będzie przyjmowało zakonników, pragnących studiować w Instytucie Biblijnym, odbyć kursy formacji biblijnej czy uczestniczyć w rekolekcjach. Centrum ma być również otwarte dla zorganizowanych grup lub indywidualnych pielgrzymów.

Teren z budynkami, w których rozpoczęło działalność centrum należy do zakonu kapucynów* od 1930 roku i jest położony poza murami Starego Miasta, w żydowskiej dzielnicy Jerozolimy.

W 1933 roku zarząd generalny zakonu podjął decyzję o budowie domu w Jerozolimie. Miał służyć młodym braciom, którzy chcieli studiować nauki biblijne, a także przybywającym z pielgrzymką do miejsc świętych.

Po drugiej wojnie światowej (1948 rok) nieruchomości zostały przejęte przez władze Izraela, które większą część budynków przeznaczyły na szpital psychiatryczny.

Rozpoczęte w 1990 roku starania o odzyskanie własności i wykorzystanie budynków dla celów religijnych zostały zakończone powodzeniem. Po długim procesie prawnym rząd Izraela opuścił posiadłość kapucynów, zwracając ją całkowicie zakonowi po około sześćdziesięciu latach. Działka i klasztor położone są w strategicznym punkcie miasta, około 15 minut drogi od Starego Miasta.

W uroczystej inauguracji we wrześniu br. oprócz patriarchy Jerozolimy bp. Fouada Twala wzięli udział między innymi nuncjusz apostolski w Izraelu bp Antonio Franco, kustosz Ziemi Świętej o. Pierbattista Pizzaballa OFM, generał kapucynów o. Mauro Jöhri oraz wielu zaproszonych gości.

"W Jerozolimie możemy naliczyć setki zgromadzeń zakonnych, z których 14 to wspólnoty kontemplacyjne. To siła i bogactwo łacińskiego Kościoła katolickiego. Dziś otwieramy nowe centrum duchowości, które dzięki woli Bożej i naszym kochanym braciom kapucynom stanie się takim światłem. Prawdziwy chrześcijanie mają wpływ na świat wokół nich i ‚odbijają’ światło Pana" – powiedział patriarcha podczas otwarcia centrum.

Podczas ceremonii inauguracji w ogrodzie zostało zasadzonych 10 drzew oliwnych jako wyraz wdzięczności wobec osób, których ofiarność i pasja przyczyniły się do powstania centrum oraz na znak nadziei owocnych lat działania na rzecz lokalnej wspólnoty oraz duszpasterzy i wiernych z całego świata.

W centrum i jednocześnie nowym klasztorze ma powstać wspólnota 15 braci oraz pomieszczenia dla około sześćdziesięciu gości, czyli dom pielgrzyma dla przybywających do Ziemi Świętej oraz dla kursów formacji zakonnej.

Prowadzenie domu powierzono zostało weneckiej prowincji kapucynów. Zakonnicy tak określili cel i funkcje domu: "Dom ma stanowić ważne miejsce chrześcijańskiej, franciszkańskiej i kapucyńskiej obecności w Jerozolimie, w duchu ekumenizmu i służby dla miejscowego Kościoła, zgodnie z właściwym nam charyzmatem".

Adres klasztoru: Franciscan Capuchin Friary, 18 Disraeli Street – Talbiye, 92222 Jerusalem – Israel, e-mail [email protected]

RV / OFMCap Rzym / red.

 

 
Zakon Braci Mniejszych Kapucynów (łac. Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum) wyobrębnił się z zakonu franciszkanów w XVI wieku. W roku 1528 na mocy bulli "Religionis zelus" papieża Klemensa VII, Stolica Apostolska uznała nowo powstałą grupę za nową gałąź zakonu franciszkańskiego i nadała jej nazwę: Bracia Mniejsi Życia Pustelniczego. Od spiczastego kaptura, w jęz. włoskim "cappuccini" (kapturowi) przyjęła się potoczna nazwa nowego zakonu – "kapucyni", która weszła do także do oficjalnej nazwy: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

Kiedy w 1574 roku papież Grzegorz XIII zniósł zakaz osiedlania się kapucynów poza Alpami, spowodowało to szybkie rozprzestrzenienie się zakonu niemal na całą Europę: w 1574 roku dotarli do Francji, w 1578 do Hiszpanii, w 1581 do Szwajcarii, w 1585 do Belgii, a w 1599 do Austrii i Czech, zaś w 1600 do Bawarii, natomiast do Polski w 1681 roku.