Pierwsza siostra bezhabitowa przewodniczącą Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń

W Warszawie w kwietniu odbyła się trzydniowa Konferencja Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Polsce. W drugim dniu obrad 150 przełożonych generalnych i prowincjalnych czynnych zakonów i zgromadzeń żeńskich dokonało wyboru zarządu Konferencji. Na jej czele po raz pierwszy w historii stanęła siostra bezhabitowa. Przewodniczącą została bowiem Matka Danuta Wróbel ze Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej z Mariówki w diecezji radomskiej.

Przewodnicząca pragnie kontynuować cele zarysowane przez poprzednią Konsultę, w której matka Wróbel uczestniczyła przez dwie kadencje (6 lat). Chce nadal m.in. pogłębiać refleksję nad tożsamością zakonną i życiem we wspólnocie. Zaś w działalności apostolskiej uważa, że priorytetem powinna być dalsza współpraca z ludźmi dobrej woli na rzecz przeciwdziałania wymuszonej prostytucji i handlowi ludzi. Jednocześnie podkreśla, że jest otwarta na wszelkie sugestie sióstr z Konferencji dotyczące pól i kierunków działania.

M. Danuta Wróbel urodziła się 1955 r. w Opocznie. Pierwsze śluby zakonne złożyła w 1977 r., wieczyste – w 1982. Skończyła studia teologiczne i specjalizację z duchowości franciszkańskiej na Papieskim Uniwersytecie Antonianum w Rzymie.

W zgromadzeniu pracowała jako katechetka, jako moderatorka diecezjalna Ruchu Światło-Życie w diecezji sandomiersko-radomskiej, przez 9 lat jako mistrzyni nowicjatu, a od 8 lat jest przełożoną generalną (drugi rok drugiej kadencji). W lutym tego roku w Belgii została ponadto wybrana konsyliarzem (radną) Komitetu Wykonawczego Unii Europejskich Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonnych (UCESM).

Oprócz przewodniczącej siostry wybrały wiceprzewodniczącą, którą została m. Julia Bakalarz, dominikanka. Pozostałe członkinie Konsulty – zarządu to: m. Agnieszka Kijowska – sercanka, m. Miriam Długosz – służebnica Ducha Świętego (werbistka), m. Maksymilla Pliszka – służebniczka dębicka, m. Leticja Niemczura – józefitka, s. Cecylia Falkowska – elżbietanka i m. Joanna Wiśniowska – serafitka.

Konferencja liczy 150 członkiń ze 100 instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w Polsce. Wśród członkiń są: 62 przełożone generalne, 75 przełożonych prowincjalnych i 13 delegatek przełożonych wyższych.

Konferencja Wyższych Przełożonych Żeńskich Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego w Polsce została erygowana w 1970 r. Celem Konferencji jest pogłębianie komunii łączącej życie zakonne w Kościele, współpraca w poszukiwaniu dróg rozwoju duchowego i gorliwości apostolskiej żeńskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego w Polsce oraz promocja życia konsekrowanego.

Konferencja pracuje nad osiągnięciem tego celu przez: organizowanie współpracy między zgromadzeniami w różnych dziedzinach życia zakonnego; śledzenie problemów dotyczących sytuacji zakonów, formacji, działalności apostolskiej, promocji powołań i innych; opracowywanie wspólnych programów pracy formacyjnej i apostolskiej; szukanie sposobów coraz owocniejszego włączenia się zgromadzeń zakonnych w działalność duszpasterską Kościoła, przy zachowaniu własnego charakteru i charyzmatu poszczególnych instytutów; wspólne planowanie i działanie, podejmowanie odpowiednich uchwał, przedstawianie swych postulatów władzom kościelnym; uzgadnianie wspólnych działań i zadań odnoszących się do obecności zgromadzeń zakonnych w życiu publicznym i prawnym, szczególnie w sprawach związanych z życiem konsekrowanym; koordynacja i współpraca z Konferencją Episkopatu Polski i z poszczególnymi biskupami; współpraca z Konferencjami klasztorów kontemplacyjnych, zakonów męskich i instytutów świeckich w Polsce, z Międzynarodową Unią Przełożonych Generalnych (UISG) w Rzymie, z Unią Konferencji Przełożonych Wyższych Europy (UCESM) oraz z innymi instytucjami związanymi z życiem konsekrowanym.

jms