Piękni Pięknem Chrystusa. Inauguracja Roku Życia Konsekrowanego w diecezji radomskiej

Inauguracja Roku Życia Konsekrowanego w diecezji radomskiej, 6 grudnia 2014 r., stała się prawdziwym świętem całego Kościoła lokalnego. W I niedzielę Adwentu odczytany został we wszystkich świątyniach komunikat bpa radomskiego Henryka Tomasika, który zaprosił wspólnotę diecezjalną do włączenia się w radosne dziękczynienie za dar życia konsekrowanego. W duchu dziękczynienia Bogu, który przez Ducha Świętego ubogaca Kościół wielością darów i charyzmatów udzielanych poszczególnym osobom i wspólnotom, w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu – alma Mater diecezji – zgromadzili się przedstawiciele życia konsekrowanego z 53 żeńskich wspólnot domowych i 16 wspólnot męskich. Otoczeni troską i miłością Pasterza Diecezji a także życzliwością i obecnością profesorów WSD, alumnów, księży dziekanów i zaprzyjaźnionych kapłanów trwali wspólnie na modlitwie, wspominając z wdzięcznością przeszłość, radując się teraźniejszością i z nadzieją spoglądając w przyszłość. Wiele razy w czasie spotkania brzmiały słowa piosenki: „jesteśmy piękni Twoim pięknem Panie”.

Całość spotkania rozpoczęła się o godz. 10.00 w kaplicy seminaryjnej. Ks. Piotr Turzyński – wicerektor seminarium i dyrektor Rady ds. Życia Konsekrowanego w diecezji radomskiej dokonał krótkiej prezentacji poszczególnych zgromadzeń i wspólnot z terenu diecezji. W czasie prezentacji przedstawiciele wymienianych wspólnot przynosili przed ołtarz zapaloną świecę, którą ustawiali przy specjalnie przygotowanej na tę uroczystość dekoracji przedstawiającej radomską katedrę – znak jedności całej diecezji. W symbolice światła i katedry – matki wszystkich kościołów – została zawiązana wspólnota i Duch Święty, Twórca komunii, napełnił serca zebranych swoją miłującą obecnością.

W dalszej części spotkania m. Danuta Wróbel, była przełożona i obecna radna generalna Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej, którego dom generalny znajduje się w Mariówce na terenie diecezji radomskiej, wygłosiła konferencję przybliżającą założenia i cele rozpoczynającego się Roku Życia Konsekrowanego. Przywołując dokumenty Kościoła i wypowiedzi Papieży, zwłaszcza Ojca Świętego Franciszka, podkreśliła dwa kierunki rozpoczynającego się roku. Pierwszy z nich – ad extra – daje sposobność, by „«wykrzyczeć» światu piękno naśladowania Chrystusa w życiu konsekrowanym”, drugi – ad intra – składający się z trzech etapów: spojrzenia z wdzięcznością na przeszłość, przeżywania z pasją teraźniejszości i przyjęcia z nadzieją przyszłości jest wiernym podążaniem na co dzień z bliska za Jezusem czystym, ubogim i posłusznym. W zakończeniu swojego wystąpienia m. Danuta nawiązała do logo Roku Życia Konsekrowanego, zachęcając do nieustannego kontemplowania Osoby Jezusa Chrystusa w Jego Słowie i na modlitwie, gdyż tylko na tej drodze, „odnawiani i rozpalani Bożym Duchem” staniemy się prorokami zdolnymi nieść nadzieję i „przeżywać nie tylko ten rok, ale całe nasze życie jako Boży kairos”.

Adoracja Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie była jakby natychmiastową odpowiedzią na usłyszane słowa zachęty do kontemplacji Pana. Prawie 45-minutowe trwanie na cichej modlitwie zakończone zostało odśpiewaniem Litanii do Wszystkich Świętych, wśród których przyzywani byli założyciele różnych rodzin zakonnych, a także ich członkowie, którzy radują się chwałą świętych i błogosławionych w niebie.

Centralnym punktem spotkania była Eucharystia, którą wraz ze wszystkim obecnymi kapłanami celebrował ks. Bp Henryk Tomasik. W wygłoszonej homilii poruszył on wiele wątków podkreślających bogactwo przeżywanego czasu; Rok Życia Konsekrowanego, nowy rok duszpasterski, przygotowania do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. W różnorodności doświadczeń i inicjatyw w Kościele jeszcze bardziej jaśnieje jego jedność, komunia, której Twórcą jest Duch Święty. On też dokonuje konsekracji osób dla Boga i dlatego Ksiądz Biskup wezwał zebranych do oddania Mu szczególnego hołdu. Powołani namaszczeni są Duchem Świętym do wypełnienia szczególnej misji w Kościele. Jest nią przede wszystkim przynoszenie owoców miłości. Owocowanie staje się możliwe tylko wtedy, gdy człowiek trwa zakorzeniony mocno w Chrystusie, który pragnie być glebą naszego wzrastania. Ksiądz Biskup, patrząc na płonące przy ołtarzu świece symbolizujące poszczególne wspólnoty zakonne, z wyczuwalnym wzruszeniem w głosie powiedział: „W tej diecezji jest tyle świateł, tyle domów, w których są oblubienice i oblubieńcy Ducha Świętego. Dziękujemy za każde powołanie, za każdą modlitwę, pracę, cierpienie. Dziękujemy za współpracę z parafiami”. Na koniec zaś dodał: „Dziękując za dar życia konsekrowanego, chcemy usłyszeć – idźcie, zobaczcie i przynieście coś z owoców, bo Duch Święty wciąż działa”.

Temat Światowych Dni Młodzieży powrócił jeszcze dwa razy podczas sprawowanej liturgii. W procesji z darami wraz z chlebem, winem i wodą zaniesione były pieniądze złożone przez wspólnoty osób konsekrowanych na „Bilet dla Brata”. W ten sposób zakonnicy i zakonnice z diecezji radomskiej włączyli się w dzieło pomocy młodym pielgrzymom ze Wschodu, pragnącym przyjechać na Światowe Dni Młodzieży do Polski w 2016 r. Zaś pod koniec Mszy św. każda wspólnota odebrała z rąk Księdza Biskupa symbole Światowych Dni Młodzieży: krzyż i ikonę Maryi Salus Populi Romani z zachętą do modlitewnego i duchowego wspierania tego ważnego dla całego Ludu Bożego wydarzenia.

Radosna agapa w refektarzu seminaryjnym, na którą poszczególne wspólnoty przywiozły dary, ubogacona nawiedzinami św. Mikołaja, była ostatnim akordem świętowania dnia inauguracji Roku Życia Konsekrowanego w diecezji radomskiej. Udziałem wszystkich stało się doświadczenie jedności w różnorodności. Głębokie przeżycie tego dnia było możliwe dzięki zaangażowaniu i konkretnemu wkładowi wielu osób, wspólnot i grup. Bogactwo liturgii, w którą włączyło się wiele sióstr i wielu braci, piękno wystroju kaplicy, sprawna organizacja spotkania, gościnne przyjęcie na poczęstunku, wszystko było owocem siostrzano-braterskiej wyobraźni miłości i materialnej hojności połączonej z fizycznym wysiłkiem. Za wszystkich i za wszystko niech będą dzięki Bogu Najwyższemu.

s. Ewa Stolarek SNMPN