Św. Maksymilian Kolbe symbolem ofiar KL Auschwitz

27 stycznia minęła 70 rocznica wyzwolenia  niemieckiego obozu zagłady Auschwitz – Birkenau. W tym dniu przed Bramą Śmierci KL Auschwitz II–Birkenau odbyły się uroczystości, upamiętniające  Ofiary dramatu, jaki miał miejsce tutaj w czasie II Wojny Światowej.  

Ten dzień przypomina nam,  o ogromie ludzkich cierpień, jakie przynosi ze sobą każda wojna.

Obóz Auschwitz był miejscem, gdzie w szczególny sposób niszczono ludzi, poprzez zimno, głód, pracę w nieludzkich warunkach, bicie i tortury , eksperymenty medyczne, stosowane nawet na dzieciach,  by wreszcie  ofiary   masowo uśmiercać  gazem, a ich ciała  palić  w specjalnie skonstruowanych spalarniach – krematoriach.

Symbolem ofiar niemieckiego obozu Auschwitz  stał się  św.  Maksymilian Kolbe , numer obozowy 16670 . W  tym miejscu zła i nienawiści o. Kolbe  dawał współbraciom miłość i dobroć aż po ofiarowanie swego życia dla ocalenia bliźniego,   nieznanego współwięźnia .

O. Maksymilian Kolbe , kapłan,  franciszkanin z Niepokalanowa  nie oddał życia za zakonnika czy księdza. On ofiarował swe życie w zamian za ocalenie człowieka, który w krytycznym momencie  pamiętał o swoich najbliższych – żonie  i dzieciach. Płakał na tyle głośno  nad  losem swoich najbliższych,  że głos ten mógł usłyszeć właśnie współwięzień – o. Kolbe.

Św. Maksymilian Kolbe zmarł w bunkrze głodowym w bloku 13, zwanym Blokiem Śmierci, wraz z innymi 9 współwięźniami – wszyscy zapłacili życiem za ucieczkę jednego więźnia.  Kiedy po 14 dniach głodówki  inni więźniowie zmarli , a o. Kolbe wciąż żył i z bunkra głodowego słychać było jego śpiew  i modlitwy , Niemcy dobili go zastrzykiem trucizny – fenolu,  14 sierpnia 1941 r.

Ciało o. Kolbe zostało spalone w krematorium  wraz z innymi ofiarami ówczesnego niemieckiego systemu zagłady ludności.

Natomiast Franciszek Gajowniczek, któremu o. Kolbe uratował życie,  został przeniesiony do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen, gdzie doczekał się wyzwolenia przez wojsko amerykańskie. Po wojnie dawał wielokrotnie świadectwo dobroci, solidarności  i heroizmu  o. Kolbe. Był obecny na beatyfikacji . o.  Kolbego   w Rzymie  ,   17 października 1971 r. .i na kanonizacji , również w Rzymie , 10 października 1982 r.  Dożył  94 lat ,  zmarł  śmiercią naturalną  w 1995 r. . Pochowany został  na klasztornym cmentarzu   w Niepokalanowie.

W homilii kanonizacyjnej ,  papież Jan Paweł II  podkreślił , że życie człowieka zależy wyłącznie od Boga,  mówiąc: : „Ojciec Maksymilian Kolbe, więzień obozowy, upomniał się w obozie śmierci o prawo do życia niewinnego człowieka – jednego z milionów. Ten człowiek (Franciszek Gajowniczek) żyje po dzień dzisiejszy, i jest wśród nas obecny. Ojciec Kolbe upomniał się o prawo do życia, wyrażając gotowość pójścia na śmierć w jego zastępstwie, ponieważ tamten był ojcem rodziny i jego życie potrzebne było najbliższym. Ojciec Maksymilian Maria Kolbe potwierdził w ten sposób prawo Stwórcy do życia niewinnego człowieka, dał świadectwo Chrystusowi i miłości. Pisze bowiem apostoł Jan: „Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci” (l J 3.16).

Podczas swej II pielgrzymki do Ojczyzny  papież Jan Paweł II przybył do  Niepokalanowa w dniu  18 czerwca 1983 r., gdzie odbyły się  uroczystości dziękczynne za dar kanonizacji św. Maksymiliana.

Franciszkańskie uroczystości ku czci św. Maksymiliana Kolbe mają miejsce  w Harmężach k/ Oświęcimia i na terenie byłego obozu  KL Auschwitz – Birkenau  przy miejscu śmierci o. Kolbe , rokrocznie   14 sierpnia.

Anna Dziemska

Foto: Anna Dziemska

Homilia Ojca Świętego JANA PAWŁA II na mszy kanonizacyjnej św. Maksymiliana Kolbe