O. Jan Bielecki OMI pełnił funkcję 12. Prowincjała Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Jego kadencja była czasem intensywnym, związanym z rozwojem misji na Madagaskarze czy Ukrainie oraz historycznym wysłaniem polskich oblatów do Turkmenistanu, gdzie stworzyli pierwszą stałą misję katolicką w tym kraju.
O. Jan Bielecki OMI urodził się 24 czerwca 1945 r. w Baryszu koło Buczacza, na terenach znajdujących się obecnie w Ukrainie. Ok. 2 miesiące po narodzinach, jego rodzina przeniosła się do Fałkowic na Opolszczyźnie, należących do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Z Misjonarzami Oblatami Maryi Niepokalanej zetknął się dzięki misjom parafialnym głoszonym w Fałkowicach. Jak wspomina, jeden z oblatów podczas kazania skierowanego do dzieci powiedział, że jest już starszym człowiekiem i Chrystus potrzebuje kogoś, kto zajmie jego miejsce. Misjonarz wyraził przekonanie, że wśród słuchających go chłopców znajduje się ktoś wybrany do tej posługi. Słowa te stały się dla o. Jana Bieleckiego początkiem myślenia o powołaniu oblackim.
Kapłan i naukowiec
Do nowicjatu zgromadzenia wstąpił w 1963 r. Pierwszą profesję zakonną złożył 8 września 1964 r., natomiast święcenia kapłańskie przyjął 23 maja 1970 r.
Pierwszą placówką o. Bieleckiego po święceniach był Milanówek, gdzie pracował jako wikariusz. Następnie przełożeni skierowali go na studia psychologiczne w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Magisterium uzyskał w 1975 r. Trzy lata później obronił doktorat na podstawie rozprawy „Temperament i postawy wartościujące a wybór kierunków studiów”.
Z Akademią Teologii Katolickiej, a następnie Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego, związał większą część swojej działalności naukowej i dydaktycznej. W 1992 r. uzyskał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim stopień doktora habilitowanego. Podstawą przewodu habilitacyjnego była jego praca poświęcona osobowości młodzieży z różnymi rodzajami niepełnosprawności. W strukturach uczelni pełnił między innymi funkcję prodziekana Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej, a później prorektora UKSW.
Rozwój misji na Madagaskarze
Również w 1992 r. o. Jan Bielecki został prowincjałem Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Funkcję tę pełnił do 1998 r. Jego kadencja przypadła na okres intensywnego rozwoju zagranicznych struktur prowincji oraz otwierania nowych możliwości misyjnych po przemianach politycznych w Europie Środkowo-Wschodniej.
Jako prowincjał odpowiadał nie tylko za wspólnoty znajdujące się na terenie Polski. Pod jego zwierzchnictwem pozostawały również struktury oblackie w Kamerunie, na Madagaskarze, w krajach Beneluksu, Norwegii, Szwecji i Ukrainie, a pod koniec jego kadencji także w Turkmenistanie. Jak wspomina, rozległość prowincji sprawiała, że urząd przełożonego był zadaniem wyjątkowo odpowiedzialnym i wiązał się z koniecznością rozwiązywania bardzo zróżnicowanych problemów.
Jednym z ważnych wydarzeń jego prowincjalatu było erygowanie oblackiego domu zakonnego w Antananarywie na Madagaskarze. O. Bielecki odwiedził również Marolambo z okazji przyjęcia sakramentów święceń przez miejscowych oblatów. Wydarzenia te były istotnym etapem rozwoju rodzimej formacji zakonnej i kapłańskiej na wyspie.

Z Polski do Turkmenistanu
W Polsce uczestniczył między innymi w przygotowaniach do rozbudowy kościoła oblatów na katowickiej Koszutce, gdzie poświęcił teren przeznaczony pod rozbudowę. Podczas jego kadencji wzmacniana była również obecność oblatów na Ukrainie.
Za jedno z najważniejszych wydarzeń swojej kadencji uważał wysłanie w 1997 r. o. Andrzeja Madeja OMI oraz o. Radosława Zmitrowicza OMI do Aszchabadu. Byli oni pierwszymi oblatami skierowanymi do stałej pracy w Turkmenistanie i tworzyli pierwszą stałą placówkę katolicką w tym kraju.

Inicjatywa utworzenia misji wyszła od Stolicy Apostolskiej, która zwróciła się w tej sprawie do przełożonego generalnego Misjonarzy Oblatów. Początkowo rozważano stworzenie wspólnoty złożonej z oblatów pochodzących z różnych prowincji. Ostatecznie do Turkmenistanu wyjechali jednak misjonarze z Polski, a dobór i wysłanie konkretnych osób należały do kompetencji o. Bieleckiego jako prowincjała.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
Po zakończeniu urzędu prowincjała kontynuował działalność naukową i administracyjną na UKSW. Na początku XXI wieku pełnił funkcję prorektora uniwersytetu. Za wieloletnią działalność naukową i dydaktyczną został 28 maja 2012 r. odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2023 r. przeszedł na emeryturę i otrzymał status profesora emerytowanego UKSW.
Pełnił także funkcję kuratora i delegata Prowincjała oblatów do spraw ochrony dzieci i młodzieży. Zakończył tę posługę w 2025 r.
O. Jan Bielecki OMI łączy w swoim życiu wiele misji – od najważniejszej kapłańskiej i zakonnej, przez skutecznego administratora, który rozwijał obecność misyjną polskich oblatów, po naukowca i profesora psychologii. Owoce jego ciężkiej pracy będą widoczne jeszcze długo.
