Miłość chrześcijańska pokonuje wszelkie bariery,
zbliża oddalonych, łączy obcych, czyni bliskimi nieprzyjaciół,
przekracza przepaście po ludzku nie do pokonania,
wnika w najskrytsze zakamarki społeczeństwa.
Ze swej natury miłość chrześcijańska jest prorocza,
dokonuje cudów, nie ma granic: jest dla tego, co niemożliwe.
Miłość jest przede wszystkim sposobem pojmowania życia,
sposobem jego przeżywania.
Papież Leon XIV, Adhortacja, Dilexi Te
Drodzy Bracia i Siostry w powołaniu zakonnym,
dziękujemy miłującemu nas Ojcu za dar Jego Syna Jezusa Chrystusa. Dziękujemy za świadectwo otwartości na Bożą miłość Maryi i Józefa, za ich wspaniałą wierność wobec Bożych Planów.
Kontemplując tajemnicę Wcielenia, spoglądamy na Betlejemski Żłóbek i adorujemy w naszych sercach Jezusa – Emmanuela, który przychodzi do nas nieustannie w tajemnicy Eucharystii. Łączymy się z tymi, którzy jako pierwsi przybyli do betlejemskiej groty – prostymi i jakże mądrymi Pasterzami.
Jako powołani i konsekrowani jesteśmy zaproszeni do podjęcia drogi wiodącej do odnajdywania Jezusa w każdym człowieku. On dzisiaj przychodzi do nas tak, jak przyszedł w Betlejem. Przychodzi w prostocie, na peryferiach ludzkiego życia, w sposób dyskretny, często niezauważalny. Aby rozpoznać Jezusa potrzebujemy stać się „uczniami Żłóbka”, szukać Go w prostocie i zwyczajności codziennego życia. Dopiero potem możemy stać się misjonarzami Jego Ewangelii – nadziei dla każdego człowieka.
Niech POKÓJ, który Aniołowie zwiastowali Pasterzom przy narodzinach Jezusa towarzyszy nam przez wszystkie dni nadchodzącego Roku 2026.
z pasterskim błogosławieństwem,
+ Jacek Kiciński CMF
Przewodniczący Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego
i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP
Wrocław, Boże Narodzenie A.D. 2025
