Benedykt XVI
«FACIEM TUAM, DOMINE». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH MARII PII MASTENIE
Rzym, 13 listopada 2005 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Szukam, o Panie, Twojego oblicza” (Ps 27, 8). Pragnienie wyrażone przed wiekami przez psalmistę znalazło swoje najpełniejsze i najwspanialsze spełnienie w kontemplacji oblicza Chrystusa. W Nim Bóg nam pobłogosławił i sprawił, że Jego oblicze zajaśniało nad nami (por. Ps 67, 2).
Tymi słowami w Liście apostolskim Novo millennio ineunte (nr 23) papież Jan Paweł II, czcigodnej pamięci, za którego pontyfikatu rozpoczęto proces Marii Pii Masteny i zatwierdzono cud, wyraził istotę przesłania, z którym utożsamiała się Czcigodna Służebnica Boża. Słowa te odpowiadały jej własnemu pragnieniu, które stało się również celem założonego przez nią zgromadzenia: „szerzyć, odnawiać i przywracać w duszach oblicze Jezusa”.
Maria Pia, na chrzcie Teresia Maria, urodziła się 7 grudnia 1881 roku w Bovolone, w diecezji Werona jako córka Giulia Masteny i Marii Antonii Casarotti. W wieku dziewięciu lat przyjęła Pierwszą Komunię Świętą i sakrament bierzmowania. W domu otrzymała bardzo dobre wychowanie chrześcijańskie. Jeszcze jako dziewczynka złożyła ślub czystości, odznaczała się wielką pobożnością eucharystyczną i nabożeństwem do Niepokalanej Maryi Panny, a także uczyła dzieci katechizmu. Po ukończeniu szkoły w rodzinnej miejscowości kontynuowała naukę prywatnie.
Odkrywszy powołanie do życia konsekrowanego, przez pewien czas oczekiwała na możliwość jego realizacji, aż w 1901 roku została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia w Weronie. W 1903 roku złożyła śluby zakonne, przyjmując imię siostry Passitei. Pracowała jako nauczycielka, a w 1908 roku przeniosła się do Miane, gdzie pełniła obowiązki przełożonej oraz nauczycielki w szkole gminnej. Pozostając wierna swojej konsekracji, z apostolską gorliwością poświęcała się młodzieży, cierpiącym i trosce o powołania.
W 1927 roku, pociągnięta pragnieniem życia kontemplacyjnego, wstąpiła do klasztoru cysterek św. Jakuba w Veglia, należącego wówczas do diecezji Ceneda (obecnie Vittorio Veneto). Dnia 2 czerwca tego samego roku przyjęła habit zakonny i otrzymała imię Maria Pia, które zachowała już do końca życia. W ciszy klasztoru i na modlitwie zrozumiała, że Pan powołuje ją do założenia nowego zgromadzenia. Dlatego za radą biskupa miejscowej diecezji Eugenia Beccegato opuściła klasztor i powróciła do pracy nauczycielskiej.
W 1930 roku w San Fior di Sopra, w prowincji Treviso, założyła Instytut Świętego Oblicza, który po przezwyciężeniu różnych trudności został przekształcony w zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym. Jego celem było prowadzenie działalności misyjnej i niesienie pomocy duchowej w zaniedbanych miejscowościach, bezinteresowna opieka nad ubogimi, pomoc dzieciom, sierotom i dziewczętom oraz podejmowanie innych podobnych dzieł.
Matka Mastena przekazała swoim siostrom solidną duchowość, w której centralne miejsce zajmował Chrystus. Dnia 15 listopada 1936 roku napisała do nich: „Jesteśmy zakonnicami Świętego Oblicza, to znaczy oblicza oszpeconego, poranionego, przebitego cierniami, oplutego i policzkowanego. Czego więc pragniemy, jeśli nie tego, aby stać się jego jak najdoskonalszym duchowym obrazem?”. Sama z największą starannością zachowywała wszystko, czego nauczała innych.
W 1947 roku Stolica Apostolska udzieliła nowemu zgromadzeniu zatwierdzenia na prawie papieskim. Gdy zgromadzenie działało już w różnych częściach Włoch, Matka Mastena spędziła ostatnie lata życia, dążąc do osobistej świętości i troszcząc się o rozwój instytutu jako przełożona generalna, aż do spotkania z Bogiem, które nastąpiło 28 czerwca 1951 roku w Rzymie.
Opinia świętości, jaką cieszyła się za życia, utrzymywała się również po jej śmierci. Dlatego przy Wikariacie Rzymu przeprowadzono proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Dnia 5 lipca 2002 roku w obecności papieża Jana Pawła II ogłoszono dekret o heroiczności cnót, a 22 czerwca 2004 roku dekret dotyczący cudu przypisywanego wstawiennictwu Marii Pii Masteny. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 13 listopada 2005 roku.
Dzisiaj więc, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat José kardynał Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, na mocy którego zaliczamy do grona Błogosławionych Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Pię Mastenę.
„Spełniając życzenie Naszych Braci Claude Raulta, biskupa Laghouat, Camillo kardynała Ruiniego, Naszego wikariusza dla diecezji rzymskiej, oraz Gino Realego, biskupa Porto-Santa Rufina, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Karolowi de Foucauld, Marii Pii Mastenie i Marii od Krzyża Curcio przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby ich święto obchodzono corocznie: Karola de Foucauld dnia 1 grudnia, Marii Pii Masteny dnia 27 czerwca, a Marii od Krzyża Curcio dnia 4 lipca, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta godna podziwu kobieta dała w swoich czasach wspaniałe świadectwo pobożności, ponieważ całkowicie poświęciła swoje życie Bogu, służąc bliźnim, zwłaszcza ubogim i opuszczonym. My zaś, poznawszy przykład jej cnót i umocnieni Bożą pomocą, starajmy się naśladować tę wybitną postać, abyśmy łatwiej mogli pokonywać trudności, a nie przywiązując się do spraw ziemskich, nieustannie kierowali nasze myśli ku niebu.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 13 listopada roku Pańskiego 2005, w pierwszym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Angelo kard. Sodano
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS XCVIII/2006, nr 6, s. 434-436
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
