I Kongres Rodziny Szensztackiej w Polsce (15-18 października 2009)

091210c.png Dnia 15 października w czwartek o godz. 20.14 uroczystą mszą świętą nastąpiło otwarcie I Kongresu Rodziny Szensztackiej w Polsce. Mszy świętej na rozpoczęcie Kongresu w Kaplicy Sióstr Maryi w Świdrze przewodniczył Bp Paweł Cieślik – Protektor Ruchu Szensztackiego.
Dyskutowano nad dokumentami przygotowanymi przez Komisję Kongresową i traktującymi: formację, animację, formy duszpasterstwa oraz Akademii Rodziny.

W trakcie dyskusji głos zabrali także nasi goście ze Słowacji i Białorusi, dzieląc się swoimi doświadczeniami rozwoju Ruchu Szensztackiego w ich krajach.
Kongres zapoczątkował przygotowanie do 100 lecia założenia Międzynarodowego Ruchu Szensztackiego. Krajowy Duszpasterz Ruchu Szensztackiego, o. Arkadiusz Sosna, przedstawił konkretne propozycje przygotowania i świętowania Jubileuszu przez Rodzinę Szensztacką na świecie.
Wieczory wypełniły prezentacje o sześciu Sanktuariach Szensztackich w Polsce, ukazując ich przesłanie oraz specyfikę, rytm pracy i życia.
Komisja kongresowa dokonała streszczenia wszystkich obrad, wniosków i propozycji zawierając je w krótkich dwóch dokumentach: Deklaracji i Przesłania Kongresowego.
 
Niedzielna Eucharystia odprawiana w 95 rocznicę Przymierza Miłości zakończyła I Kongres Rodziny Szensztackiej w Polsce. W homilii ks. Henryk Romanik przeprowadził refleksje nad rolą i znaczeniem Pisma Świętego w życiu człowieka. Msza św. zakończyła się przy Sanktuarium rozesłaniem.
Kongres był czasem intensywnej pracy -dyskutowano nad dokumentami przygotowanymi przez Zespoły robocze.
Kongres był czasem modlitwy – wszyscy Członkowie Dzieła Szensztackiego w Polsce wspierali modlitwą prace Kongresu
Kongres był także czasem doświadczenia Wspólnoty poprzez dzielenie się życiem poszczególnych Centrów Diecezjalnych w Polsce.
 

 

Przesłanie I Kongresu
Rodziny Szensztackiej w Polsce
 

Wdzięczni
Bogu za dar życia skupionego wokół Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć 
Przedziwnej, my, przedstawiciele wspólnot szensztackich, instytutów,
związków, wspólnot ligowych i ruchu pielgrzymkowego, zebrani na I
Kongresie Rodziny Szensztackiej w cieniu Sanktuarium Wierności, doświadczyliśmy
różnorodności i bogactwa naszego życia duchowego i działań apostolskich.

Owocem
rocznej pracy, odbywającej się w diecezjach i wspólnotach stanowych,
były różnorodne tematy, poddane przez Komisję Kongresową do dyskusji.
Znalazły się wśród nich sprawy, które od wielu lat były przedmiotem
nadziei i troski, które budziły niepokój oraz pragnienie zmian. Wsłuchując
się w głos uczestników próbowaliśmy odczytać Boże wezwanie skierowane
do naszej Rodziny na tym etapie historii. Przyjęliśmy dokumenty i wnioski,
które stanowić będą wytyczne do dalszej pracy w wymiarze diecezjalnym
i krajowym.

Nakreśliliśmy
wstępny program, zakładający wszechstronną formację w duchu
Szensztatu, we współpracy z Maryją, Matką i Wychowawczynią. Uważamy
za konieczne dalsze prace w tej dziedzinie.

Caritas
Christi urget nos
" (2 Kor 5, 14). Jesteśmy przekonani, że w
obecnym czasie trzeba nowej, pogłębionej gorliwości apostolskiej,
uzdalniającej nas do dzielenia się charyzmatem Szensztatu w Kościele
i do dawania świadectwa w świecie. Dlatego ufni w pomoc Matki Bożej
podjęliśmy decyzję o powołaniu Szkoły Animatorów. Ma ona ożywić
naszą odpowiedzialność za wspólnoty oraz otworzyć na wyzwania Nowej
Ewangelizacji.

Dziękujemy
za dar Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej, jednoczącego
nasze wspólnoty i cały Ruch. Pochylając się nad tym niezwykłym
miejscem spotkania z Bogiem, zapoznaliśmy się z wielością inicjatyw
duszpasterskich, które tworzą swoisty rytm życia przy Sanktuarium.
Jednocześnie widzimy potrzebę większego skupienia życia wspólnot
na ewangelizacji. Chcemy budować nową kulturę chrześcijańską,
promieniującą z Sanktuarium.

Jedną 
z form apostolstwa wypływającego z Sanktuarium jest peregrynacja Matki
Bożej Trzykroć Przedziwnej. Zweryfikowaliśmy dotychczasowy stan
tej formy apostolatu i wyznaczyliśmy kierunki działania na przyszłość.

Poszukując
oblicza Szensztatu w Polsce zwróciliśmy uwagę na cechy polskiej duchowości,
które mogą stanowić ubogacenie Szensztatu w świecie: solidarność,
maryjność i dziedzictwo Jana Pawła II. Jednocześnie zastanawialiśmy
się nad tym, co Szensztat może ofiarować Kościołowi w Polsce.

Chcemy
skupić się na umacnianiu naszych wspólnot, poprzez modlitwę,
uczenie się nowych form i sposobów działania oraz zaangażowanie
w lokalnych społecznościach Kościoła. Świadomi własnego dziedzictwa,
a zwłaszcza doświadczeń naszych poprzedników, chcemy poszukiwać
najlepszych dróg przy wykorzystaniu nowoczesnych środków oddziaływania,
tak, aby praca dla Kościoła była owocna.

Kongres
zapoczątkował przygotowania Rodziny Szensztackiej w Polsce do
Jubileuszu 100-lecia Szensztatu w roku 2014. Uczestnicy wyrazili gotowość
zaangażowania się w konkretne przygotowania na płaszczyźnie krajowej
i międzynarodowej.

Nasze plany
zawierzamy Trzykroć Przedziwnej Matce i chcemy uczynić je
darem dla Kościoła. 

Delegaci na
I Kongres Rodziny Szensztackiej w Polsce

18 października
AD 2009 w Otwocku-Świdrze