Pożegnania: śp. s. Teresa Kusik, SNMPN

W Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – 8  września odeszła do Pana śp. s. Teresa Kusik. Przeżyła 67 lat, w Zgromadzeniu 52, w  tym 33 lata w Afryce.

Siostra Teresa Kusik przyszła na świat 25 lipca 1952 roku w Świniarach Starych, parafia Łoniów, diecezja sandomierska. Rodzice Jej Stanisław i Maria z domu Malecka byli rolnikami. S. Teresa była trzecim dzieckiem z sześciorga rodzeństwa.

Sakrament Chrztu przyjęła w rodzinnej parafii Łoniów w dniu 31 marca 1953 roku. Natomiast Sakramentu Bierzmowania udzielił jej sługa Boży bp Piotr Gołębiowski w 1968 r. w Mariówce, gdy była już nowicjuszką. Po ukończeniu szkoły podstawowej 31 sierpnia 1967 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej w Mariówce. Kontakt ze Zgromadzeniem nawiązała dzięki s. Helenie Maleckiej, rodzonej siostrze Mamy, która była w naszym zgromadzeniu i należała do prowincji sandomierskiej.

Pierwsze śluby złożyła 8 lipca 1970 r. w Mariówce. Okres junioratu spędziła w domu generalnym, gdzie posługiwała jako zakrystianka, a jednocześnie uczyła się w liceum dla Pracujących w Przysusze, które ukończyła w 1974 r. otrzymując świadectwo dojrzałości. Profesję wieczystą złożyła 15 sierpnia 1975 r. w Mariowce.

Po złożonych ślubach przez rok pracowała w domu generalnym, a następnie została skierowana na placówkę do Radomia i tam rozpoczęła dwuletnie Studium Medyczne. Było to już wstępne przygotowanie do pracy misyjnej. Po ukończeniu Studium pracowała przez rok jako pielęgniarka w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie i przynależała do wspólnoty w Podkowie Leśnej, gdzie pomagała również w wysyłaniu leków do Rwandy. W życiorysie napisała: Był to czas mojego przybliżania się do misyjnej posługi naszego Zgromadzenia i reflektowania nad osobistym wezwaniem do tej posługi.

We wrześniu 1979 roku s. Teresa wyjechała na roczny kurs języka francuskiego do Belgii, by bezpośrednio przygotować się do pracy misyjnej na Kontynencie Afrykańskim. Po ukończeniu kursu 19 sierpnia 1980 r. razem z s. Marianną Oszczędą i s. Teresą Pachnik wyjechała na upragnione misje do Rwandy. Tu ofiarnie podejmowała czekające ją zadania. Kolejno w latach 1980-1989 pracowała jako pielęgniarka w Ośrodku Zdrowia w Karama, a potem przez 8 lat była odpowiedzialna za ten Ośrodek. Przeniesiona do wspólnoty w Ruramba przez 3 lata prowadziła Ośrodek Dożywiania dla Dzieci.

W 1992 wróciła do Polski, gdzie przez 3 lata pracowała jako pielęgniarka w Liceum Ogólnokształcącym w Mariówce.

Następnie wyjechała na staż misyjny do Marsylii we Francji, by wraz z  trzema siostrami rozpocząć nową posługę misyjną w Kamerunie w Nyombe. Placówka ta po roku została zamknięta a s. Teresa powróciła do Rwandy i została skierowana do wspólnoty w Cyangugu, gdzie przez 5 lat pracowała w szpitalu państwowym jako pielęgniarka.

Nowym wyzwaniem i ostatnią placówką misyjnej posługi s. Teresy było Kongo. W Karhala pracowała przez 14 lat jako pielęgniarka, później jako odpowiedzialna za aptekę dla wszystkich ośrodków zdrowia w rejonie.

W grudniu 2015 roku zaczęła się droga krzyżowa jej ciężkiej choroby a zarazem przygotowanie na spotkanie z Panem, którego kochała i którego szukała w swoim życiu.

Rozpoczęte w Rwandzie leczenie kontynuowane było w Polsce od marca 2016 r. Po czteromiesięcznym leczeniu w Warszawie, trzyletni okres spędziła w Ośrodku Rehabilitacji Promień w Mariówce.

Pomimo choroby i słabnących sił promieniował z niej duch misyjny. Dzieliła się chętnie swoją wiarą i doświadczeniem pracy misyjnej wśród kuracjuszy ośrodka. Chorobę i swoją niepełnosprawność znosiła cierpliwie. Z radością przyjmowała i ceniła sobie odwiedziny sióstr, rodziny, znajomych.

W ciszy swego serca, oczekiwała na najważniejsze spotkanie, na spotkanie ze swoim Oblubieńcem.

Kochana Siostro Tereso niech Chrystus Zmartwychwstały przyjmie Cię do swojej chwały. Odpoczywaj w pokoju.

Siostry Służki NMPN