Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW, KTÓRZY PRZYBYLI NA BEATYFIKACJĘ
O. NIMATULLAHA AL-HARDINI YOUSSEFA KASSABA, S. RITY DOLORES PUJALTE SANCHEZ, S. FRANCISZKI ALDEA, S. MARII GABRIELI DE HINO-JOSA I SZEŚCIU TOWARZYSZEK, DZIEWIC I MĘCZENNICZEK, S. MARII SAGRARIO I S. MARII MARAVILLAS
PIDAL Y CHICO DE GUZMAN
Rzym, 11 maja 1998 r.
Czcigodni Bracia w biskupstwie i w kapłaństwie;
najdrożsi zakonnicy i zakonnice;
bracia i siostry!
1. Klimat radości i święta, który przeniknął uroczystą liturgię beatyfikacyjną, sprawowaną wczoraj na placu św. Piotra, trwa nadal i pogłębia się w tym spotkaniu, podczas którego po raz kolejny chcemy zatrzymać się, by wspólnie rozważyć przykłady świętości, jakie pozostawili nam ci nasi bohaterscy bracia i siostry w wierze.
Moje serdeczne pozdrowienie kieruję do was wszystkich, którzy przybyliście do Rzymu, aby uczestniczyć w uroczystych obrzędach beatyfikacji. Z całego serca pragnę, aby z tej pielgrzymki do Rzymu każdy z was wyniósł obfite owoce dla siebie i dla swoich wspólnot.
2. Pozdrawiam wszystkich pielgrzymów obecnych w Rzymie z okazji beatyfikacji ojca Kassaba Al-Hardiniego, a szczególnie patriarchę maronickiego, kardynała Sfeira, biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnice, zwłaszcza należących do Libańskiego Zakonu Maronickiego. Kieruję również serdeczne pozdrowienia do licznych przedstawicieli życia publicznego, którzy zechcieli uczestniczyć w tym religijnym święcie.
Ojciec Nimatullah Al-Hardini jest postacią wzorcową dla Libańczyków i mistrzem życia duchowego. Przede wszystkim dla Kościoła maronickiego oraz dla wszystkich, którzy poświęcili się kapłaństwu lub życiu zakonnemu: ukazuje im, że pierwszym świadectwem wobec braci jest świadectwo intensywnego życia modlitwy – promiennego i owocnego dzięki działaniu Ducha Świętego. Jest także wzorem dla rodzin, które mają zadanie przekazywania wiary młodym i rozbudzania w nich umiłowania modlitwy. Rodzina nowego błogosławionego była domem powołań; jego rodzice potrafili przekazać swoim dzieciom zmysł Boga, ducha ofiarności oraz miłość do Chrystusa i Jego Kościoła.
Zapraszam zatem wszystkich chrześcijan Libanu, aby szli śladami tego błogosławionego, wybitnej postaci umiłowanego narodu. Drodzy synowie Libanu, pozostańcie wierni waszemu chrześcijańskiemu zobowiązaniu, abyście byli świadkami miłości, pokoju i miłosierdzia Pana. Niech Matka Boża, do której ojciec Al-Hardini żywił wielkie nabożeństwo, wstawia się za wami i towarzyszy wam w waszym duchowym poszukiwaniu oraz w budowaniu społeczeństwa coraz bardziej braterskiego. Wszystkim udzielam mojego apostolskiego błogosławieństwa.
3. Z wielką serdecznością pozdrawiam pielgrzymów języka hiszpańskiego, którzy przybyli, aby wczoraj uczestniczyć w uroczystej ceremonii beatyfikacji matek Rity Dolores i Franciszki Aldei ze zgromadzenia Sióstr Miłości Najświętszego Serca Jezusowego; matki Marii Gabrieli de Hinojosa i sześciu towarzyszek z pierwszego klasztoru Nawiedzenia w Madrycie; a także karmelitanek bosych: matki Marii Sagrario od św. Ludwika Gonzagi, męczennicy oraz matki Marii Maravillas od Jezusa. Są one świadkami wiary i dołączają do licznych męczenników i błogosławionych szlachetnej ziemi hiszpańskiej. Witając was na tej specjalnej audiencji, dzielę waszą radość z wyniesienia na ołtarze tych nowych błogosławionych, z którymi – z różnych powodów – czujecie się szczególnie związani.
4. Matki Rita Dolores Pujalte i Franciszka Aldea przynoszą wielką chlubę swojemu zgromadzeniu, Siostrom Miłości Najświętszego Serca, w którym matka Rita Dolores była drugą przełożoną generalną przez dwadzieścia osiem lat, troszcząc się o dobro instytutu i formację sióstr. U kresu życia, już niemal niewidoma, była wspierana przez matkę Franciszkę, która jako ekonomka generalna opiekowała się nią także jak pielęgniarka. Ich męczeństwo dopełniło życie całkowitego oddania Bogu i bliźniemu, zgodnie z konsekracją zakonną, a dziś są one wybitnym przykładem dla zgromadzenia i dla miejscowości z ktorych pochodzą – odpowiednio Aspe (Alicante) i Somolinos (Guadalajara) – jak również dla wszystkich, którzy wejdą z nimi w duchową relację. Słowami Założycielki, Sługi Bożej Izabeli de Larrañaga, mówię wam: „Dziękujcie Bogu za wszystko, za wszystko”; niech zaś opieka tych dwóch nowych błogosławionych towarzyszy wam w postanowieniu wierności Panu.
5. Zakon Nawiedzenia raduje się beatyfikacją siedmiu sióstr wizytek z pierwszego klasztoru Nawiedzenia w Madrycie. Wizytki na całym świecie, w surowej i wymagającej ciszy klauzury, są dziś duchowo z nami, aby dziękować Bogu za ten wielki dar Ducha. Wyrazem tej obecności była wczoraj ofiara hostii na Mszę świętą, które zostały przesłane przez klasztor w Annecy we Francji. Przybyli również – wraz z liczną grupą sióstr zewnętrznych z różnych klasztorów – krewni nowych błogosławionych sióstr wizytek, a także ich przyjaciele i dobrodzieje. Wszystkich pozdrawiam serdecznie i uznając wspaniałe świadectwo wierności Bogu oraz miłości do życia wspólnotowego tych zakonnic, które od wczoraj są na ołtarzach, zachęcam was do przyjęcia ich wspaniałego przykładu: bądźcie mocni i konsekwentni w przeżywaniu wiary w różnych stanach życia. Niech w tym dopomoże wam wstawiennictwo nowych męczennic.
6. Liczni pielgrzymi z Madrytu, z Toledo, przyjaciele Karmelu, a także specjaliści ze świata farmacji, zechcieli uczestniczyć w tych uroczystościach, podczas których ogłoszono błogosławioną również matkę Marię Sagrario od św. Ludwika Gonzagi. Nowa błogosławiona karmelitanka pozostawiła nam cenny wzór naśladowania Pana, oparty na miłości. Miłości wobec bliźniego przeżywanej już w rodzinie, umocnionej później w latach młodości przez zaangażowanie na rzecz ubogich i potrzebujących w różnych apostolatach, i dojrzałej w ofiarnej służbie siostrom wspólnoty klasztoru św. Anny i św. Józefa w Madrycie. Wszystko to było podtrzymywane, kształtowane i inspirowane miłością Boga, który powołał ją do wymagającego i surowego życia klauzurowego. Sama jej śmierć była heroicznym czynem podjętym, aby ocalić życie innych i ukazać bezwarunkową miłość do Boga.
7. Wielu spośród dzisiejszych obecnych znało również matkę Marię Maravillas od Jezusa, inną wybitną córkę Karmelu w naszym stuleciu, która z wielką stanowczością postawiła Boga w centrum swojego życia i ponad wszelką inną troskę. To doprowadziło ją do całkowitego poświęcenia się Panu w skupieniu życia klauzurowego, w wielkim duchu pokuty i modlitwy. Jej życie jest wzorem konsekracji zakonnej i przykładem dla wszystkich chrześcijan, wezwanych do uznania prymatu Boga, w którym wszystkie rzeczy znajdują swój prawdziwy fundament i znaczenie. Wobec pokusy życia łatwego i powierzchownego matka Maravillas potrafiła ukazać głęboki urok tego, co istotne, dając raz jeszcze świadectwo, że życie kontemplacyjne, pozostając wierne własnemu charyzmatowi, „ma również nadzwyczajną skuteczność apostolską i misyjną” (Vita consecrata, 59).
8. Najdrożsi bracia i siostry, ci nowi błogosławieni zachęcają nas, abyśmy szli dalej drogą świętości z odnowionym zapałem, a świętość ta jest miłością do Chrystusa i do naszych braci.
Powracając do swoich krajów, zabierzcie ze sobą żywe wspomnienie poruszających chwil, które przeżyliście w Rzymie i naśladujcie w codziennym życiu przykład tych naszych braci i sióstr wyniesionych do chwały ołtarzy. Niech wspiera was macierzyńska opieka Najświętszej Maryi Panny, której poświęcony jest ten miesiąc maj. Niech towarzyszy wam również moje błogosławieństwo, którego z serca udzielam wam, waszym wspólnotom diecezjalnym i zakonnym oraz waszym bliskim.
Tłumaczenie OKM
Za: www.opoka.org.pl
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana