Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE NA ZAKOŃCZENIE KONCERTU W AULI PAWŁA VI DO PIELGRZYMÓW PRZYBYŁYCH NA KANONIZACJĘ TERESY BENEDYKTY OD KRZYŻA – EDYTY STEIN
Rzym, 11 października 1998 r.
1. Ten dzień, w którym Teresa Benedykta od Krzyża została wyniesiona do chwały ołtarzy, zakończył się uroczystymTe Deum. Dane nam było przeżyć radość uczestnictwa w niezwykłym koncercie muzycznym, który pomógł nam medytować i kontemplować miłosierne dzieło Boga. Gdy wracam myślą do wysłuchanych melodii, przychodzi mi na pamięć wypowiedź Edyty Stein, z której dzieł słyszeliśmy dziś kilka znaczących fragmentów: „Są takie okoliczności, w których łatwiej porozumieć się bez słów”. Muzyka, gdy wyraża szlachetne uczucia ducha ludzkiego, nie potrzebuje słów, aby być zrozumianą. Jest językiem uniwersalnym, głębokim i niezwykle ekspresyjnym. Dzisiejszy koncert ukazuje ponadto, że muzyka może stać się uwielbieniem Boga. Dziękujmy Panu za piękne doświadczenie, którego pozwolił nam dziś wieczorem doświadczyć!
2. Dziękuję Orkiestrze Symfonicznej oraz Chórowi Środkowoniemieckiej Rozgłośni Radiowej, prowadzonym przez profesora Howarda Armana, za ten wspaniały dar. Wzrusza mnie fakt, że mój rodak Krzysztof Penderecki przybył do Rzymu, aby dyrygować skomponowanym przez siebieTe Deum, które przed dwudziestu laty dedykował mi z okazji wyboru na najwyższy urząd pasterski Kościoła. Muzykom, wykonawcom oraz wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do udanego przebiegu tego koncertu, składam serdeczne podziękowanie.
3. Serdecznie pozdrawiam wszystkich, którzy zgromadzili się tu dziś: osoby odpowiedzialne za życie polityczne i kościelne, krewnych oraz pielgrzymów. W sposób szczególny pragnę wspomnieć pielgrzymów języka niemieckiego, którzy przybyli do Rzymu na kanonizację swojej rodaczki. W imieniu tych, którzy byli zaangażowani w przygotowanie tego doniosłego wydarzenia, pozdrawiam Księdza Kardynała Joachima Meisnera oraz Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Niemiec, biskupa Karla Lehmanna.
4. Pragnę wyrazić moją wdzięczność licznym osobom pochodzenia żydowskiego, obecnym dziś wieczorem, przede wszystkim ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wszystkich was serdecznie pozdrawiam. W szczególny sposób witam licznych krewnych Edyty Stein. Mogą oni z uzasadnioną dumą nosić w swojej rodzinie pamięć o kobiecie, która dała tak wspaniały przykład inteligencji i wiary.
5. Drodzy Bracia i Siostry! Bóg powołuje nas wszystkich do świętości. Ma On plan wobec każdego z nas. Niekiedy trudno jest odkryć Boży zamysł. Potrzeba cierpliwości i wierności, ciszy i gotowości do słuchania. Zresztą także po to, by cieszyć się koncertem, takim jak ten, który został nam dziś wieczorem ofiarowany, potrzebne jest uważne ucho.
Edyta Stein jest dla nas przykładem i towarzyszką drogi. Także ona u początku tajemniczego planu, jaki Bóg zapisał dla jej życia, dostrzegała jedynie „pojedyncze, zagubione dźwięki” melodii dochodzącej do niej z oddali. W szkole Krzyża dźwięki te odnalazły swą harmonię i stały się pełną symfonią.
Za jej wstawiennictwem niech również nasze życie stanie się harmonijną symfonią na chwałę i cześć Boga. Z tymi myślami z serca wam błogosławię.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana