1998.10.26 – Rzym – Jan Paweł II, Przemówienie do pielgrzymów przybyłych do Rzymu na beatyfikacje Zefiryna Agostiniego, Antoniego de Sant’Anna Galvão, Faustyna Mígueza oraz Teodory Guérin

 

Jan Paweł II

PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW PRZYBYŁYCH DO RZYMU NA BEATYFIKACJE ZEFIRYNA AGOSTINIEGO, ANTONIEGO DE SANT’ANNA GALVÃO, FAUSTYNA MÍGUEZA ORAZ TEODORY GUÉRIN

Rzym, 26 października 1998 r.

 


Najmilsi Bracia i Siostry!

1. Wczoraj obchodziliśmy uroczystą beatyfikację Zefiryna Agostiniego, Antoniego de Sant’Anna Galvão, Faustyna Mígueza oraz Teodory Guérin. Trzech kapłanów i jedna dziewica, wszyscy założyciele wspólnot życia konsekrowanego. Z wielką radością witam dziś was, którzy przybyliście z różnych stron świata, aby uczestniczyć w tym radosnym wydarzeniu.

Serdecznie pozdrawiam wszystkich pielgrzymów, którzy przybyli na beatyfikację księdza Zefiryna Agostiniego, a szczególną myśl kieruję do biskupa Werony oraz do innych obecnych biskupów. Pragnę z miłością umocnić Zgromadzenie Urszulanek Córek Maryi, które raduje się wyniesieniem na ołtarze swego Założyciela.

W środowisku naznaczonym licznymi trudnościami materialnymi i duchowymi, na peryferiach rodzinnej Werony, ksiądz Zefiryn Agostini podejmował wszelkie możliwe środki, aby sprzyjać ludzkiemu i chrześcijańskiemu wyzwoleniu młodych pokoleń; dał początek inicjatywom o charakterze kościelnym i społecznym na rzecz pomocy ubogim i najbardziej potrzebującym; z wielkim oddaniem kierował szkołą nauki chrześcijańskiej.

Jego gorliwość była podtrzymywana przez wytrwałą modlitwę, zwłaszcza przed Najświętszym Sakramentem. Z nieustannego dialogu z Bogiem czerpał siłę do intensywnej działalności apostolskiej. Oby jego nauczanie i życie inspirowały tych, którzy dziś czczą go jako Błogosławionego.

Po portugalsku:

2. Z wielką radością pozdrawiam teraz licznych pielgrzymów z Brazylii, którzy przybyli do Rzymu, aby uczestniczyć w uroczystej beatyfikacji pierwszego Błogosławionego urodzonego na ziemi brazylijskiej, brata Antoniego de Sant’Ana Galvão, znanego także jako Frei Galvão. Guaratinguetá, jego rodzinne miasto, powinna odczuwać wielką radość, że jeden z jej synów został wyniesiony do chwały ołtarzy. W domu Błogosławionego Frei Galvão wizerunek świętej Anny gromadził każdego wieczoru rodzinę na modlitwie; stamtąd zrodziła się troska o najuboższych, którzy przychodzili do jego domu, a która po latach przyciągała tysiące strapionych, chorych i niewolników, poszukujących pocieszenia i światła, do tego stopnia, że był znany jako „człowiek pokoju i miłości”.

Prośmy Boga, aby za przykładem Błogosławionego Frei Galvão wierne przeżywanie konsekracji zakonnej i kapłańskiej stało się bodźcem do nowego rozkwitu powołań kapłańskich i zakonnych, tak bardzo potrzebnego w Ziemi Świętego Krzyża. Niech ta wiara, połączona z dziełami miłości, które czyniły z Błogosławionego Frei Galvão „słodycz Boga”, pomnaża w dzieciach Bożych ów pokój i sprawiedliwość, które mogą wzrastać jedynie w społeczeństwie braterskim i pojednanym.

Po hiszpańsku:

3. Z radością witam dziś pielgrzymów, którzy wraz ze swymi biskupami przybyli do Rzymu z Galicji, ojczyzny nowego Błogosławionego Faustyna Mígueza oraz z innych regionów Hiszpanii, Ameryki Łacińskiej i Afryki, gdzie Córki Boskiej Pasterki realizują ideał wychowawczy swego Założyciela.

Ojciec Faustyn, prosty i uważny obserwator, szybko odkrył Boga-Przyjaciela, który potrzebował go do kształtowania serc ludzi młodych i łagodzenia cierpień chorych. Wzorowy syn Zakonu Szkół Pobożnych, całą swoją działalność apostolską i wychowawczą opierał na pedagogii miłości. Pokora była jego umiłowaną cnotą. Przez całe długie życie odrzucał wszelkie wyróżnienia, pragnąc jedynie „żyć w ukryciu, aby umrzeć zapomnianym”. Mocny w przeciwnościach i wierny w posłuszeństwie, ufał wbrew wszelkiej nadziei, wiedząc, że Bóg potrafi wyprowadzać dobro ze zła.

Drodzy bracia i siostry, niezwykłe świadectwo tego zakonnika jest zaproszeniem dla wszystkich, a w sposób szczególny dla Sióstr Kalasancjanek, aby głęboko umiłowały dzieło wychowawcze jako niezbywalną posługę kościelną na rzecz Ewangelii i jako dobro dla społeczeństwa.

Po angielsku:

4. Drodzy Bracia i Siostry, serdecznie witam licznych pielgrzymów anglojęzycznych obecnych z okazji beatyfikacji Matki Teodory Guérin. W szczególny sposób pozdrawiam obecnych biskupów oraz Siostry Opatrzności. Matka Teodora przypomina dziś kobietom i mężczyznom, aby szukali ukojenia i pocieszenia w Sercu Jezusa oraz czerpali siłę z modlitwy. Współczesne społeczeństwo nie mniej niż dawniej potrzebuje takiego oddania, mądrości i miłości ofiarnej, jakie promieniują z jej życia i dzieła. Zachęcam was, abyście czcili ją, naśladując jej przykład. Za wstawiennictwem Błogosławionej Teodory Guérin bądźcie zawsze w obecności Boga, szukając Jego woli i mężnie znosząc wszelkie próby, na które On pozwoli w waszym życiu.

Po francusku:

5. Z radością witam pielgrzymów języka francuskiego, którzy przybyli, aby uczestniczyć w ceremonii beatyfikacji Matki Teodory Guérin. Niech Kościół we Francji oraz w krajach francuskojęzycznych czerpie natchnienie z jej całkowitego zaufania Opatrzności, aby nadal głosić Ewangelię!

(…)

6. Najmilsi Bracia i Siostry! Powracając do swoich krajów, zanieście do waszych rodzin i parafii pozdrowienie Papieża wraz z Błogosławieństwem Apostolskim, którego z serca udzielam każdemu z was oraz waszym bliskim.

 

Tłumaczenie OKM
Za: www.opoka.org.pl  


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

Wpisy powiązane

2004.10.03 – Rzym – Jan Paweł II, Dobrzy i wierni słudzy Ewangelii. Homilia na beatyfikację ks. Piotra Vigne’a; o. Józefa Marii Cassanta, Anny Katarzyny Emmerick, s. Marii Ludwiki De Angelis oraz cesarza Austro-Węgier Karola I.

2004.09.05 – Loreto – Jan Paweł II, Kontemplacja, komunia, misja. Rozważanie przed modlitwą Anioł Pański po Mszy św. beatyfikacyjnej

2004.05.16 – Rzym – Jan Paweł II, Rozważanie przed modlitwą „Anioł Pański” po kanonizacji Alojzego Orione, Hannibala di Francia, Józefa Manyaneta, Nimatullaha Kassaba Al-Hardini, Pauli Elżbiety Cerioli i Joanny Beretty Molla