Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW PRZYBYŁYCH NA BEATYFIKACJĘ PAWŁA PIOTRA GOJDIĆIA, METODEGO DOMINIKA TRĆKI, JANA ANTONIEGO FARINY, BARTŁOMIEJA FERNANDESA OD MĘCZENNIKÓW, ALOJZEGO TEZZA, PAWŁA MANNA, KAJETANY STERNI, MARII PILAR IZQUIERDO ALBERO
Rzym, 05 listopada 2001 r.
Czcigodni Bracia w biskupstwie i kapłaństwie,
Najmilsi zakonnicy i zakonnice,
Bracia i Siostry!
1. Kilka dni po uroczystości Wszystkich Świętych, podczas której dziękowaliśmy Bogu za cuda dokonane w tylu naszych braciach i siostrach, którzy poprzedzili nas na drodze świętości, Kościół nadal się raduje z powodu ogłoszenia wczoraj ośmiu nowych Błogosławionych.
W czasie dzisiejszego spotkania mamy możliwość skonfrontować się z nauką i świadectwem miłości, jakie nam pozostawili. Wszystko to powinno pobudzać nas do odnalezienia ufności i odwagi, aby iść dalej wymagającą, a zarazem porywającą drogą ku świętości, „«wysokiej miary» zwyczajnego życia chrześcijańskiego.” (Novo millennio ineunte, 31).
2. Moje serdeczne pozdrowienie kieruję przede wszystkim do was, drodzy pielgrzymi ze Słowacji, którzy z radością przyjęliście beatyfikację Pawła Piotra Gojdiča i Metodego Dominika Trčki. W duchu ewangelicznym i apostolskiej gorliwości świętych Cyryla i Metodego, apostołów Słowian, dwaj nowi Błogosławieni są odzwierciedleniem miłości do Chrystusa, służby bliźniemu i wierności Stolicy Piotrowej.
W swojej posłudze biskupiej błogosławiony Paweł Piotr Gojdič przyjął zawołanie: „Bóg jest miłością, miłujmy Go!”, którego wyrazem była głęboka pobożność wobec Najświętszego Sakramentu i Najświętszego Serca. Jego synowskie oddanie Matce Bożej przejawiało się szczególnie w czci dla Panny Maryi z Klokočova, której obraz znajdował się w jego kaplicy rezydencjalnej. Gdy władza państwowa postawiła Kościół greckokatolicki poza prawem, błogosławiony Gojdič został aresztowany i uwięziony. Mógł odzyskać wolność za cenę zdrady swojej wierności Kościołowi i Papieżowi. Pozostał wierny, a my czcimy go dziś w chwale Błogosławionych jako wzór głębokiej duchowości i przykładnej działalności pasterskiej.
Błogosławiony Metody Dominik Trčka pełnił swoją posługę jako przełożony domu zakonnego w Michalovcach oraz wizytator apostolski sióstr bazylianek w Preszowie i Użhorodzie. Coraz więcej osób szukało u niego kierownictwa duchowego i inspiracji do działalności apostolskiej. Po nastaniu reżimu komunistycznego ojciec Trčka został uwięziony, wielokrotnie przesłuchiwany, osądzony i skazany na dwanaście lat więzienia. Na skutek trudów i cierpień doznanych w więzieniu zmarł w swojej celi, dając heroiczne świadectwo wierności Ewangelii, solidarności z własnym narodem i miłości do tradycji chrześcijaństwa obrządku wschodniego.
3. Zwracam się teraz do pielgrzymów języka włoskiego, szczególnie do tych, którzy przybyli do Rzymu, aby uczestniczyć w beatyfikacji Jana Antoniego Fariny, gorliwego i światłego biskupa najpierw Treviso, a następnie Vicenzy. Pozdrawiam pasterzy tych dwóch diecezji, następców nowego Błogosławionego oraz Siostry Nauczycielki św. Doroty, Córki Najświętszych Serc, przez niego założone.
Błogosławiony Farina całkowicie poświęcił się autentycznemu postępowi ludzkiemu i duchowemu powierzonej sobie owczarni. Pragnąc stać się wszystkim dla wszystkich, zaniedbywał nawet rzeczy konieczne do własnego życia. Jego intensywna działalność apostolska, zarówno w młodości, jak i w latach dojrzałych, była nieustannie przeniknięta zjednoczeniem z Bogiem. Człowiek miłości, poświęcał szczególną uwagę formacji młodzieży oraz trosce o ubogich, opuszczonych i cierpiących z różnych powodów, odpowiadając na poważne potrzeby społeczne epoki twórczą ofiarnością i duchem całkowitego zawierzenia Bogu.
4. Światowy Dzień Misyjny, obchodzony w październiku, znajduje jakby swoje przedłużenie w beatyfikacji ojca Pawła Manny, który był przełożonym generalnym Papieskiego Instytutu Misji Zagranicznych i wielkim apostołem ewangelizacji „ad gentes”. Przez swoje życie całkowicie oddane sprawie misyjnej był autentycznym prekursorem intuicji i wskazań Soboru Watykańskiego II. Nowy Błogosławiony ma wielką zasługę, że stanowczo nalegał na świętość bez kompromisów i wahań jako niezbędny warunek bycia autentycznym i wiarygodnym apostołem Ewangelii.
Nasze spojrzenie kieruje się teraz ku błogosławionemu Ludwikowi Tezzie, w którym w sposób szczególny jaśnieją miłość i troska o najbardziej potrzebujących. Dzień po dniu żył pełną wiernością swojemu powołaniu, w nieustannym poszukiwaniu i wypełnianiu woli Bożej oraz we wspaniałomyślnym i bezinteresownym służeniu bliźniemu. Słowa Pana Jezusa: „Byłem chory, a odwiedziliście Mnie” (Mt 25,36) stanowiły fundament jego życia zakonnego jako członka Zakonu Posługujących Chorym oraz założyciela Instytutu Córek św. Kamila, którym chciał przekazać charyzmat „dawania świadectwa miłosiernej miłości Chrystusa wobec chorych sercem matek”.
Również Kajetana Sterni, założycielka Sióstr Woli Bożej, potrafiła prowadzić życie zwyczajne w duchu nadzwyczajnym. Musiała wiele wycierpieć, zwłaszcza w latach młodości, co jednak oczyściło jej wrażliwość i uczyniło zdolną do bezinteresownej miłości, przebaczenia i dyspozycyjności wobec ubogich. Żyjąc w nieustannym poszukiwaniu i wypełnianiu woli Bożej, zrozumiała, że pełnienie Bożej woli oznacza wydobywanie — mocą miłości — dobra nawet ze zła, na wzór Jezusa. Dlatego jej świadectwo życia jest niezwykle potrzebne również w naszych czasach.
5. Błogosławiony Bartłomiej od Męczenników, dominikanin z powołania i ideału życia, płonął gorliwością o sprawę Boga, którą jest zbawienie ludzi, oświetlając drogę Ewangelią. Wierny apostolskiej zasadzie: „my zaś oddamy się modlitwie i posłudze słowa” (Dz 6,4), pociągnął za sobą duchowieństwo: troszczył się o jego stałą formację, zapewniał środki do nauczania ludu i założył seminarium dla godnego przygotowania przyszłych kapłanów.
Seminarium było tylko jednym ze środków reformy przewidzianej przez Sobór Trydencki, którego realizacji błogosławiony arcybiskup poświęcił duszę i serce, nie bez przeszkód, niektórych mających oddźwięk także w Rzymie. Papież Pius IV mówił o nim: „Dał nam tak wielką satysfakcję w czasie, gdy uczestniczył w Soborze, swoją dobrocią, religijnością i pobożnością, że nadal zachowujemy o nim wysokie mniemanie, którego nie mogą zmienić niczyje zarzuty” (Lettera al re del Portogallo, Cardinale Dom Henrique). Wczoraj mogłem przypieczętować, aktem jego beatyfikacji, te uczucia mojego poprzednika. Pozdrawiam Kościół Lizbony, który był jego kolebką, Viana do Castelo, które przyjęło go w ostatnich latach i przechowuje czcigodną relikwię jego ciała, a także archidiecezję Bragi w jej ówczesnym zasięgu i całą Portugalię, której służył i którą kochał, zwłaszcza w osobach ubogich.
6. Z wielką serdecznością pozdrawiam wszystkich pielgrzymów, którzy wczoraj uczestniczyli w beatyfikacji Matki Maríi Pilar Izquierdo, przybyłych z miejsc, gdzie obecne jest Dzieło Misyjne Jezusa i Maryi: w Europie — z Hiszpanii i Włoch; w Ameryce — z Kolumbii, Ekwadoru i Wenezueli; w Afryce — z Nacali i Maputo w Mozambiku.
W dzisiejszym świecie, gdzie czasem przeważa nieumiarkowane poszukiwanie przyjemności i natychmiastowej korzyści, postać Matki Pilar Izquierdo w najwyższym stopniu ukazuje odkupieńczą wartość ofiary dobrowolnie przyjętej i oddanej wraz z ofiarą Chrystusa za zbawienie rodzaju ludzkiego. Błogosławiona Pilar Izquierdo była autentycznym świadkiem Ewangelii. Z grupą współpracowników poświęciła się jej głoszeniu w ubogich i zepchniętych na margines dzielnicach, głodnych chleba, a przede wszystkim Boga, w okresie życia naznaczonym wieloma nieporozumieniami. Nigdy nie utraciła umiłowania ofiary, będąc w świetlanym przykładem dla tych, którzy mimo wielu trudności oddali życie sprawie Królestwa Niebieskiego.
7. Najmilsi Bracia i Siostry! Zwróćmy naszą modlitwę do Pana, prosząc także dla nas o tę samą wiarę, to samo męstwo i tę samą ofiarność, które uczyniły wielkimi tych ośmioro nowych Błogosławionych.
Niech zawsze wspiera nas ich niebieskie wstawiennictwo wraz ze wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny. Jej macierzyńskiej opiece powierzam was wszystkich, wasze rodziny i wspólnoty, z których pochodzicie, i z serca udzielam wszystkim specjalnego Błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.opoka.org.pl
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana