Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW PRZYBYŁYCH NA BEATYFIKACJĘ JAKUBA ALBERIONE, MARKA Z AVIANO, MARII KRYSTYNY BRANDO, EUGENII RAVASCO, MARII DOMINIKI MANTOVANI I JULII SALZANO
Rzym, 28 kwietnia 2003 r.
Dostojni Księża Kardynałowie,
Czcigodni Bracia w biskupstwie i kapłaństwie,
Najdrożsi Zakonnicy i Zakonnice,
Bracia i Siostry w Panu!
1.Cieszę się, że mogę ponownie spotkać się z wami, którzy wczoraj uczestniczyliście w uroczystej ceremonii beatyfikacji na Placu św. Piotra. Mamy dziś rano sposobność, by jeszcze raz zatrzymać się i kontemplować cuda, jakich Bóg dokonał w nowych Błogosławionych, szczególnie wam bliskich. Z miłością pozdrawiam każdego z was i dziękuję za waszą obecność.
2. Zwracam się najpierw do licznej i różnorodnej Rodziny Paulistów oraz do wszystkich, którzy z Piemontu, z Włoch i z całego świata pragnęli oddać cześć błogosławionemu Jakubowi Alberione. W sercu tego wybranego kapłana diecezji Alba odżyło serce apostoła Pawła, zdobyte przez Chrystusa i skierowane ku głoszeniu Go jako „Drogi, Prawdy i Życia”. odczytując znaki czasu, ksiądz Alberione nie tylko otworzył na ewangelizację nowoczesne „ambony” środków społecznego przekazu, lecz pojmował swoje dzieło jako działanie organiczne wewnątrz Kościoła i w jego służbie. Z tej intuicji zrodziło się w sumie aż dziesięć instytutów, które w tym samym duchu kontynuują rozpoczęte przez niego dzieło. Niech ksiądz Alberione z nieba pomaga swojej Rodzinie być – jak tego pragnął – „świętym Pawłem żyjącym dzisiaj”.
3. Pozdrawiam teraz drogich Ojców Kapucynów oraz wszystkich, którzy radują się beatyfikacją ojca Marka z Aviano, ze szczególną myślą o pielgrzymach przybyłych z Austrii wraz z arcybiskupem Wiednia, kardynałem Christophem Schönbornem.
Marek z Aviano jest przykładem odważnej działalności apostolskiej, cenionej przez wszystkich oraz modlitwy wiernej najczystszej tradycji franciszkańskiej i kapucyńskiej. Jego działania w dziedzinie społecznej, zawsze ukierunkowane na dobro dusz, stanowią zachętę także dla dzisiejszych chrześcijan do obrony i promowania wartości ewangelicznych. Niech błogosławiony Marek z Aviano chroni Europę, aby mogła budować swoją jedność, nie zaniedbując wspólnych korzeni chrześcijańskich.
4. Kieruję następnie serdeczne słowo do duchowych córek Marii Krystyny Brando, które od Założycielki otrzymały wymagający program życia i służby kościelnej: zjednoczyć się z Chrystusem, który w Eucharystii składa siebie w ofierze za ludzkość, a następnie przelać swoją miłość ku Bogu w pokorną i codzienną służbę potrzebującym braciom.
Niech Dziewica Maryja, której opiece nowa Błogosławiona powierzyła Siostry Ofiary Wynagradzające Jezusowi Sakramentalnemu, zawsze czuwa nad wami, najdroższe Siostry, abyście zachowując nienaruszony wasz charyzmat, mogły dzielić otrzymane cenne dziedzictwo z nowymi pokoleniami.
5. Łączę się również z Córkami Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz ze wszystkimi, którzy radują się beatyfikacją Matki Eugenii Ravasco. Czując się powołaną do „czynienia dobra z miłości do Serca Jezusa”, nowa Błogosławiona stała się gorliwą i niestrudzoną apostołką, pełną zapału wychowawczynią młodych, zwłaszcza dziewcząt, którym nie bała się proponować wysokich ideałów życia chrześcijańskiego. Zalecała wychowawcom, aby kierowali się „pedagogią miłości” i wskazywała jako elementy niezbędne w formacji młodzieży najwyższy szacunek dla ucznia i jego wolności, dyskrecję, zrozumienie, radość i modlitwę. Lubiła powtarzać, że nauczanie jest wypełnianiem misji ewangelicznej. Niech z nieba Matka Eugenia nadal wspiera siostry, które kontynuują jej dobroczynną działalność w Kościele.
6. Z żywą serdecznością pozdrawiam was, najdroższe Małe Siostry Świętej Rodziny, które radujecie się wyniesieniem na chwałę ołtarzy waszej współzałożycielki, Matki Marii Dominiki Mantovani. Pozdrawiam wiernych diecezji Werony, przybyłych ze swoim pasterzem, biskupem Flaviem Roberto Carraro, jak również pielgrzymów z różnych regionów Włoch i z wielu części świata. W szkole Świętej Rodziny z Nazaretu Maria Dominika Mantovani, idąc za założycielem, błogosławionym Józefem Nascimbeni, zapragnęła uczynić z siebie całkowity dar dla Boga dla dobra braci. Uczcie się od niej, najdrożsi, odpowiadać z gotowością na głos Boga, który wzywa każdego ochrzczonego do dążenia do świętości w zwyczajnych okolicznościach codziennego życia.
7. Moja myśl biegnie wreszcie do was, najdrożsi Bracia i Siostry, którzy radujecie się beatyfikacją Julii Salzano, a szczególnie do założonych przez nią Sióstr Katechetek Najświętszego Serca. Z niezłomną odwagą błogosławiona Salzano potrafiła skierować swoją działalność wychowawczą do wszystkich kategorii osób, bez względu na wiek, pozycję społeczną czy zawód, w pewnym sensie uprzedzając postulaty nowej ewangelizacji wskazane Kościołowi przez Sobór Watykański II. Życzę wam, jej duchowym synom i córkom, abyście z radością podążali śladami przez nią wytyczonymi, gotowi podjąć każdy trud, byle doprowadzić do wypełnienia misję powierzoną wam przez Boga.
8. Najdrożsi Bracia i Siostry! Niech ci nowi Błogosławieni pomagają wam wszystkim „wypłynąć na głębię” (por. Łk 5,4), ufając – jak oni – słowom Chrystusa. A Dziewica Maryja, którą każdy z sześciu Błogosławionych czcił z czułością, niech pomaga wam doprowadzić do końca dzieło rozpoczęte w was przez Ducha Świętego.
Z tymi uczuciami i życzeniami z serca wam błogosławię, wraz z waszymi wspólnotami, waszymi rodzinami i osobami wam drogimi.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana