Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE PODCZAS AUDIENCJI DLA UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ BRACI ŚWIĘTEGO GABRIELA
Rzym, 29 kwietnia 2000 r.
Drodzy Bracia Nauczania Chrześcijańskiego św. Gabriela,
Z radością was przyjmuję, gdy gromadzicie się w Rzymie z okazji waszej Kapituły Generalnej.
W sposób szczególny pozdrawiam Brata René Delorme’a, nowego Przełożonego Generalnego, a wraz z nim wszystkich członków Rady, którzy zostali właśnie wybrani na swoją pierwszą kadencję. Kieruję do nich serdeczne słowa zachęty w związku z nową posługą na rzecz Instytutu i Kościoła. Wasze obrady kapitulne są dla was wydarzeniem centralnym: umacniają misję, ożywiają pragnienie czerpania u samego źródła charyzmatu założycielskiego, w pokornej i odważnej wierności św. Ludwikowi Marii Grignion de Montfort, Gabrielowi Deshayesowi oraz wszystkim waszym poprzednikom.
Kościół raduje się, widząc odnowioną żywotność waszego Instytutu, czego świadectwem jest znaczna liczba nowych, młodych członków na różnych kontynentach, zwłaszcza w krajach, gdzie ewangelizacja rozwinęła się stosunkowo niedawno. Kościół potrzebuje prorockiego znaku waszej konsekracji, aby „budować w Duchu Świętym wspólnoty braterskie, wraz z Nim obmywać nogi ubogim i wnosić wasz niezastąpiony wkład w przemianę świata” (Vita consecrata, 110).
Wobec świata dajecie świadectwo, że miłość i przebaczenie są silniejsze niż nienawiść i uraza, a w ten sposób zapraszacie waszych współczesnych, aby budowali swoje życie osobiste, rodzinne i społeczne na fundamentalnej wartości miłości, tak aby pokój, sprawiedliwość i solidarność były wspólnym dążeniem w tworzeniu więzi międzyludzkich w łonie społeczeństwa. Poprzez wasze życie wspólnotowe, zgodne z pierwotnym statusem waszego instytutu zakonnego Braci — statusem, który Kościół wysoko ceni, jak przypomniałem, idąc za Ojcami Synodalnymi, w adhortacji apostolskiej Vita consecrata (por. 60) — dajecie z wiernością i entuzjazmem świadectwo Ewangelii, a także miłości, która głęboko jednoczy uczniów Chrystusa. Im intensywniejsza jest miłość braterska w waszych wspólnotach, tym większa wiarygodność głoszonego orędzia i tym wyraźniej postrzegane jest serce Kościoła, sakramentu zjednoczenia ludzi z Bogiem oraz ludzi między sobą (por. Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, przemówienie do Zgromadzenia Plenarnego, 20 listopada 1992 r.).
Główny temat waszych refleksji — „Misja źródłem życia. Na wzór Montforta, wszyscy zaangażowani na rzecz świata sprawiedliwego i braterskiego” — nawiązuje do wydarzenia Wielkiego Jubileuszu, który wprowadza „cały Kościół w nowy okres łaski i misji” (Incarnationis mysterium, 3). Również dla waszego Instytutu rozpoczyna się nowa karta historii.
Umożliwi ona wprowadzenie w życie decyzji podjętych podczas Kapituły Generalnej. W 1997 roku, z okazji 50. rocznicy kanonizacji św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, zachęcałem was, abyście wydali owoce dziedzictwa otrzymanego od waszego założyciela, „które należy otworzyć dla wielu młodych poszukujących sensu życia i sztuki życia” (List do Rodziny Montfortańskiej, 21 czerwca 1997 r.). Wasz Instytut jest całkowicie ukierunkowany na wychowanie młodzieży. Dziś, bardziej niż kiedykolwiek, jest to zadanie fundamentalne dla Kościoła i dla świata jutra.
Istotnie, waszym powołaniem jest towarzyszenie młodym w ich formacji duchowej, moralnej, ludzkiej, intelektualnej i zawodowej oraz przygotowywanie ich do tego, by stali się dorosłymi, którzy podejmą odpowiedzialność na wszystkich poziomach swego przyszłego życia. Już teraz rodzi to w nich nadzieję, że przed nimi otwiera się przyszłość. Przez tę misję uczestniczycie aktywnie w głoszeniu Ewangelii i w budowaniu społeczeństwa sprawiedliwego i braterskiego, ponieważ formacja najpełniej dokonuje się w ramach wspólnot wychowawczych, w których każdy młody człowiek jest przyjęty, szanowany i kochany takim, jakim jest. Takie środowiska życia mają nieporównywalną wartość wychowawczą: przyczyniają się do dojrzewania osobowości, budują w każdym zaufanie do siebie i sprzyjają integracji społecznej. W imieniu Kościoła dziękuję wam w sposób szczególny za wasze zaangażowanie w wychowanie młodzieży najuboższej lub znajdującej się na marginesie społeczeństwa: dzieci niesłyszących, niewidomych, dzieci z dzielnic nędzy oraz tych, które żyją na ulicy. Zostaliście także wezwani do prowadzenia alfabetyzacji i formacji wielu osób, zwłaszcza kobiet, które nie mają dostępu do sieci edukacyjnych. W ten sposób, drodzy Bracia, z cierpliwością i wytrwałością rozwijacie charyzmat wychowawczy na wzór waszych założycieli. Doceniam wysiłki podejmowane na rzecz promocji osoby ludzkiej oraz waszą troskę o zakładanie nowych placówek, zwłaszcza w Afryce i Azji Południowo-Wschodniej.
Obecnie w waszych dziełach korzystacie z pomocy, kompetencji i doświadczenia licznych osób świeckich, których za waszym pośrednictwem serdecznie pozdrawiam. Staracie się, z cierpliwością i rozeznaniem, znajdować najodpowiedniejsze środki, aby coraz skuteczniej włączać ich w wasze życie i waszą misję, przekazując im pasję wychowania młodzieży oraz specyfikę waszego charyzmatu montfortańskiego. Z poszanowaniem powołania chrzcielnego każdego, dajecie wraz ze świeckimi szczególny przykład komunii kościelnej, która umacnia siły apostolskie w dziele ewangelizacji świata (por. Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, Życie braterskie we wspólnocie, 70).
Niech radość Jubileuszu pobudza was do codziennego życia w naśladowaniu Chrystusa, na wzór Ludwika Marii Grignion de Montfort. On obdarzy was odwagą, abyście byli niestrudzonymi misjonarzami Ewangelii w obszarze wychowania. Niech Najświętsza Maryja Panna, tak droga waszemu Założycielowi i całej waszej Rodzinie zakonnej, wspiera was każdego dnia. Z całego serca udzielam wam serdecznego Błogosławieństwa Apostolskiego, które rozciągam na wszystkich Braci Nauczania Chrześcijańskiego św. Gabriela, na ich świeckich współpracowników, na młodych korzystających z ich pomocy i na ich rodziny, a także na byłych wychowanków.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana