Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNICZEK KAPITUŁY GENERALNEJ SIÓSTR DOMINIKANEK NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSA
Rzym, 05 stycznia 2001 r.
Z radością dowiedziałem się, że Matki Kapitulne zebrały się w tych dniach, aby wspólnie z Matką zastanowić się nad środkami zdolnymi wzbudzić odnowę Zgromadzenia, która pozwoli mu stawić czoło wyzwaniom chwili obecnej. Cieszę się kierując do Matki i do wszystkich Sióstr moje serdeczne pozdrowienie, a wraz z wami wznoszę do Boga modlitwę, aby obficie udzielił wam darów swego Ducha i prowadził ku wyborom zdolnym nadać waszej Rodzinie zakonnej nowy zapał w dziele ewangelizacji, który od początku towarzyszy jej zaangażowaniu w Kościele.
Powstałe na Sycylii pod koniec XIX wieku dzięki gorliwości dominikanina ojca Tymoteusza Longo, Zgromadzenie przejmuje ducha, tradycje i ideały ewangelizacyjne Zakonu Braci Kaznodziejów. Dlatego też uczyniło ono swoim tę jedność życia między kontemplacyjną głębią a działaniem apostolskim, którą urzeczywistnił święty Dominik i nieustannie stara się ją podtrzymywać poprzez wspólnotową celebrację świętej Liturgii, modlitwę, studium oraz siostrzaną komunię.
Ewangelizacja jest szczególnym celem waszego Instytutu, który troszczy się o rozwój ludzki i chrześcijański młodzieży poprzez szkołę, duszpasterstwo młodzieży, katechezę rodzinną w parafiach oraz misje ludowe. Podczas obecnej XV Kapituły Generalnej wy, najdroższe Siostry, zamierzacie pogłębić aktualność waszego charyzmatu oraz wynikające z niego wybory działań. Przemiany społeczne i kulturowe domagają się bowiem odnowionego i twórczego zaangażowania apostolskiego. Wyrażam żywe uznanie dla tej waszej woli wspólnotowego rozeznawania. Bogate dziedzictwo duchowe, którego jesteście spadkobierczyniami, pomoże wam odnaleźć właściwe drogi, aby adekwatnie przekazywać Ewangelię ludziom naszych czasów. Dzieło to będzie tym skuteczniejsze i bardziej wiarygodne, im mocniej oprze się na pełnej jedności wspólnoty. Zachęcam was zatem do stałej czujności, aby życie wspólnotowe i działalność apostolska pozostawały w harmonijnej równowadze.
Z tych wszystkich racji pragnę zapewnić was o moim duchowym wsparciu dla waszej refleksji i zaangażowania. Jestem pewien, że z pomocą Boga potraficie odnaleźć wartości i pozytywne bodźce także dla dzisiejszych sytuacji, bardzo odmiennych od tych z przeszłości. Podtrzymujcie ducha, który wspierał was w minionych dziesięcioleciach. On przynagla was do miłowania braci, zwłaszcza młodych, takimi, jakimi są, do szukania ich tam, gdzie się znajdują, do przyjmowania ich, aby oni z kolei przyjęli Chrystusa. Modlę się, aby tej odnowie zawsze towarzyszyła solidność formacji na wszystkich poziomach, tak by wspólnoty były żywe, gorliwe i czynne.
Powierzam te intencje Najświętszej Maryi Pannie, Stolicy Mądrości i z serca błogosławię Matce, Siostrom Kapitulnym oraz całemu Zgromadzeniu.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana