Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ STOWARZYSZENIA MISJI AFRYKAŃSKICH
Rzym, 19 maja 2001 r.
Witam was wszystkich serdecznie z okazji waszego Zgromadzenia Generalnego i kieruję szczególne pozdrowienie do waszego nowego Przełożonego Generalnego, ojca Kierana O’Reilly’ego, któremu dziękuję za uprzejme słowa skierowane do mnie w waszym imieniu. Pozdrawiam także jego bezpośredniego poprzednika, ojca Daniela Cardota, który kierował waszym Stowarzyszeniem w ciągu ostatnich sześciu lat.
Zbliżacie się do końca waszego pierwszego Zgromadzenia Generalnego nowego tysiąclecia, więc zachęcam was, abyście obficie czerpali z bogatego dziedzictwa duchowego Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, odnawiając swoje zaangażowanie w misję i ewangelizację. Nowy wiek i nowe tysiąclecie rozpoczęły się w świetle Chrystusa, lecz – jak napisałem w Liście apostolskim na zakończenie Wielkiego Jubileuszu – „nie wszyscy jednak widzą to światło. Naszym zadaniem, porywającym i trudnym, jest być Jego «odblaskiem»” (Novo millennio ineunte, 54). W świecie, w którym istnieje wiele świateł odciągających od czystego światła Chrystusa lub wręcz mu przeciwnych, powinniście dążyć do coraz większego upodobnienia się do Jezusa, karmiąc się Jego słowem oraz będąc mocno zakorzenionymi w modlitwie i kontemplacji, abyście mogli wiernie odzwierciedlać Jego światło i skutecznie przekazywać Go innym.
Cieszę się, widząc dziś pośród was młodych kapłanów misjonarzy z Afryki i Azji. Jest to pozytywny znak coraz bardziej międzynarodowego charakteru waszego Stowarzyszenia. Kontynuujcie wspieranie i rozwijanie powołań misyjnych, ponieważ „głoszenie Ewangelii potrzebuje głosicieli, a żniwo potrzebuje robotników” (Redemptoris missio, 79). Wasze wysiłki, by włączyć świeckich w dzieło misyjne, stanowią kolejny istotny element plantatio Ecclesiae na terenach misyjnych, gdyż poprzez dojrzały i odpowiedzialny laikat orędzie chrześcijańskie oraz przykład świętości chrześcijańskiej wchodzą w sposób najbardziej bezpośredni w życie społeczne. Na wzór naszego Pana i Nauczyciela odnówcie wasze zobowiązanie do pracy z ubogimi, szczególnie z uchodźcami, którzy tak pilnie potrzebują znaku miłości Boga!
Podejmijcie wyzwanie dialogu międzyreligijnego – drogi, której Kościół musi poświęcić w nowym tysiącleciu jeszcze większą uwagę! Brońcie życia ludzkiego na każdym etapie jego istnienia, od poczęcia aż do naturalnej śmierci i nie przestawajcie uświadamiać ludziom ich odpowiedzialności za przemianę wspólnot i kultur zgodnie ze zbawczymi prawdami Ewangelii!
Drodzy przyjaciele, z okazji naszego krótkiego spotkania pragnę was umocnić w waszym misyjnym dziele i wezwać do wierności duchowi otrzymanemu od waszego Założyciela, Sługi Bożego Mariona de Brésillac. Pełni nadziei i entuzjazmu podejmujcie z ufnością wyzwania nowego tysiąclecia, zawsze zwracając się ku Najświętszej Maryi Pannie, która pozostaje „jaśniejącą jutrzenką i pewną przewodniczką naszej drogi” (Novo millennio ineunte, 58).
Wam tu obecnym oraz wszystkim członkom i przyjaciołom Stowarzyszenia Misji Afrykańskich z serca udzielam mojego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana