Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ TOWARZYSTWA
ŚWIĘTEGO PAWŁA
Rzym, 13 maja 2004 r.
Najdrożsi Bracia!
1. Minął już rok od wielkiego święta beatyfikacji Założyciela, księdza Jakuba Alberione. Z radością przyjmuję dziś was, jego duchowych synów, zgromadzonych na Kapitule Generalnej Towarzystwa Świętego Pawła. Pozdrawiam was i dziękuję za serdeczne uczucia, których uprzejmym wyrazicielem był wasz nowy Przełożony Generalny, ksiądz Silvio Sassi, któremu życzę owocnej pracy. Za waszym pośrednictwem pragnę skierować moją myśl do wszystkich waszych współbraci rozsianych w wielu krajach świata.
2. Znaczący jest temat zgromadzenia kapitulnego: „Być dziś żyjącym św. Pawłem. Zgromadzenie, które wybiega naprzód”. W tych słowach zawiera się cały ksiądz Alberione: jego cześć dla apostoła Pawła, jego ewangeliczny optymizm, jego „mistyka apostolatu”, całkowicie inspirowana medytacją nad pismami Pawłowymi. Pięćdziesiąt lat temu zanotował on: „Rodzina Paulińska powinna być dziś żyjącym św. Pawłem, według myśli Boskiego Mistrza; działając pod spojrzeniem i z łaską Maryi, Królowej Apostołów” (Bollettino “San Paolo”, luglio-agosto 1954). Stąd wypływa potrzeba naśladowania go, jak sam pisał do chrześcijan w Koryncie: „Bądźcie naśladowcami moimi, jak ja jestem naśladowcą Chrystusa” (1 Kor 11,1). Wybrany przez was temat zaprasza was zatem do ponownego wyruszenia od Chrystusa i od św. Pawła.
3. Jak jednak może się to urzeczywistnić? Sam błogosławiony Alberione wskazuje wam drogę: chodzi o to, by lepiej poznać Apostoła, lepiej naśladować jego cnoty, modlić się do niego i miłować go. Każde nowe pokolenie paulinów powinno w pewnym sensie na nowo odkrywać św. Pawła: „Poznać Apostoła Chrystusa, Nauczyciela narodów, Sługę Kościoła, Naczynie wybrane, Głosiciela Ewangelii, Męczennika Chrystusa”. Trzeba zobowiązać się do naśladowania św. Pawła z synowską miłością, aby być przez niego „kształtowanymi”: „Ut nosmetipsos formam daremus vobis” (2 Tes 3,9), jak przypominał Apostoł Tesaloniczanom. Słusznie zauważa wasz Założyciel, że należy żywić wobec niego szczególną ufność w modlitwie, opartą na świadomości bycia jego synami: „Synowie mają życie od ojca; żyć więc w nim, z niego i dla niego, aby żyć Jezusem Chrystusem” (Bollettino “San Paolo”, ottobre 1954).
4. Od tej wierności charyzmatowi zależy przyszłość waszego Zgromadzenia. Starajcie się zawsze łączyć z konieczną kompetencją zawodową stałe dążenie do świętości. Bądźcie przede wszystkim ludźmi modlitwy i radosnymi świadkami niezawodnej wierności Chrystusowi. Na szczycie każdego projektu niech będzie On, Boski Mistrz, ku któremu winno zmierzać każde działanie apostolskie i misyjne w dziedzinie środków społecznego przekazu, tak ważnej dla nowej ewangelizacji. Z takim wewnętrznym ukierunkowaniem, w pełnej wierności Kościołowi i jego Pasterzom, będziecie mogli podjąć pogłębioną pracę nad aktualizacją cennego dziedzictwa duchowego, doktrynalnego i apostolskiego, które pozostawił wam Założyciel.
5. Pobudzani jego przykładem, pytajcie się zawsze: co uczyniłby św. Paweł, gdyby żył w naszych czasach? Sam ksiądz Alberione odpowiada: „Gdyby św. Paweł żył, nadal płonąłby tym podwójnym ogniem… gorliwością o Boga i Jego Chrystusa oraz o ludzi każdego kraju. Aby dać się usłyszeć, wstępowałby na najwyższe ambony i pomnażałby swoje słowo dzięki środkom współczesnego postępu: prasie, kinu, radiu, telewizji” (Bollettino “San Paolo”, ottobre 1954).
Oto, najdrożsi, wasz wymagający program apostolski. Jeśli będziecie go realizować z nieustanną wiernością pierwotnemu duchowi waszego Instytutu, wniesiecie cenny wkład w misję Kościoła w trzecim tysiącleciu.
Niech prowadzi was i wam towarzyszy Najświętsza Maryja Panna, Królowa Apostołów. Zapewniam was o szczególnej pamięci w modlitwie i z serca błogosławię wam oraz wszystkim waszym współbraciom.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana