Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR KARMELITANEK MISJONAREK TEREZJAŃSKICH
Z OKAZJI XIII KAPITUŁY GENERALNEJ
Rzym, 09 listopada 2004 r.
Do Sióstr Karmelitanek
Misjonarek Terezjańskich
uczestniczących w XIII Kapitule Generalnej
1. Bardzo się cieszę z tego spotkania z wami, które przeżywacie XIII Kapitułę Generalną — moment tak ważny w życiu Zgromadzenia, aby rozeznawać wolę Bożą, ożywić wierność charyzmatowi założycielskiemu oraz szukać najlepszej odpowiedzi na wyzwania pierwszych lat trzeciego tysiąclecia, wychodząc od własnego powołania i misji.
Z serdecznością pozdrawiam Siostrę Luisę Ortegę Sánchez, niedawno wybraną na przełożoną generalną, jej radne oraz inne bezpośrednie współpracownice, a także pozostałe uczestniczki Kapituły. Wyrażam szczerą wdzięczność Siostrze Pilar Timoneda Armengol, przełożonej generalnej w czasie dwóch poprzednich kadencji i zachęcam was, abyście wraz z podjętymi decyzjami przekazały wspólnotom w różnych krajach wasze doświadczenie kapitulne, z jego duchową głębią, doświadczeniem wspólnoty i radością płynącą z pełnego i radosnego przeżywania charyzmatu natchnionego przez założyciela, błogosławionego Franciszka Palau y Quer.
Jak mówi hasło kapituły, chodzi o to, aby rozbudzać we wszystkich waszych siostrach prawdziwą „pasję dla Kościoła: Boga i bliźniego”, tak aby każda wspólnota ubogacała swój Kościół partykularny i ukazywała cuda Boga „wymownym językiem życia przemienionego, zdolnego zadziwić świat.” (Vita consecrata, n. 20).
2. W programie życia i działania na najbliższe lata należy pamiętać, że „najważniejszym przejawem misji nie są bowiem zewnętrzne dzieła, ale przede wszystkim uobecnianie w świecie samego Chrystusa przez osobiste świadectwo. Oto jest wyzwanie i pierwszoplanowe zadanie życia konsekrowanego!” (tamże, n. 72). A do czego możemy się odwołać, aby uobecniać Chrystusa, jeśli nie do tego wielkiego Misterium, w którym Chrystus jest „rzeczywiście” obecny, jakim jest Eucharystia? Wszystkie aspekty Eucharystii „łączą się w aspekcie, który bardziej niż jakikolwiek inny wystawia na próbę naszą wiarę: jest to tajemnica «realnej» obecności»” (Mane nobiscum Domine, n. 16).
Przypomniałem całemu Kościołowi o centralnym i niezastąpionym charakterze Eucharystii dla życia chrześcijańskiego, aby pozostać wiernym powołaniu do świętości. Przypominam o tym także wam teraz, pewien, że ze względu na waszą kontemplacyjną tradycję terezjańską dobrze to rozumiecie i uczynicie z Najświętszego Sakramentu oś życia duchowego oraz inspirację każdego projektu apostolskiego i misyjnego. W istocie bowiem w nim spotykacie Chrystusa; stanowi on zatem uprzywilejowane miejsce spotkania dla dusz w Nim zakochanych (por. tamże, n. 18).
3. Proszę Najświętszą Maryję Pannę z Góry Karmel, za wstawiennictwem waszego błogosławionego Założyciela, abyście nie przestawały każdego dnia ukazywać „wszystkim wierzącym obecności, już na tym świecie, dóbr niebieskich” (Lumen gentium, n. 44) oraz aby wśród nowych pokoleń wzrastała liczba tych, którzy rozpoznają głos Ducha, gdy wzywa ich do życia całkowicie poświęconego Bogu.
Z tymi życzeniami z serca udzielam wam Błogosławieństwa Apostolskiego, które z radością rozciągam na wszystkie Karmelitanki Misjonarki Terezjańskie.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana