Leon XIV
ŚW. TOMASZ Z VILLANUEVA BYŁ OTWARTY NA DZIAŁANIE BOGA W SWOIM ŻYCIU. POZDROWIENIE DO GRUPY PIELGRZYMÓW Z PARAFII ŚW. TOMASZA Z VILLANUEVY (ALCALÁ DE HENARES, HISZPANIA)
Rzym, Sala Konsystorza, 29 grudnia 2025 r.
W imię Ojca i Syna,
i Ducha Świętego.
Pokój niech będzie z wami.
Dzień dobry. Witajcie.
Wesołych Świąt!
Cieszę się, że mogę spotkać się z wami wszystkimi w tym dniu oktawy Bożego Narodzenia i serdecznie was witam. Jako wspólnota parafialna przygotowaliście z wielkim zaangażowaniem tę pielgrzymkę jubileuszową i w ciągu tego roku, tak szczególnego dla Kościoła, towarzyszyliście Następcy Piotra waszymi modlitwami i waszą ofiarnością. Dziękuję wam za ten gest komunii i bliskości.
Wasza parafia ma za patrona św. Tomasza z Villanueva, hiszpańskiego zakonnika augustiańskiego, który był otwarty na działanie Boga w swoim życiu, a którego dyspozycyjność sprawiła, że uczynił wiele dobra dla Kościoła i dla społeczeństwa swoich czasów. Dobrze znacie jego biografię, a miasto Alcalá de Henares, w którym mieszkacie, zachowuje znaczące ślady jego ziemskiej obecności.
Dziękując za świadectwo oddania i wierności tego świętego biskupa, chciałbym podzielić się z wami niektórymi z jego charakterystycznych cech, które mogą pomóc nam w refleksji na płaszczyźnie osobistej, rodzinnej i wspólnotowej. W swoim życiu i w swoich pismach ukazuje nam nieustanne poszukiwanie modlitwy nieprzerwanej, to znaczy świętą niecierpliwość, by być w obecności Boga w każdej chwili. Oznacza to głębokie uwewnętrznienie oraz ogołocenie siebie, aby słuchać i pozwolić działać Panu.
Oprócz życia duchowego św. Tomasz z Villanueva wyróżnia się pracowitością. Ten aspekt, w świecie, który zdaje się oferować nam wszystko coraz szybciej i coraz łatwiej, stawia pytania. Jego umiar i prostota, jego ofiarność w pracy — zwłaszcza na polu uniwersyteckim — oraz jego gorliwość apostolska prowadzą nas do refleksji, że powinniśmy rozpoznać talenty, które otrzymaliśmy, i oddać je na służbę wspólnocie, z zaangażowaniem i oddaniem, aby pomnażały się dla dobra wszystkich.
Na koniec chciałbym podkreślić jego miłość do ubogich, która przyniosła mu tytuł „żebraka Boga”. Powiedziano mi, że w waszej parafii ten wymiar jest bardzo obecny, w konkretnych gestach i dziełach — biskup będzie mi potem mógł powiedzieć, czy to prawda, czy nie —. Dziękuję wam za tę wrażliwość, ponieważ „ubogi nie jest jedynie osobą, której trzeba pomóc, ale sakramentalną obecnością Pana” (Adhortacja apostolska Dilexi te, nr 44).
Drodzy pielgrzymi, zachęcam was, abyście szli naprzód, idąc śladami Chrystusa; świadectwo świętych umacnia nas i pobudza na tej pasjonującej drodze. Niech Bóg wam błogosławi i niech Matka Boża del Val zawsze wam towarzyszy. Dziękuję bardzo.
Módlmy się razem: Ojcze nasz…
Apostolskie Błogosławieństwo Ojca Świętego
Serdeczne gratulacje, dobrej pielgrzymki i szczęśliwego Nowego Roku!
L’Osservatore Romano, wydanie codzienne, Rok CLXV, nr 296, poniedziałek 29 grudnia 2025 r., s. 2.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana