Leon XIV
POZDROWIENIE NA SPOTKANIU ZE WSPÓLNOTĄ SALEZJANÓW PODCZAS WIZYTY
W RZYMSKIEJ PARAFII „NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA A CASTRO PRETORIO”
Rzym, 22 lutego 2026 r.
Dziękuję za to piękne powitanie i za całą miłość oraz wierność, które wyraził Ksiądz w tych słowach. Chciałbym rozpocząć to pozdrowienie słowami, które widzę tutaj zapisane na pulpicie, na ambonie Słowa Bożego.
Zdanie z rozdziału 20 Ewangelii św. Jana mówi: „Jezus w obecności swoich uczniów uczynił jeszcze wiele innych znaków, które nie zostały zapisane w tej księdze; te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w Jego imię”. Wśród wielu znaków, które nie zostały zapisane, jest życie konsekrowane i szczerze chcę wam powiedzieć: jest nim także wspólnota salezjańska.
Wy jesteście częścią, jesteście wyrazem jednego z tych znaków niezapisanych w księdze, ale zapisanych w sercu Jezusa: również dzisiaj kontynuujecie to tak ważne dzieło w wielu częściach świata, także tam, gdzie jest wojna, gdzie jest konflikt, gdzie jest ubóstwo, gdzie Jezus pragnie być obecny.
Czyni to poprzez waszą wspólnotę i waszą posługę, także tutaj w Rzymie, także tutaj w tej parafii, także tutaj przy domu generalnym waszego Zgromadzenia.
Już opowiadałem, kiedy odwiedziłem parafię w Castel Gandolfo, tamtej wspólnocie – powiem to również tutaj… tym razem publicznie, bo to jest nagrywane (śmiech): jako młody człowiek, zanim wstąpiłem do augustianów, odwiedziłem także wspólnotę salezjańską.
Zajęliście drugie miejsce, przykro mi! (śmiech) Ale może coś jednak pozostało w moim sercu, także z tej jedności z wami, ze wspólnotą salezjańską. Bo rzeczywiście odwiedziłem więcej wspólnot salezjańskich niż augustiańskich w tych pierwszych dziesięciu miesiącach pontyfikatu. A więc jestem wam naprawdę bliski.
Opatrzność Boża, która zawsze nam towarzyszy, pomaga mi rozpoznać te wielkie dary, które otrzymaliście w waszym charyzmacie: tę służbę młodym, tę miłość do duszpasterstwa formacyjnego, która ma tak wiele form wyrazu, a które realizujecie w licznych krajach świata. Nie zapominam tutaj, że przewodniczący Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej(APSA) jest salezjaninem, towarzysząc nam także w sprawach materialnych, można tak powiedzieć. To naprawdę wielka rzecz móc wspólnie celebrować naszą wiarę i odczuwać w sercu tę bliskość wobec najmniejszych w Królestwie, wobec tych wspólnot obecnych tutaj w Rzymie, tutaj w rejonie Termini, gdzie wy służycie naprawdę z wielką ofiarnością młodym, nie tylko Włochom, ale także cudzoziemcom, tworząc dla nich możliwości rozwoju, jak na przykład naukę języka włoskiego – powiedziałem wcześniej nauczycielowi, że sam także zapisałbym się do jego klasy włoskiego, bo to zawsze może pomóc!
Żyjcie tym duchem miłości Jezusa, idąc za świadectwem księdza Bosko. Najlepsze życzenia dla was, dziękuję za waszą posługę. Idźmy razem, zjednoczeni w Kościele, zjednoczeni w Najświętszym Sercu Jezusa. Dziękuję!
Udzielmy błogosławieństwa, a potem módlmy się razem. „Ojcze nasz, …”.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana