Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO ZGROMADZENIA SIÓSTR NAJŚWIĘTSZEJ MARII DZIECIĄTKA
Rzym, 03 marca 1969 r.
Wasza obecność, drogie Córki w Chrystusie, napełnia nasze serce pociechą, wdzięcznością i nadzieją.
Przede wszystkim pociechą: ponieważ, widząc was tu zgromadzone, przywracacie naszej pamięci całą wielką Rodzinę Sióstr Miłosierdzia Świętych Bartolomei Capitanio i Wincenty Gerosy: pozwólcie, że powiemy, używając najczęściej stosowanego i najdroższego imienia, które was tak dobrze charakteryzuje, wszystkie Siostry Marii Dzieciątka. Przypomniałyście nam o tym we wspaniałym tomie przygotowującym tą Specjalną Kapitułę Generalnego, która wezwała was do Rzymu – że pragnęliśmy zachować rolę Protektora Waszego Zgromadzenia. To przypomnienie, przywołujące nasze lata pasterskiej posługi w diecezji mediolańskiej, skłania nas do tego, aby nieustanny rozwój Waszego Zgromadzenia stał się przedmiotem naszych modlitw, trosk i radości.
Wdzięcznością: ponieważ przeglądając starannie Waszą publikację, po raz kolejny zostaliśmy zbudowani przez obserwację waszej cichej, pełnej miłości i poświęcenia obecności na całym świecie. Wasza Rodzina zakonna, z licznymi szeregami Sióstr, oddanych Kościołowi, duszom i apostolstwu w szkole – edukacji, duchowej i fizycznej pomocy chorym i potrzebującym – jest prawdziwym świadectwem miłości i oddania. Dziękujemy wam, w imieniu Chrystusa, którego miłujecie miłością niezłomną, i w imieniu Kościoła, któremu służycie jako wierne córki, patrząc na Tę, która od momentu swego niepokalanego poczęcia była doskonałą córką Kościoła, arcydziełem Boga, wzorem i ideałem życia Jemu poświęconego, podporą dla wszelkiego ukrytego heroizmu.
W końcu nadzieją: ponieważ zgromadziłyście się na tej Specjalnej Kapitule Generalnej, zgodnie z impulsem, który – w posłuszeństwie Duchowi Świętemu – popycha dzisiaj wszystkie Zgromadzenia zakonne do nadania swoim wspólnotom otwartego i zaktualizowanego charakteru, odpowiadającego wymaganiom odnowy soborowej, i do tego, by żywotność korzeni pochodzących od Założycieli, wciąż rozkwitała w pełni. Od takich spotkań jak Wasze bardzo wiele oczekujemy: aby w każdej z Was, w Waszych Siostrach, zrodziło się nowe, głębsze poczucie wewnętrznej gorliwości i mocniejszy płomień miłości, który da Kościołowi pomoc, jakiej dzisiaj bardzo potrzebuje, a światu najwyższe świadectwo. Jeśli możemy wyrazić życzenie, zauważając pewną różnorodność w rozmieszczeniu Sióstr na różnych kontynentach, to pragnienie, by Zgromadzenie dysponowało odpowiednimi narzędziami, również liczbowo, na potrzeby dzisiejszego apostolstwa, na tych frontach, które niestety są słabiej obsadzone. Duch gorliwości Waszych Świętych Założycielek, tak otwarty na troski dusz, wydaje się dzisiaj domagać się tego ze szczególną intensywnością – i jesteśmy pewni, że jak zawsze, a może bardziej niż kiedykolwiek, będziecie odpowiadać na ten impuls.
Z Wami jest nasza modlitwa, w której błagamy Pana, za pośrednictwem Świętej Dziewicy, o wieczną nagrodę za wszystko, co uczyniłyście do tej pory, o nieustanną hojność w teraźniejszości i o obfite powołania na przyszłość. Z Wami są nasze myśli i nasze uczucia. Z Wami jest nasze błogosławieństwo, które przekazujemy wszystkim Siostrom Marii Dzieciątka, szczególnie tym, które poświęcają się dziełom wymagającym największej ofiary i poświęcenia oraz chorym i starszym. Niech w każdej z Was nieustannie płynie źródło świętości Bożej!
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana