Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO WSPÓLNOTY BENEDYKTYŃSKIEJ W SUBIACO
Rzym, 12 czerwca 1972 r.
Wasza obecność, drodzy Ojcowie ze wspólnoty benedyktyńskiej w Subiaco, przywołuje w naszej pamięci wspomnienie wizyty, którą złożyliśmy w ubiegłym roku, 8 września, w waszym ośrodku duchowości i życia benedyktyńskiego, będącym centrum promieniowania apostolskiego oraz kolebką znamienitego Zakonu, gdyż tam, w świętej Grocie, znalazł samotnię modlitwy wasz wielki Założyciel – Ojciec zachodniego monastycyzmu. Wraz z wami, prowadzonymi przez czcigodnego opata, don Egidio Gavazziego, przemierzaliśmy miejsca uświęcone jego modlitwą oraz historyczne i artystyczne pamiatki tego niezrównanego miejsca; razem z wami modliliśmy się i dziękowaliśmy Panu za łaski, jakimi obdarzył waszą wspólnotę zakonną na przestrzeni wieków.
Podkreśliliśmy wówczas znaczenie życia konsekrowanego i jego miejsce we współczesnym świecie; do tych słów pragniemy dziś nawiązać, aby zalecić wam i waszym współbraciom, jak również wszystkim duszom, które w obecności Boga i Kościoła zobowiązały się do dążenia do ewangelicznej doskonałości przez profesję ślubów, pełną i codziennie odnawianą wierność podjętemu zobowiązaniu dawania świadectwa Chrystusowi i Jego radom. Jak bowiem podkreślił Sobór Watykański II, „przez miłość, do której prowadzą, w szczególny sposób łączą z Kościołem i jego misterium tych, którzy je zachowują, dlatego ich duchowe życie powinno być poświęcone także dobru całego Kościoła. Wynika stąd obowiązek pracy, w miarę sił i stosownie do formy osobistego powołania czy to modlitwą, czy gorliwym działaniem na rzecz zakorzenienia i umocnienia królestwa Bożego w duszach i rozszerzania go na cały świat. Dlatego też Kościół bierze w opiekę i popiera odrębności charakteryzujące rozmaite instytuty zakonne” (Lumen Gentium, 44).
Modlitwa i działalność apostolska – to znaczy, jak mówił św. Benedykt, ora et labora – oto program, który w swej wewnętrznej dynamice kieruje całym życiem Zakonu Benedyktyńskiego w jego oddaniu Bogu – poprzez liturgię, modlitwę wspólnotową, lectio divina, śpiew sakralny itd. – oraz w służbie braciom – przez studium, rozwój wartości kultury i postęp społeczny w różnych formach ludzkiej działalności.
Przesłanie waszego Patrona i Ojca pozostaje wciąż żywe: waszym zadaniem jest je strzec, wzmacniać, objaśniać i czynić atrakcyjnym dla nowych pokoleń, aby powołanie i misja benedyktyńska trwały niezmiennie. Z całego serca tego wam tego życzymy; powierzając się waszym modlitwom, obejmujemy was wszystkich naszym Apostolskim Błogosławieństwem.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana