Paweł VI
PRZEMÓWIENIE DO MISJONARZY Z TOWARZYSTWA SALEZJAŃSKIEGO
Rzym, 22 listopada 1975 r.
Z wielką serdecznością witamy was wszystkich, nowo wyświęconych misjonarzy z Rodziny Salezjańskiej, którzy przygotowujecie się do wyruszenia na pola apostolatu w stulecie wyjazdu pierwszych misjonarzy wysłanych przez Księdza Bosko do Argentyny po tym, jak zostali przyjęci i pobłogosławieni przez naszego Poprzednika, Piusa IX. Jesteśmy poruszeni i pełni radości z tej znaczącej zbieżności: wtedy było ich dziesięciu, wśród nich przyszły kardynał Cagliero, a teraz jest was stu, co sprawia, że liczba współbraci misjonarzy pracujących na całym świecie przekracza trzy tysiące, włączając w to 1522 Córki Maryi Wspomożycielki Wiernych.
Co możemy wam powiedzieć, czego byście już nie wiedzieli? Znacie nasze nieustanne apele na rzecz Misji, nasze dokumenty, nasze przemówienia dotyczące tego centralnego, fundamentalnego i palącego zagadnienia życia Kościoła. W waszej obecności dostrzegamy żywą odpowiedź na te nasze powszechne troski – „tak” waszego młodego życia na wezwanie, które Piotr kieruje do was w swoim Następcy, w imieniu Chrystusa.
Chcemy powiedzieć, że w was widzimy w pełni ucieleśnione i urzeczywistnione, żywe i pełne energii świadectwo konkretnej miłości, misyjne powołanie Kościoła w jego pielgrzymiej naturze (por. Ad Gentes, 2), które zostało jej powierzone przez Boskiego Założyciela jako element konstytutywny i zasadniczy (Idźcie i nauczajcie – Mt 28, 19). Tak było realizowane przez Kolegium Apostolskie, przez św. Pawła i przez niezliczone rzesze, które po nich, przyjmując nakaz Chrystusa, stopniowo rozchodziły się po świecie, aby głosić Ewangelię wszystkim narodom. Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona! (Rz 10, 15). Jak wiele ścieżek wytyczyły te pokorne ślady mężczyzn i kobiet poświęconych Bogu w najwyższym i najczystszym ideale, by zdobywać dusze dla Chrystusa!
Od dziś dołączacie do tego grona, z pewnością wspierani przykładem tych, którzy was poprzedzili, a których reprezentują obecni tutaj misjonarze salezjańscy, mający za sobą ponad czterdzieści lat nieprzerwanej działalności apostolskiej na odległych ziemiach. Ufajcie jedynie Bogu, który was powołał, Jezusowi Chrystusowi, który was posyła, i Duchowi Świętemu, który podtrzyma wasze wysiłki i doda skrzydeł waszym słowom; zawierzcie się matczynej opiece Maryi Wspomożycielki. Bądźcie zawsze wiernymi synami Kościoła, który oczekuje przez was wzrostu Świętego Ludu Bożego, z którego się składa.
Wzywamy was przede wszystkim do pielęgnowania życia wewnętrznego, wspierajcie się nawzajem bratersko, kiedy i gdzie to możliwe, aby zapewnić skuteczność i trwałość waszej pracy apostolskiej. Tylko modlitwą i ofiarą zdobywa się dusze. Zawsze o tym pamiętajcie; Sobór Watykański II wyraził się jasno: „Misjonarz, ożywiany żywą wiarą i niezłomną nadzieją, niech będzie człowiekiem modlitwy; niech pała duchem cnót, miłości i umiaru; […] niech zawsze nosi w sobie, w duchu ofiary, stan śmierci Jezusa, aby życie Jezusa działało w sercach tych, do których jest posłany” (Ad Gentes, 25).
Niech ten Rok Święty, czas wewnętrznej odnowy, przypominając wam zawsze chronologiczny początek waszej działalności, naznaczy także jej ducha i wielkość daru bez miary. Jest to nasze życzenie, które łączymy z modlitwą, prosząc o wylanie na was Bożej pomocy oraz pełni wszelkich łask dla waszych bliskich, którzy ofiarowali was Bogu jako ofiarę o słodkiej woni.
Z duchowym uściskiem, który obejmuje was i wszystkich waszych współbraci misjonarzy, udzielamy wam naszego Apostolskiego Błogosławieństwa, które rozciągamy także na czcigodnych członków Rady Generalnej Salezjanów i Córek Maryi Wspomożycielki, tutaj obecnych, oraz na wasze rodziny zakonne – synów św. Jana Bosko i św. Marii Dominiki Mazzarello.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana