Chrystusowcy: Kapituła Krajowa AD 2025

…i oni bowiem są Twoim ludem, i niech Twoimi zostaną na wieki – te wypowiadane przez każdego chrystusowca, słowa z codziennej modlitwy za Polonię i jej duszpasterzy stanowią leitmotiv zwołanej na koniec czerwca 2025 r. XIV Kapituły Generalnej Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Są one również mottem obrad kapitulnych w każdej z naszych prowincji zagranicznych, przyświecały zgromadzeniu kapitulnemu dla części Towarzystwa obejmującego Polskę oraz krajów podlegających pod Zarząd Generalny, które odbyło się w drugiej części oktawy wielkanocnej AD 2025 w Domu Głównym w Poznaniu.

Po części sprawozdawczej Ojcowie Kapitulni podjęli refleksję i dyskusję nad różnymi aspektami naszej posługi w ojczyźnie i krajach podlegających pod jurysdykcję Zarządu Generalnego, skupiając się przede wszystkim na duszpasterstwie na Pomorzu Zachodnim (które podejmujemy na tych ziemiach od 80 lat, od zakończenia II wojny światowej i gdzie wciąż posiadamy najwięcej parafii w Polsce) oraz w krajach dawnego Związku Sowieckiego (dokąd udaliśmy się zaraz gdy otworzyła się możliwość podjęcia pracy duszpasterskiej, tj. ponad 35 lat temu). Omawianiu tematyki związanej z posługiwaniem na Pomorzu Zachodnim towarzyszyło przedłożenie ks. prof. Grzegorza Wejmana, a na Białorusi i Ukrainie – świadectwa Współbraci tam posługujących: ks. Andrzeja Łysego SChr i ks. Marcina Sęka SChr Ważną kwestią była również sprawa powołań do zgromadzenia i szeroko pojętego duszpasterstwa powołaniowego (m. in. związana z tym pomoc i towarzyszenie w rozeznawaniu i pielęgnowaniu Bożego powołania u młodego człowieka).

Chociaż paschalna oktawa ‘przykryła’ liturgiczne święto św. Marka Ewangelisty, nie zapomnieliśmy o Solenizantach tego dnia, a pośród nich o ekonomie generalnym zgromadzenia, ks. Marku Grygielu SChr, zapewniając o modlitwie i życzliwości. Skoro św. Marek przyzywany jest podczas wiosennych siewów i w sprawach pogody, to również we wspólnej modlitwie prosiliśmy o sprzyjającą pogodę, która pozwoli wzrosnąć i owocować temu, co posiane i posadzone; prosiliśmy o urodzaje, szacunek dla ludzkiej pracy i owoców ziemi, które są pożywieniem człowieka i wzmocnieniem jego sił witalnych.

ks. Mateusz Socha SChr

Za: www.chrystusowcy.pl

Wpisy powiązane

Kraków: sesja kolbiańska „Śmierć. Między teologią a doświadczeniem”

Abp Przybylski do osób konsekrowanych: Nie jesteś znajomym Boga, ale Jego dzieckiem

Sosnowiec: Jak dziecko w ramionach Boga – rozmowa z s. Jurandą od Królowej Aniołów