Jubileusz 800-lecia „Pieśni Słonecznej” św. Franciszka z Asyżu stał się przyczyną, że tegoroczne Święto Prowincji św. Maksymiliana odbyło się na Świętej Górze Polanowskiej.
Uroczystości rozpoczęły się 13 września 2025 r. od wspólnego odśpiewania Akatystu ku czci św. Franciszka z Asyżu w kaplicy Matki Bożej Bramy Niebios. W południe sprawowana była uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem ministra prowincjalnego o. Wojciecha Kuliga, który wygłosił homilię.
Punktem wyjścia rozważań były słowa Ewangelii: „Nie ma drzewa dobrego, które by wydawało zły owoc (…) Po własnym owocu bowiem poznaje się każde drzewo”. O. Prowincjał wskazał, że każdy człowiek jest jak drzewo zasadzone w ogrodzie Boga.
– „Dobro nie bierze się z pozorów, z fasady, ale wyrasta z głębi serca. Jeśli nasze korzenie zanurzone są w miłości, pokorze i cierpliwości, owocem będzie pokój i dobro. Ale jeśli pielęgnujemy gniew czy obojętność, nawet najpiękniejsze gałęzie zaczną usychać” – podkreślił.
Kaznodzieja zwrócił uwagę na niezwykłą aktualność „Pieśni Słonecznej”, powstałej w czasie choroby i cierpienia św. Franciszka. – „Hymn radości i wdzięczności wypłynął z najgłębszego mroku fizycznego i duchowego. Franciszek nie zatrzymał się na bólu, lecz przemienił go w uwielbienie Boga razem z całym stworzeniem” – mówił o. Prowincjał.
Homilia zakończyła się wezwaniem do otwarcia serca na głos Boga, który mówi przez piękno natury i prostotę życia. – „Niech nasze dni stają się modlitwą. Trzymajmy się mocno Jezusa, Pana stworzenia, pamiętając, że to człowiek został powołany do troski o cały świat, który nas otacza” – dodał.
Podczas Eucharystii nagrodą Fraternitatis gratiarum uhonorowana została pani Barbara Tutaj, której posługa i zaangażowanie na rzecz wspólnoty franciszkańskiej zostały szczególnie docenione.
Po Mszy świętej uczestnicy procesyjnie udali się pod jubileuszowy obelisk z tekstem „Pieśni Słonecznej”, który został poświęcony przez o. Prowincjała. Po obu jego stronach posadzone zostały dwie lipy – symbol życia i nadziei.
Kolejnym punktem dnia była wspólna biesiada, która była okazją do spotkania braterskiego i wspólnego świętowania.
Święto zakończyły nieszpory pod przewodnictwem o. Roberta Wołyńca, wikariusza prowincjalnego. Modlitwa zwieńczyła dzień pełen wdzięczności, radości i franciszkańskiego ducha.