Ks. Jan Kwidziński SAC urodził się 6 lutego 1939 roku w Wyczechowie, wsi położonej w powiecie kartuskim na Pomorzu. Jego ojciec Robert był rolnikiem, a matka, Julianna z d. Mielewczyk, zajmowała się domem. Ochrzczony został 12 lutego 1939 roku w parafii Goręczyno, należącej wówczas do diecezji chełmińskiej, a obecnie do pelplińskiej. Sakrament dojrzałości chrześcijańskiej przyjął 12 czerwca 1954 roku.
W swoim własnoręcznie napisanym życiorysie podkreślał głęboką rolę domu rodzinnego, a zwłaszcza matki, przypisując jej zaszczepienie w nim miłości i bojaźni Bożej. Pisał, że to „ona swym dobrymcprzykładem przyczyniła się do tego, że od samego początku dzieciństwa Boga miłowałem nadecwszystko”. Jej śmierć we wrześniu 1957 roku szczególnie umocniła w nim głos powołania zakonnego.
Do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego wstąpił 22 grudnia 1958 roku w Ołtarzewie jako kandydat na brata zakonnego. Obłóczony został 7 października 1959 roku w Ząbkowicach Śląskich przez ks.cprowincjała Eugeniusza Werona SAC. Pierwszą konsekrację złożył 7 października 1961 roku w Ząbkowicach Śląskich na ręce ówczesnego rektora domu, ks. Romana Ruchaja SAC, a wieczną – 7 października 1964 roku w Ołtarzewie – na ręce ks. Witolda Zdaniewicza SAC.
W 1961 roku brat Jan został skierowany do pracy w Ołtarzewie, gdzie przez 11 lat posługiwał jako bratzakonny. W ramach dalszego rozeznawania powołania podjął wówczas decyzję o rozpoczęciu przygotowań do przyjęcia święceń kapłańskich.
Studia filozoficzno-teologiczne ukończył w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie, gdzie kształcił się w latach 1972–1978. Święcenia kapłańskie przyjął 16 maja 1978 roku w Ołtarzewie z rąk bp. Bronisława Dąbrowskiego FDP, ówczesnego biskupa pomocniczego archidiecezji warszawskiej i sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski.
Po święceniach pozostał w Ołtarzewie, gdzie przez osiem lat był związany ze współpracownikami naszego Seminarium. W 1986 roku skierowano go do Częstochowy, gdzie objął urząd rektora domu oraz kierownika Instytutu Maryjnego. Trzy lata później został ponadto mianowany proboszczem. Dzięki jego staraniom ukończono budowę domu zakonnego oraz dokonano poświęcenia nowej kaplicy i figury Jezusa Miłosiernego, a dotychczasowy kościół parafialny pw. Matki Bożej Miłosierdzia podniesiono do rangi Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Był także ojcem duchownym dekanatu jasnogórskiego. Swoją posługę w tym mieście pełnił do 1996 roku.
W latach 1996–1999 sprawował funkcje rektora domu i proboszcza w Ząbkowicach Śląskich. Następnie, w latach 1999–2001, pełnił te same obowiązki w Łodzi, by ostatecznie w latach 2001–2008 objąć probostwo w Bielsku-Białej. Po zakończeniu pracy duszpasterskiej w 2008 roku podjął posługę kapelana szpitalnego w Poznaniu.
W 2020 roku zamieszkał ponownie w Ząbkowicach Śląskich, a w sierpniu 2024 roku został przeniesiony do wspólnoty w Sosnowcu. Przed Wielkanocą 2025 roku, w związku z pogarszającym się stanem zdrowia, zamieszkał w Hospicjum św. Jana Ewangelisty w Szczecinie, gdzie spędził ostatnie dni życia. Zmarł tam w nocy 19 grudnia 2025 roku. Odszedł od nas w wieku 87 lat; 64 lata trwał w pallotyńskiej konsekracji, a przez 47 lat służył Bogu jako kapłan.
Jako brat i kapłan był niezwykle pracowity i oddany pallotyńskiemu duszpasterstwu, w tym szczególnie współpracownikom w Seminarium. Całym sercem poświęcał się także duszpasterstwu parafialnemu, z oddaniem pełniąc wszelkie powierzone mu obowiązki. Utrzymywał liczne kontakty z ludźmi świeckimi, którzy darzyli go wielką przyjaźnią i zaufaniem. Swoim życiem i posługą wniósł znaczący wkład w apostolstwo i oddał nieocenione zasługi Stowarzyszeniu.
Ks. Jan cenił sobie nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego oraz modlitwę różańcową. Często można było dostrzec go zatopionego w modlitewnym skupieniu, z różańcem w dłoni. Wyrazem jego głębokiej wiary było także żarliwe odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego, nierzadko dokładnie o godzinie 15.00, co podkreślało jego szczególną cześć dla tej formy kultu.
Ks. Jan, wierny charyzmatowi Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, życiem i czynem realizował słowa św. Wincentego Pallottiego: „niech zaniknie życie moje, a życie Jezusa Chrystusa niech będzie moim życiem”.
Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona 27 grudnia br. o godz. 12.00 w kościele pallotyńskim pw. św. Andrzeja Boboli w Bielsku-Białej.
/Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC/