Środowisko salezjańskie “Sacro Cuore”, w którym papież czuł się u siebie w domu

Dwa dni po wizycie papieża Franciszka w dziele salezjańskim “Sacro Cuore” dotąd panuje euforia z powodu tego historycznego wydarzenia. Jeśli wspomnienia i emocje są jeszcze żywe, to cała działalność została wznowiona z taką samą gorliwością jak zwykle. Być może i także dlatego, że wśród motywów, które przywiodły papieża do tego domu salezjańskiego, znajduje się właśnie zapał apostolski i misyjny, który charakteryzuje zaangażowanie całej wspólnoty.

“Spotkanie z papieżem było serdeczne i spontaniczne” – mówi siostra Maria Mercedes Guaita, misjonarka Chrystysa Zmartwychwstałego. “Papież Franciszek już znał nas bardzo dobrze, ponieważ nasza wspólnota zrodziła się w Ameryce Łacińskiej i główną siedzibę mamy w Buenos Aires, i to on właśnie towarzyszył naszemu młodemu jeszcze instytutowi. Tak więc pierwszą rzeczą, jaką uczyniliśmy, gdy przybył – kontynuuje zakonnica – było podarowanie mu dokumentów naszego Zgromadzenia Animacji Generalnej, którymi był zainteresowany… A następnie – wszystko to, co pozwoliło mu czuć się w domu: w czasie mszy śpiewaliśmy po hiszpańsku, w prezbiterium został umieszczony obraz Dziewicy z Lujan, patronki Argentyny, będący dawnym darem byłych wychowanków salezjańskich, a w czasie spotkania z naszą wspólnotą zakonną ofiarowaliśmy mu nieodzowne mate i alfajores, tradycyjne ciasteczka”.

Właśnie to jego spotkanie ze wspólnotą, chociaż było krótkie, bo trwało około 15 minut, miało szczególne znaczenie. Spotykając się z trzema wspólnotami salezjańskimi tego dzieła – krajowej, inspektorialnej i lokalnej, a ponadto z licznymi członkami Rady Generalnej – papież rozmawiał na temat różnych aspektów i kwestii duszpasterskich, okazując wielkie zainteresowanie tym dziełem, usytuowanym w centrum Rzymu, które stanowi „awangardę” misyjną  na peryferiach ludzkiego życia, które są mu bardzo drogie.

Papież poznał w ten sposób “Projekt misyjny Sacro Cuore”, dobrą praktykę, która jest realizowana w ramach Projektu Europa, gdzie taką samą odpowiedzialność ponoszą wspólnota salezjańska i wspólnota misjonarek Chrystusa Zmartwychwstałego.

W ramach tego projektu zakonnicy i zakonnice proponują ludziom młodym różne drogi pogłębiania wiary, które doprowadzają ich do spotkania z Jezusem, i ofiarują im jednocześnie opcje wolontariatu wśród bezdomnych, uchodźców i chorych, pozwalając im doświadczyć miłości względem braci i sióstr. Duszpasterstwo jest prowadzone w taki sposób, który pozwola zbliżyć się do dróg wiary, znajdując także swój finał w zaangażowaniu się w wolontariat. Ci zaś, którzy zaczynają od wolontariatu, odkrywają w tej służbie wiele pytań o sens, co prowadzi ich do zastanowienia się nad wiarą i osobą Jezusa.

Gdy chodzi o środowiska pracy wspólnoty, szczególną uwagę zwraca się także na młode małżeństwa, którym towarzyszy się poprzez comiesięczne spotkania formacji wspólnotowej. Obecnie tą opieką objętych jest 50 młodych małżeństw.

Papież wyraził szczere uznanie dla tych inicjatyw duszpasterskich i kreatywności, która je podtrzymuje, i zachęcił wspólnotę do tego, aby nadal słuchała głosu ludzi i pozostała u boku ludu Bożego.

ANS – Rzym

Za: www.infoans.org