Benedykt XVI
NIECH JEZUS CHRYSTUS UKRZYŻOWANY I ZMARTWYCHWSTAŁY BĘDZIE CENTRUM WASZEGO ŻYCIA. PRZEMÓWIENIE DO CZŁONKÓW ZAKONU RYCERSKIEGO ŚWIĘTEGO GROBU BOŻEGO W JEROZOLIMIE
Rzym, Sala Klementyńska, 05 grudnia 2008 r.
Bracie Kardynale,
Czcigodni Bracia w biskupstwie,
Członkowie Wielkiego Magisterium i Zwierzchnicy,
Drodzy Bracia i Siostry!
Z radością witam i serdecznie pozdrawiam Rycerzy, Damy oraz duchownych reprezentujących Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie. W sposób szczególny pozdrawiam kardynała Johna Patricka Foleya, Wielkiego Mistrza Zakonu i dziękuję mu za życzliwe słowa, które przed chwilą skierował do mnie również w imieniu was wszystkich. Pozdrawiam także Wielkiego Przeora, Wielce Błogosławionego Fouada Twala, łacińskiego Patriarchę Jerozolimy. Za pośrednictwem każdego z was pragnę ponadto przekazać wyrazy mojego uznania i wdzięczności wszystkim członkom waszego zasłużonego Zakonu, obecnego w wielu częściach świata.
Powodem waszego zgromadzenia w Rzymie jest „Światowa Konsulta”, która co pięć lat gromadzi zwierzchników, delegatów Wielkiego Magisterium oraz członków Wielkiego Magisterium, aby dokonać oceny sytuacji wspólnoty katolickiej w Ziemi Świętej, działalności prowadzonej przez Zakon oraz wyznaczyć kierunki działania na przyszłość. Dziękując za waszą wizytę, pragnę wyrazić moje wielkie uznanie, zwłaszcza za dzieła braterskiej solidarności, które Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie od wielu lat nieustannie podejmuje na rzecz Ziemi Świętej. Powstał on jako „Straż Honorowa”, powołana do strzeżenia Grobu Pańskiego, i od samego początku cieszył się szczególną troską Papieży, którzy wyposażyli go w środki duchowe i prawne niezbędne do wypełniania jego szczególnej misji. Błogosławiony Pius IX odnowił go w 1847 r., aby wspierać odrodzenie wspólnoty wiary katolickiej w Ziemi Świętej, powierzając troskę o Grób Chrystusa nie sile oręża, lecz mocy nieustannego świadectwa wiary i miłości wobec chrześcijan żyjących na tych ziemiach. Później Czcigodny Sługa Boży Pius XII nadał waszemu Zakonowi osobowość prawną, umacniając w ten sposób jego oficjalną obecność i działalność w Kościele oraz wobec społeczności międzynarodowej.
Drodzy Bracia i Siostry, odwieczna i chwalebna więź łączy wasz Zakon Rycerski z Grobem Chrystusa, gdzie w szczególny sposób wysławiana jest chwała Jego śmierci i zmartwychwstania. To właśnie stanowi centrum waszej duchowości. Niech Jezus Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały będzie zatem centrum waszego życia oraz wszystkich waszych osobistych i wspólnotowych zamierzeń i programów. Pozwólcie, aby prowadziła was i umacniała moc Jego odkupienia, dzięki której będziecie mogli coraz głębiej realizować powierzoną wam misję, składać wymowne świadectwo Ewangelii oraz stawać się w naszych czasach budowniczymi czynnej nadziei, opartej na obecności Zmartwychwstałego Pana, który mocą łaski Ducha Świętego prowadzi i umacnia wysiłki wszystkich poświęcających się budowaniu nowej ludzkości inspirowanej ewangelicznymi wartościami sprawiedliwości, miłości i pokoju.
Jakże bardzo ziemia Jezusa potrzebuje sprawiedliwości i pokoju! Nadal wytrwale pracujcie w tej intencji i nie ustawajcie w zanoszeniu próśb, posługując się Modlitwą Rycerza i Damy Świętego Grobu, aby te pragnienia jak najszybciej mogły się urzeczywistnić. Proście Pana, aby uczynił was „przekonanymi i szczerymi ambasadorami pokoju i miłości między braćmi”. Proście Go, aby mocą swojej miłości owocnie wspierał waszą nieustanną działalność na rzecz gorącego pragnienia pokoju tych wspólnot, które w ostatnich latach żyją w atmosferze niepewności i zagrożenia. Do tych drogich wspólnot chrześcijańskich, które nadal cierpią z powodu kryzysu politycznego, gospodarczego i społecznego na Bliskim Wschodzie, dodatkowo pogłębionego przez pogarszającą się sytuację światową, kieruję pełne serdeczności myśli. Szczególną bliskością duchową pragnę objąć wielu naszych braci i sióstr w wierze zmuszonych do emigracji. Jakże nie współodczuwać cierpienia tych tak ciężko doświadczonych wspólnot? Jak równocześnie nie dziękować wam, którzy z wielkodusznym oddaniem spieszycie im z pomocą? W tych dniach Adwentu, gdy przygotowujemy się do obchodów Bożego Narodzenia, spojrzenie naszej wiary kieruje się ku Betlejem, gdzie Syn Boży narodził się w ubogiej grocie. Oczy naszego serca zwracają się także ku wszystkim innym miejscom uświęconym obecnością Odkupiciela. Maryję, która dała światu Zbawiciela, prosimy, aby otaczała swoją matczyną opieką naszych braci i siostry mieszkających w tych miejscach i każdego dnia stawiających czoło licznym trudnościom. Prosimy Ją również, aby umacniała was oraz wszystkich, którzy z pomocą Boga pragną i mogą przyczyniać się do budowania lepszego świata.
Drodzy Rycerze i Drogie Damy, pielęgnujcie w sobie ducha Adwentu, podtrzymując w swoich sercach żywe oczekiwanie na przychodzącego Pana, abyście potrafili spotykać Go w wydarzeniach każdego dnia oraz rozpoznawać i służyć Mu szczególnie w ubogich i cierpiących. Niech Dziewica z Nazaretu, którą za kilka dni będziemy czcić jako Niepokalanie Poczętą, wspiera was w waszej misji otaczania z miłością opieką miejsc, po których przeszedł Boski Odkupiciel, „dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła, ponieważ Bóg był z Nim” (Dz 10, 38). Z tymi myślami z radością udzielam wam wszystkim mojego Błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana