Franciszek
SŁUDZY CHRYSTUSA I UBOGICH. PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ MAŁEGO DZIEŁA BOSKIEJ OPATRZNOŚCI (ŚW. ALOJZEGO ORIONE)
Rzym, Sala Klementyńska, 27 maja 2016 r.
Drodzy Bracia i Siostry!
Cieszę się, że mogę się z wami spotkać z okazji waszej Kapituły Generalnej. Serdecznie was pozdrawiam, poczynając od nowego przełożonego generalnego, któremu dziękuję za jego słowa i życzę owocnej pracy, podobnie jak jego radnym.
Wszyscy jesteśmy w drodze, naśladując Jezusa. Cały Kościół jest powołany, aby iść z Jezusem drogami świata i spotykać współczesnych ludzi, którzy potrzebują – jak pisał ksiądz Orione – „chleba dla ciała i Boskiego balsamu wiary” (Lettere II, 463). Aby urzeczywistniać te słowa waszego Założyciela w dzisiejszym świecie i żyć tym, co najistotniejsze w jego nauczaniu, w centrum rozważań Kapituły Generalnej postawiliście swoją tożsamość, którą ksiądz Orione wyraził w określeniu „słudzy Chrystusa i ubogich”. Najważniejsze jest, aby zawsze łączyć te dwa wymiary waszego życia osobistego i apostolskiego. Zostaliście powołani i konsekrowani przez Boga, aby przebywać z Jezusem (por. Mk 3, 14) i służyć Mu w ubogich oraz ludziach wykluczonych ze społeczeństwa. W nich dotykacie ciała Chrystusa i służycie Mu, wzrastając w zjednoczeniu z Nim. Musicie przy tym stale czuwać, aby wiara nie stała się ideologią, miłość nie sprowadziła się do filantropii, a Kościół nie zamienił się w organizację pozarządową.
Bycie sługami Chrystusa określa wszystko, kim jesteście i co czynicie, zapewnia skuteczność waszego apostolstwa i sprawia, że wasza posługa przynosi owoce. Ksiądz Orione zalecał wam, abyście „szukali ran ludu i je opatrywali, leczyli jego choroby, wychodzili mu naprzeciw w potrzebach duchowych i materialnych: w ten sposób wasza działalność będzie nie tylko skuteczna, ale głęboko chrześcijańska i niosąca zbawienie” (Scritti 61, 114). Zachęcam was, abyście kierowali się tymi wskazaniami. Są one dziś szczególnie aktualne! Postępując w ten sposób, nie tylko będziecie naśladować Jezusa, dobrego Samarytanina, lecz także dacie ludziom radość spotkania z Jezusem i zbawienia, które On przynosi wszystkim. Bowiem „Ci, którzy pozwalają, żeby ich zbawił, zostają wyzwoleni od grzechu, od smutku, od wewnętrznej pustki, od izolacji. Z Jezusem Chrystusem rodzi się zawsze i odradza radość” (adhortacja apostolska Evangelii gaudium, 1).
Głoszenie Ewangelii, zwłaszcza w naszych czasach, wymaga wielkiej miłości do Pana, połączonej ze szczególną przedsiębiorczością. Dowiedziałem się, że jeszcze za życia Założyciela w niektórych miejscach nazywano was „księżmi, którzy biegają”, ponieważ widziano was zawsze w ruchu, wśród ludzi, spieszących się, aby nieść im pomoc. „Amor est in via” – przypominał św. Bernard. Miłość jest zawsze w drodze, miłość jest zawsze w ruchu. Wraz z księdzem Orione również ja zachęcam was, abyście nie zamykali się we własnym środowisku, lecz wychodzili na zewnątrz. Bardzo potrzeba kapłanów i zakonników, którzy nie ograniczają się do działalności instytucji charytatywnych – choć są one konieczne – lecz potrafią przekraczać ich granice, aby wszędzie, nawet w najbardziej odległych środowiskach, nieść woń miłości Chrystusa. Nigdy nie traćcie z oczu ani Kościoła, ani swojej wspólnoty zakonnej. Przeciwnie, wasze serce powinno pozostawać właśnie tam, w waszym „wieczerniku”, ale potem trzeba wychodzić, aby nieść miłosierdzie Boże wszystkim bez wyjątku.
Wasza służba Kościołowi będzie tym skuteczniejsza, im bardziej będziecie się troszczyć o osobistą więź z Chrystusem i własną formację duchową. Dając świadectwo pięknu życia konsekrowanego, dobrego życia zakonników, którzy są „sługami Chrystusa i ubogich”, staniecie się przykładem dla młodych ludzi. Życie rodzi życie, a święty i szczęśliwy zakonnik budzi nowe powołania.
Powierzam wasze Zgromadzenie macierzyńskiej opiece Maryi Dziewicy, którą czcicie jako „Matkę Boskiej Opatrzności”. Proszę was, módlcie się za mnie i za moją posługę Kościołowi, abym również ja nie ustawał w drodze. Udzielam błogosławieństwa apostolskiego wam, waszym współbraciom, zwłaszcza starszym i chorym oraz wszystkim, którzy uczestniczą w charyzmacie waszego Instytutu.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana