Franciszek
POWRACAJCIE DO WSPANIAŁEJ POSTACI WASZEGO ZAŁOŻYCIELA. PRZEMÓWIENIE DO INSTYTUTU ŚWIECKIEGO STOWARZYSZENIE KAPŁANÓW PRADO
Rzym, Sala Konsystorza, 07 kwietnia 2018 r.
Drodzy Bracia i Siostry,
cieszę się, że mogę was przyjąć z okazji waszej pielgrzymki do Rzymu jako członków rodziny Prado, którzy każdego dnia poświęcają swoje życie służbie najuboższym, idąc za przykładem ojca Antoniego Chevriera. To spotkanie daje mi sposobność, aby wraz z wami podziękować Panu za drogę przebytą od czasu, gdy wasz błogosławiony założyciel, poruszony nędzą najbardziej potrzebujących ludzi swojej epoki, postanowił stać się im bliski, aby mogli poznać i pokochać Jezusa Chrystusa. Od tamtej pory ta roślina wspaniale się rozwinęła: tworzycie dziś piękną rodzinę kapłanów, sióstr zakonnych i konsekrowanych kobiet świeckich, obecnych w różnych krajach, ożywianych tą samą miłością do Jezusa, który stał się ubogim wśród ubogich i tym samym zapałem ewangelizacyjnym.
Również nasze czasy znają ubóstwo, dawne i nowe, materialne i duchowe. Wokół nas jest tak wielu ludzi doświadczających cierpienia, zranień, nędzy i wszelkiego rodzaju udręk. Bardzo często są oni daleko od Kościoła i zupełnie nie znają radości i pociechy płynących z Ewangelii. Misja, którą trzeba wśród nich wypełnić, jest ogromna, a Matka Kościół cieszy się, że może liczyć na pomoc uczniów ojca Chevriera. Mogę jedynie wyrazić uznanie i poparcie dla działalności duszpasterskiej, którą prowadzicie zgodnie z charyzmatem właściwym waszym instytutom. Jest to charyzmat, który osobiście jest mi bliski i znajduje się w samym sercu odnowy misyjnej, do której powołany jest cały Kościół. Istnieje bowiem „wewnętrzna więź między ewangelizacją i promocją człowieka, która powinna z konieczności wyrazić się i umocnić w całej działalności ewangelizacyjnej” (adhortacja apostolska Evangelii gaudium, 178).
Święty papież Jan Paweł II podczas beatyfikacji ojca Chevriera w Lyonie w 1986 roku wskazał wam kilka dobrze znanych kierunków działania, aby umocnić waszą gorliwość, a ja mogę je tylko ponowić. Przywołam jeden z nich. Papież prosił was: „Mówcie o Jezusie Chrystusie z taką samą głębią wiary jak ojciec Chevrier. […] Ubodzy mają prawo, aby mówić im o Jezusie Chrystusie. Mają prawo do Ewangelii i do całej Ewangelii” (Przemówienie do Instytutu Prado, 7 października 1986 roku). Pragnę bowiem przypomnieć, że ogromna większość ubogich jest szczególnie otwarta na wiarę. Potrzebują Boga, a brak troski o ich potrzeby duchowe stanowi najgorszą formę dyskryminacji: „Opcja preferencyjna musi głównie przyjąć formę uprzywilejowanej i priorytetowej opieki duchowej” (Evangelii gaudium, 200).
Drodzy Bracia i Siostry, zachęcam was, abyście nieustannie powracali do wspaniałej postaci waszego założyciela, rozważali jego życie i prosili go o wstawiennictwo. Doświadczenie duchowe, które tak intensywnie przeżywał – ogromne współczucie dla ubogich, zrozumienie ich cierpień i dzielenie ich z nimi, a jednocześnie kontemplacja ogołocenia Chrystusa, który stał się jednym z nich – było źródłem jego apostolskiej gorliwości. Będzie ono również źródłem waszego zapału misyjnego.
Niech Duch Święty oświeca was na drogach, którymi wzywa was do podążania, i umacnia w obliczu wyzwań i trudności. Powierzając wasze instytuty i wszystkich ich członków wstawiennictwu błogosławionego Antoniego Chevriera, proszę Dziewicę Maryję, aby otaczała ich swoją macierzyńską opieką, a wam z serca udzielam błogosławieństwa apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana