Franciszek
„PRZEOBFITA MIŁOŚĆ” WYRAŻONA WE KRWI PANA. PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW SPOTKANIA ZORGANIZOWANEGO PRZEZ KONSEKROWANE WSPÓLNOTY NAJDROŻSZEJ KRWI CHRYSTUSA
Rzym, Aula Pawła VI, 30 czerwca 2018 r.
Drodzy Bracia i Siostry,
w przeddzień lipca, miesiąca, w którym pobożność chrześcijańska w szczególny sposób zwraca się ku Krwi Chrystusa, cieszę się ze spotkania ze stowarzyszeniami życia apostolskiego oraz męskimi i żeńskimi instytutami zakonnymi, wraz ze związanymi z nimi wspólnotami świeckich, które czerpią inspirację z duchowości Krwi Jezusa. Wszystkich was serdecznie pozdrawiam i dziękuję ojcu Terenzio Pastore oraz siostrze Nicli Spezzati za słowa, którymi rozpoczęli to spotkanie, zorganizowane przez Unię Sanguis Christi.
Od początków chrześcijaństwa tajemnica miłości wyrażona w Krwi Chrystusa fascynowała wielu ludzi. Również wasi święci założyciele i założycielki pielęgnowali to nabożeństwo, czyniąc je podstawą waszych Konstytucji, ponieważ w świetle wiary zrozumieli, że Krew Chrystusa jest źródłem zbawienia dla świata. Bóg wybrał znak krwi, ponieważ żaden inny znak nie wyraża tak wymownie największej miłości, która polega na oddaniu życia za innych. Ten dar ponawia się podczas każdej celebracji eucharystycznej, w której wraz z Ciałem Chrystusa uobecnia się Jego Najdroższa Krew, Krew nowego i wiecznego Przymierza, przelana za wszystkich na odpuszczenie grzechów (por. Mt 26, 27).
Rozważanie ofiary Chrystusa pobudza nas do pełnienia uczynków miłosierdzia i do oddawania bez reszty naszego życia Bogu i braciom. Rozważanie tajemnicy Krwi Chrystusa, przelanej na krzyżu dla naszego odkupienia, kieruje nas szczególnie ku tym, których cierpienia moralne i fizyczne można by łagodzić, a którzy zamiast tego są pozostawieni własnemu losowi na marginesie społeczeństwa konsumpcji i obojętności. W tej perspektywie ukazuje się całe znaczenie waszej służby Kościołowi i społeczeństwu. Ze swej strony chciałbym wskazać wam trzy aspekty, które mogą pomóc w waszej działalności i świadectwie: odwagę głoszenia prawdy, troskę o wszystkich, zwłaszcza o tych, którzy są daleko, oraz umiejętność przyciągania i przekazywania orędzia.
Odwaga głoszenia prawdy. Ważne jest, aby być ludźmi odważnymi, tworzyć odważne wspólnoty, które nie boją się opowiadać po stronie wartości Ewangelii oraz prawdy o świecie i człowieku. Chodzi o to, aby mówić jasno i nie odwracać wzroku wobec zamachów na wartość ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci, wobec naruszania godności osoby ludzkiej, wobec zła społecznego i różnych form ubóstwa. Świadectwo uczniów Jezusa powinno docierać do życia parafii i dzielnic, nie pozostawiać ludzi obojętnymi, lecz wywierać wpływ, przemieniając ich serca i życie.
Drugim aspektem jest troska o wszystkich, zwłaszcza o tych, którzy są daleko. W waszej misji jesteście powołani, aby docierać do wszystkich, aby wszyscy mogli was zrozumieć, czyli abyście byli bliscy zwykłym ludziom i posługiwali się językiem, dzięki któremu każdy będzie mógł zrozumieć przesłanie Ewangelii. Miłość i dobroć Jezusa są skierowane do wszystkich: do tych, którzy są blisko, ale przede wszystkim do tych, którzy są daleko. Trzeba zatem szukać najodpowiedniejszych sposobów docierania do różnych ludzi w ich domach, środowiskach społecznych i na ulicach. Macie przed sobą przykład Jezusa i uczniów, którzy przemierzali drogi Palestyny, głosząc królestwo Boże i potwierdzając słowo licznymi znakami uzdrowienia. Starajcie się być obrazem Kościoła, który wychodzi na ulice, między ludzi, nie bojąc się nawet osobistego ryzyka, i dzieli radości oraz trudy tych, których spotyka.
Trzecim aspektem, który proponuję w odniesieniu do waszego świadectwa, jest umiejętność przyciągania i przekazywania orędzia. Dotyczy ona szczególnie przepowiadania, katechezy i różnych form pogłębiania znajomości słowa Bożego. Chodzi o budzenie coraz większego zaangażowania, aby przekazywać treści wiary chrześcijańskiej i pomagać odkrywać ich piękno, zachęcając do nowego życia w Chrystusie. Ewangelia i Duch Święty rodzą słowa i gesty, które rozpalają serca i pomagają im otworzyć się na Boga i bliźniego. W tej posłudze słowa można czerpać inspirację z postawy Jezusa, który rozmawiał z ludźmi, aby wszystkim objawiać swoją tajemnicę i przyciągać zwykłych ludzi nauczaniem głębokim i wymagającym. Siła tej postawy kryje się „w spojrzeniu Jezusa na lud, ponad jego słabościami i upadkami: «Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo» (Łk 12, 32)” (adhortacja apostolska Evangelii gaudium, 141). Naśladowanie sposobu, w jaki Jezus głosił Ewangelię, pomaga nam zbliżać się do innych, pozwalając im odczuć czułość Boga. Sądzę, że żyjemy w czasach, w których konieczne jest kontynuowanie rewolucji czułości.
Oto trzy cechy, które mogą być przydatne na waszej drodze wiary i w waszym apostolstwie. Nie zapominajmy jednak, że prawdziwa siła chrześcijańskiego świadectwa wypływa z samej Ewangelii. I właśnie tutaj ujawnia się centralne znaczenie Krwi Chrystusa i związanej z nią duchowości. Chodzi przede wszystkim o oparcie się na „przeobfitej miłości” wyrażonej w Krwi Pana, którą ukazywali Ojcowie Kościoła oraz wielcy święci i mistycy w dziejach chrześcijaństwa, od św. Bonawentury i św. Katarzyny ze Sieny aż po świętego szczególnie wam bliskiego: św. Kaspra del Bufalo. Ten rzymski kapłan, założyciel Misjonarzy Najdroższej Krwi Chrystusa, starał się podtrzymywać żywy zapał wiary wśród chrześcijan, przemierzając regiony środkowych Włoch. Przykładem swojej miłości do Boga, pokory i miłości bliźniego potrafił wszędzie nieść pojednanie i pokój, odpowiadając na potrzeby duchowe i materialne osób najbardziej bezbronnych, żyjących na marginesie społeczeństwa.
Drodzy Bracia i Siostry, w Chrystusie znajdujemy niezawodny fundament naszego istnienia: On jest naszą podstawową i ostateczną nadzieją. Na drodze waszych wspólnot pierwszeństwo dawajcie modlitwie, słuchaniu słowa Bożego, kontemplacji i uległemu posłuszeństwu głosowi Ducha Świętego. Niech wzrastają wśród was jedność i współpraca, niezbędne warunki, aby misja apostolska powierzona wam przez Pana mogła przynosić obfite owoce duchowe dla dobra całego ludu Bożego.
Tym życzeniom towarzyszy moja modlitewna pamięć o was i waszej misji. Prosząc was jednocześnie o modlitwę za mnie, z serca udzielam wam błogosławieństwa apostolskiego.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana