Jan Paweł II
«ET NOS QUI CREDIDIMUS». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ LUDWICE TERESIE
DE MONTAIGNAC DE CHAUVANCE
Rzym, 04 listopada 1990 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „My także poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam” (1 J 4, 16).
Przez wytrwałą i gorącą kontemplację Najświętszego Serca Jezusa, gorejącego ogniska miłości, Czcigodna Służebnica Boża Ludwika Teresa de Montaignac de Chauvance poznała Bożą miłość i została pobudzona, aby ze wszystkich sił odpowiadać Bogu miłością oraz służyć budowaniu Królestwa Chrystusa przez modlitwę, ofiarę i apostolstwo.
Urodziła się w starej i szlachetnej rodzinie w mieście zwanym po francusku Le Havre-de-Grâce, w diecezji Rouen, dnia 14 maja 1820 roku i tego samego dnia otrzymała sakrament chrztu świętego. Do jej wychowania przyczynili się rodzice, gorliwi kapłani, a przede wszystkim ciotka, która przez wiele lat trzymała ją przy sobie, kochała jak własną córkę i mądrze oraz roztropnie prowadziła drogą chrześcijańskiej doskonałości i apostolstwa inspirowanego nabożeństwem do Najświętszego Serca Jezusowego.
W wieku trzynastu lat po raz pierwszy przyjęła Eucharystię, z której nauczyła się czerpać siłę do wzrastania w zjednoczeniu z Bogiem i wiernego pełnienia Jego woli. Gdy miała osiemnaście lat, złożyła ślub dziewictwa, a dnia 8 września 1843 roku poświęciła się Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi, podejmując szerzenie ich kultu.
W miejscowości Montluçon, w diecezji Moulins, gdzie zamieszkała wraz z rodziną, za aprobatą miejscowego biskupa oraz we współpracy z kapłanami oddała się gorliwej działalności apostolskiej i charytatywnej: wspierała ubogie kościoły, założyła sierociniec i nauczała dziewczęta prawd wiary. Równocześnie szerzyła adorację wynagradzającą i pragnąc całkowicie poświęcić się zbawieniu dusz, coraz bardziej rozwijała życie modlitwy, aby zaradzić wielkiej religijnej obojętności społeczeństwa.
Kontynuując dzieło swojej zmarłej już ciotki, założyła stowarzyszenie czcicielek Najświętszego Serca Jezusowego, które rozprzestrzeniło się w wielu diecezjach Francji. Ponieważ liczne próby przyłączenia tego dzieła do istniejących już instytutów zakonnych okazały się bezowocne, założyła Pobożne Stowarzyszenie Oblatek Serca Jezusa, którego reguły zostały zatwierdzone przez biskupa Moulins w roku 1874.
Aż do śmierci kierowała swoim instytutem, prowadząc go z roztropnością, mądrością i głębokim rozeznaniem duchowym. Umocniona niezachwianą wiarą, wielką ufnością w Bożą Opatrzność, gorliwą miłością i niezwykłą odwagą spokojnie znosiła liczne trudności, a także cierpienia i choroby, które przez wiele lat ją dotykały. Przez całe życie z gotowością pełniła wolę Bożą i całkowicie oddała się Chrystusowi oraz Kościołowi, nie uchylając się od żadnych trudów ani ofiar.
Bogata w zasługi i otoczona opinią świętości zmarła w domu macierzystym w Montluçon dnia 27 czerwca 1885 roku.
Ponieważ trwała opinia jej świętości, biskup Moulins rozpoczął sprawę kanonizacyjną. Po przeprowadzeniu procesu diecezjalnego w latach 1905–1909 oraz procesu apostolskiego w latach 1917–1921 starannie zbadano dokumenty dotyczące Czcigodnej Służebnicy Bożej. Następnie, po pomyślnym zakończeniu zwyczajowych badań, dnia 28 marca 1988 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret, w którym uznaliśmy, że Ludwika Teresa de Montaignac de Chauvance praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane.
Tymczasem w roku 1922 w Kurii Tuluzańskiej przeprowadzono proces kanoniczny dotyczący domniemanego cudownego uzdrowienia, które dokonało się dwa lata wcześniej i zostało przypisane modlitwom tejże Czcigodnej Służebnicy Bożej. Po zbadaniu sprawy przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych dnia 3 marca 1990 roku został wydany dekret o cudzie.
Postanowiliśmy następnie, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się dnia 4 listopada tego samego roku.
Dzisiaj więc, podczas uroczystej celebracji eucharystycznej w Bazylice Watykańskiej Świętego Piotra, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Antonio Mattiazzo, biskupa Padwy, André Quelen, biskupa Moulins, Angelo Rizzo, biskupa Ragusy, Jacques Fihey, biskupa Coutances i Avranches, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodne Służebnice Boże Elżbieta Vendramini, Ludwika Teresa de Montaignac de Chauvance, Maria Schininà i Marta Le Bouteiller nosiły tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Elżbiety Vendramini — 2 kwietnia, Ludwiki Teresy de Montaignac de Chauvance — 27 czerwca, Marii Schininà — 11 czerwca, Marty Le Bouteiller — 18 marca, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało zawarte w niniejszym Liście, zachowało pełną moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod pierścieniem Rybaka, dnia 4 listopada 1990 roku, w trzynastym roku Naszego Pontyfikatu.
AUGUSTINUS Kard. CASAROLI
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana