Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO MNICHÓW CHRZEŚCIJAŃSKICH I BUDDYJSKICH
Castel Gandolfo, 20 września 1989 r.
Drodzy przyjaciele
Cieszę się z tego spotkania z wami, mnichami chrześcijańskimi i buddyjskimi. Pozdrawiam Ciebie, Rinpocze oraz mnichów, którzy towarzyszą Ci w tej pielgrzymce pokoju, obecnych tu dziś wraz z opatem prymasem benedyktyńskim i członkami komisji ds. międzyreligijnego dialogu monastycznego.
Aby pogłębić wasze kontakty z chrześcijanami, pragnęliście w czasie tej pielgrzymki spotkać się z mnichami starożytnej tradycji benedyktyńskiej. Spędziliście kilka dni w przepięknych okolicach Camaldoli, z tymi, którzy podejmują duchowe poszukiwanie podobne do waszego w pewnych aspektach, choć należą do bardzo odmiennych tradycji religijnych.
Zostaliście przyjęci przez mnichów benedyktyńskich, których zawołaniem jest właśnie słowo pax – pokój. Zachęcaliście się nawzajem do szerzenia tego pokoju, którego współczesny świat tak bardzo potrzebuje. Każdy człowiek, świadomy realiów dzisiejszego świata, winien zaangażować się w sprawę pokoju — poprzez służbę, poprzez negocjacje. Wy jako mnisi, posługujecie się swoistymi dla was narzędziami: modlitwą i poszukiwaniem wewnętrznego pokoju. Jak mówi święty Benedykt do mnichów w prologu Reguły: „Szukaj pokoju i idź za nim.”
Doświadczyliśmy prawdy tych słów w Asyżu, podczas Światowego Dnia Modlitwy o Pokój. Jeśli modlitwa zostaje porzucona, cały gmach pokoju staje wobec niebezpieczeństwa zawalenia się. Wasz dialog na płaszczyźnie życia monastycznego jest naprawdę doświadczeniem religijnym, spotkaniem w głębi serca, ożywionym duchem ubóstwa, wzajemnym zaufaniem i głębokim szacunkiem wobec odmiennych tradycji. Jest to doświadczenie, którego nie zawsze można opisać słowami, a które często wyraża się najlepiej w milczeniu przenikniętym modlitwą.
Zapewniam was o mojej modlitwie i wzywam na was wszystkich obfitego Bożego błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana