Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR KARMELITANEK W VICENZIE
Vicenza, 07 września 1991 r.
Najdroższe Siostry!
1. Udając się do maryjnego sanktuarium na Monte Berico, historycznego centrum żywej duchowości diecezji Vicenza, z radością zatrzymuję się — choćby na krótko — w waszym klasztorze.
Przekazuję czcigodnej Matce Przeoryszy oraz wam wszystkim moje najserdeczniejsze pozdrowienia i ponawiam wyrazy szacunku oraz wdzięczności za wasze oddanie Bogu i Kościołowi.
Jesteście wśród tych, które — jak mówił Jezus — wybrały „najlepszą cząstkę”, to znaczy miłować i adorować Boga także w imieniu tych, którzy Go nie kochają i nie adorują. Jesteście wśród tych, które potwierdzają prawdę słów Boskiego Mistrza: „Zawsze trzeba się modlić i nie ustawać” (por. Łk 18,1).
Parafrazując słowa św. Pawła do Filipian, można powiedzieć, że wobec „bezcennej wartości poznania Chrystusa Jezusa” porzuciłyście wszystko, aby zyskać Chrystusa i upodobnić się do Niego, uczestnicząc w Jego cierpieniach, w nadziei osiągnięcia chwalebnego zmartwychwstania. Dlatego — zapominając o tym, co za wami, a wytężając siły ku temu, co przed wami — biegniecie ku wyznaczonej mecie, aby zdobyć nagrodę, do której Bóg powołuje nas w górze, w Chrystusie Jezusie (por. Flp 3,8-14).
2. Wasz dom jest klasztorem klauzurowym z racji szczególnego powołania, które wymaga ciszy, samotności i oddzielenia od świata. Nie przeszkadza to jednak — a w pewnym sensie nawet wam pomaga — pozostawać w sercu wszelkich sytuacji ludzkich, pozostając duchowo bliskie każdej osobie.
Najdroższe Siostry, trwajcie wiernie przy Chrystusie, który was wybrał, powołując do tak głębokiej zażyłości z Sobą! W ukryciu Karmelu będziecie w ten sposób nieustannym zaczynem wiary i miłości w tak ogromnej „masie” ludzkości. Bądźcie światłem świata i solą ziemi! Pan wybrał was, abyście przez ofiarę waszego życia i nieustanną modlitwę współdziałały w dziele odkupienia świata.
Trwajcie więc na modlitwie i oddawajcie siebie Ojcu niebieskiemu w adoracji i siostrzanej wspólnocie. Módlcie się za potrzeby Kościoła w tej epoce sekularyzacji, która wprowadza kryzys w sumienia wierzących i zagraża samym fundamentom wiary chrześcijańskiej.
Dziś Kościół potrzebuje mądrości i odwagi. Potrzebuje was, najdroższe siostry, które wszystko opuściłyście dla Boga.
3. W adhortacji apostolskiej Redemptionis donum o życiu konsekrowanym w świetle tajemnicy odkupienia napisałem: „Kościół myśli o was przede wszystkim jako o osobach konsekrowanych: konsekrowanych Bogu w Jezusie Chrystusie… To konsekracja wyznacza wasze miejsce w wielkiej wspólnocie Kościoła” (Jan Paweł II, Redemptionis donum, 7).
Abyście mogły w pełni wypełnić swoją misję, patrzcie na Maryję. „Jeśli cały Kościół znajduje w Maryi swój pierwszy wzór, to tym bardziej znajdujecie go wy, osoby i wspólnoty konsekrowane w Kościele… Zwracam się do was, aby zaprosić was do ożywienia waszej konsekracji według wzoru samej Matki Pana” (tamże, 17).
Niech Najświętsza Dziewica oświeca was i towarzyszy wam w życiu pokornym i ukrytym przed ludźmi, ale jakże miłym w oczach Boga!
W tych dniach Kościół w szczególny sposób nalega, aby modlić się za naszych braci i siostry w Jugosławii, zwłaszcza za tych najbardziej dotkniętych wojną domową i okrucieństwami. Módlmy się wraz z Kościołem. Polecam w szczególny sposób waszej kontemplacyjnej, karmelitańskiej modlitwie te kraje, te narody, tę część naszego kontynentu i Kościoła.
Z wielką serdecznością udzielam wam wszystkim mojego błogosławieństwa, by umocnić was w postanowieniach miłości do Chrystusa i Kościoła, modlitwy i osobistego uświęcenia.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana