Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ MISJONARZY, SYNÓW NIEPOKALANEGO SERCA MARYI (KLARETYNÓW)
Castel Gandolfo, 19 września 1991 r.
Drodzy Misjonarze,
Synowie Niepokalanego Serca Maryi,
1. Cieszę się, że mogę spotkać się z wami, członkami Kapituły Generalnej Zwyczajnej waszego Instytutu Klaretyńskiego, który właśnie poprzez to narzędzie, a w ciągłości z czterema poprzednimi kapitułami odbytymi po Soborze Watykańskim II, odnawia i odmładza swoje struktury, swój charyzmat i swoje urzędy Dowodem tego jest jego wewnętrzny dynamizm oraz szeroka reprezentacja licznych krajów, w których jest obecny.
Kieruję szczególne pozdrowienie do ojca Gustavo Alonso, który po 12 latach kończy posługę Przełożonego Generalnego, a równocześnie wyrażam najlepsze życzenia jego następcy, ojcu Aquilino Bocos Merino, któremu dziękuję za uprzejme słowa pozdrowienia wypowiedziane w imieniu was wszystkich. Pragnę także wyrazić moje uznanie dla dobra, jakie wasza rodzina zakonna realizuje w Kościele i w społeczeństwie.
2. W ostatnich latach w Europie Zachodniej i w Ameryce Północnej nastąpiło zmniejszenie liczby powołań, które jednak zostało zrównoważone cennym rozwojem w Europie Wschodniej oraz w różnych krajach Afryki i Azji. To pociągnęło za sobą dla was trudności nie tylko natury ekonomicznej, ale przede wszystkim na poziomie formacji, inkulturacji, rozeznawania powołań, a także dostosowania waszego charyzmatu misyjnego i maryjnego do nowych środowisk, w których Kościół poprosił was o pomoc w służbie Ewangelii.
Silna osobowość apostolska św. Antoniego Marii Clareta, odzwierciedlona i żywa w waszej odnowionej Konstytucji, pomogła wam przezwyciężyć wiele trudności, które w ostatnich latach dotknęły życie instytutów zakonnych. W ten sposób nowe doświadczenia apostolatu misyjnego pozwoliły wam stwierdzić, że słuszne było podkreślenie i rozwinięcie duchowego i kontemplacyjnego wymiaru waszego życia, umocnienie elementu wspólnotowego – nie tylko jako współzamieszkiwania, lecz także jako misji i realizacji waszego zadania misyjnego w świecie.
3. Z drugiej strony świadomość, że posługa Słowa stanowi główny aspekt waszego klaretyńskiego dziedzictwa, uświadomiła wam, że wierność misji wymaga od was – jak to miało miejsce w przypadku waszego Założyciela – stałego oddania się studium Słowa oraz niezachwianej wierności Następcy Piotra i Kolegium Biskupiemu, którego – jak mówił św. Antoni Maria Claret – jesteście „błądzącymi słuchaczami”.
W tych dniach finalizujecie programową refleksję nad waszym „misyjnym służeniem Słowu w nowej ewangelizacji”. W ten sposób pragniecie odpowiedzieć na wyzwanie starzejącego się świata, któremu trzeba przywrócić nadzieję poprzez nieustanną nowość ewangelicznego orędzia. Dlatego musicie wszędzie głosić, że Chrystus jest „nowym człowiekiem”. Wy, jako chrześcijanie i osoby konsekrowane, macie dawać świadectwo, że porzuciliście „starego człowieka” i przyoblekliście się w Chrystusa (por. Kol 3,10). Jako misjonarze macie niezbywalne zadanie być ambasadorami Chrystusa (por. 2 Kor 5,20), przyoblekając się w „nowego człowieka, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości” (Ef 4,24).
4. Pozwólcie, drodzy bracia, że raz jeszcze zachęcę was do pilnego studium i medytacji nad Słowem Bożym, do którego służby zostaliście powołani. Wasz święty Założyciel każdego dnia poświęcał na studium Pisma Świętego cały czas, jaki tylko mógł. Wy nie możecie postępować inaczej, jeśli chcecie w pełni zrealizować swoją misję. Słowo Boże musi stać się źródłem kontemplacji i zobowiązania dla waszej duchowości osobistej, winno być centrum dialogu i celebracji wspólnotowej; powinno równocześnie być głównym przedmiotem waszego studium i inspiracją waszej drogi formacyjnej; ma koncentrować – jako orędzie zbawienia i nawrócenia – energię waszej posługi w Ludzie Bożym i wśród niewierzących; ma wam służyć jako zasada rozeznania w dziełach, które macie podejmować jako wspólnota misyjna.
Niech na waszej drodze wierności zawsze prowadzi was Wierna Dziewica, Matka Jezusa, której Serca – którego imię nosicie jako synowie – przyjęło i zachowało Słowo, dając je światu jako zasadę i sakrament powszechnego zbawienia.
Razem z modlitwą i moją serdeczną życzliwością niech towarzyszy wam również moje apostolskie błogosławieństwo.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana