Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO SIÓSTR Z ORMIAŃSKIEJ KONGREGACJI NIEPOKALANEGO POCZĘCIA
Rzym, 27 czerwca 1997 r.
Czcigodna Matko Przełożona,
Drogie Siostry z Kongregacji Sióstr Niepokalanego Poczęcia
1. Z okazji sto pięćdziesiątej rocznicy założenia waszej Kongregacji, ufundowanej przez Katolikosa Antoine’a Pierre’a IX Hassouna oraz Matkę Srpuhì Hagiantonian, z radością przyjmuję was w domu Następcy Piotra, w którym kilka dni temu przebywali Biskupi Patriarchatu Ormiańskiego katolickiego, zgromadzeni na Synodzie w Rzymie. Przyjmując was, kieruję myśl ku narodowi ormiańskiemu, tak ciężko doświadczonemu w ciągu tego stulecia; wspominam również niedawną wizytę Patriarchy Karekina oraz Patriarchy Arama, wobec których odnawiam z całego serca przy tej okazji moje braterskie uczucia.
Pragnę dziękować Panu za wierność Stolicy Apostolskiej ze strony waszych założycieli oraz za ich przywiązanie do sprawy jedności Kościoła; w perspektywie drogiej Nersesowi IV Sznorhaliemu i Grzegorzowi Oświecicielowi, ormiańska wspólnota chrześcijańska stara się uczynić komunię kościelną pierwszym obowiązkiem pasterzy i wiernych. Niektóre zakonnice, które was poprzedziły, oddały swoje życie, aby pozostać wierne Chrystusowi i Jego Kościołowi, a także swojej konsekracji; niech krew męczenników ormiańskich stanie się zasiewem ewangelicznym, aby w pełni urzeczywistniła się jedność chrześcijan, o którą Jezus modlił się do Ojca!
2. Od samego początku jako dziedziczki Hripsimè i jej towarzyszek, zakonnice waszego Instytutu starały się dawać świadectwo Chrystusowi poprzez modlitwę, życie ascetyczne, głoszenie słowa Bożego oraz dzieła miłosierdzia na rzecz ubogich rodzin; w okresach najnowszej historii, gdy Ormianie doświadczali największych cierpień, niestrudzenie poświęcały się umacnianiu swoich braci i sióstr, z głęboką miłością.
Mocne waszym duchowym dziedzictwem w łonie ormiańskiej wspólnoty chrześcijańskiej, która przygotowuje się do obchodów swego siedemnastego stulecia istnienia, zachowujcie wasze specyficzne powołanie. Poprzez kontemplację przyczyniacie się do wznoszenia świata ku Bogu i w sposób tajemniczy uczestniczycie w uświęcaniu całego ludu.
Rozważając Ewangelię i modląc się do Pana przy pomocy psalmów, otrzymujecie łaski konieczne do wypełniania waszej misji.
Zachęcam was również do kontynuowania waszych zadań wychowawczyń młodzieży, w Armenii oraz w krajach, w których jesteście obecne, aby otwierać młodych na wartości ludzkie, obywatelskie i chrześcijańskie, a także sprzyjać promocji kobiety oraz relacjom między chrześcijanami różnych wyznań oraz niechrześcijanami.
3. Kontynuujecie dziś dzieło zapoczątkowane „ku czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny”. Aby tak było, zapraszam was, byście zawsze pokładały waszą ufność w Matce Zbawiciela i każdego dnia brały Ją za wzór miłości ku Bogu i bliźniemu; Ona bowiem potrafiła przyjąć słowa Anioła, uczynić się dyspozycyjną wobec Bożego wezwania i udać się na służbę swojej krewnej Elżbiety.
Na zakończenie naszego spotkania powierzam was Najświętszej Maryi Pannie Niepokalanej, prosząc Ją, aby wspierała was w życiu zakonnym oraz w apostolacie, który podejmujecie.
Z całego serca udzielam Błogosławieństwa Apostolskiego wam, wszystkim waszym Siostrom oraz osobom, które korzystają z waszej gorliwości duszpasterskiej.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana